Druckschrift 
3 (1487) De sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SerNo

deus potens in celo ē qͥ iuſſit ſeptimū diē celebrare. Ille rn̄dit ſuꝑbe. ⁊ ego potēs ſum interra qui iubeo ſumi arma. Sꝫ pꝰ fuit cū exercitu infelix interfectꝰ Alij etiā ſūt qͥ eſtimātſe nō peccaſſe dicētes illd̓ Iob. xvij. Nō peccaui cuꝫ tn̄ ſine pctō nullus viuit nec infansvnius diei vt ait Amb̓. in li. j. officioꝝ. Id̓ocū phariſeo qͥ ſe iuſtificauit Lu. xviij. dicuntnō ſū ſicut ceteri hoīm. ⁊ ſic manēt ī peccatisAlij aūt ſunt qͥ nūqͣꝫ in ſignis audiūt hūilitatē. ſtant enī in eccl̓ijs ſic̄ fuſtes erecti. nec genuflecterēt cū nomē ieſu noīare audiūt. Ettn̄ p̄cipit̉ d̓ emunitꝭ. eccl̓. li. vj. c. decet domūdei ſanctitudo ꝑ Greg. ꝙ ieſus xp̄s dū ī miſſa noīat̉ debēt oēs hoīes genuflectere precipue tn̄ corde qd̓ debēt capitꝭ humili inclinatione teſtari. ⁊ hͦ qͦ ad primū. Quantū adſcd̓m ē notandū ẜm Iſi. li. xij. Canis eſt aīalmultū vigil. qꝛ cū magna diligētia gregē cuſtodit dn̄i ſui circūiens domū ⁊ expellēs lupos ⁊ alia aīalia que nō ſunt domini. Eſt etiam canis vt dicit Pli. in ſpe. na. li. xiij. c. xlj.aīal vigens memoria qꝛ itinera qͣꝫuis longaad memoriā reducit. ⁊ amiſſis dn̄is ad ip̄oꝝdomicilia ſolus ꝑ longa terraꝝ ſpacia redireꝯſueuit. Idē refert ꝙ ē aīal valde fidele dn̄oſuo. Sic̄ ꝓbat de cane titici ſabini qͥ dn̄m ſuum nec in carcere nec in morte reliqͥt. ſed meſtus edēs ⁊ vlulās cum mortuo manſit. Cuicū qͥdā cibū ad os ꝓieciſſet. ad os defuncti cibuꝫ tulit. et cadauer in tiberī ꝓiectū vt corpſuſtētaret ſaliēs in fluuiū inundauit. Sic more illiꝰ aīalis. b. Greg. fuit valde vigilās. IōGreg. in nr̄a lingua vigilās ſonat. qꝛ vigilauit ſibi deo ⁊ gregi. Sibi ꝑ mundicie ꝯſeruationē. ita vt dice̓ poſſet cū Iob. xxxiij. Mūdus ſū ego ⁊ abſqꝫ delicto īmaculatꝰ. ⁊ iniqͥtas nō eſt in me. Deo vigilauit ꝑ internā cotēplationē. iō cū electꝰ eēt in papā ⁊ nō poſſꝫinſiſtere cōtēplatiōi. ſic̄ prius multū hoc deplāxit vt ſcribit in prologo ſuꝑ dialogum dicēs. Ex occaſione cure paſtoralis animꝰ meſeculariū hoīm negocio patit̉. Et pꝰ tā quietis ſue ſpēm terrene actus polluere fedat̉. ꝑpendo itaqꝫ qd̓ tollero. ꝑpēdo qd̓ amiſi. duqꝫ intueor id qd̓ ꝑdidi ſit leue. hoc grauiꝰ qd̓porto. Ecce cū nūc magni maris fluctibꝰ qͣtior atqꝫ in naui mētis tēpeſtatis valde ꝓcellillidor. et cū pͥoris vite recolo qͣſi poſt terguꝫductis oculis viſo litore ſuſpiro. Tertio gregi ſuo vigilauit ꝑ aſſiduā p̄dicationē. Ita vtdicere poſſit cū psͣ. lxviij. Laboraui clamāsrauce facte ſunt fauces mee .ſ. p̄dicando. Similat̉ igit̉. b. Greg. vigili gruū. De qͦ refertAre. li. viij. aīalium. Qui diligenti cuſtodia

vigilat ſuꝑ gregē dormientē. Stat enī ſupervno pede directe ⁊ aliū eleuat in altū in quotenet lapidem vt ſi ex caſu ip̄m dormire contingeret per caſum lapidis ſe iterato excitaret. Et ſi aliqͥd aduerſū audierit incipit clamare vt alij grues excitent̉. ⁊ a ꝑiculis ꝯſeruent̉. Sic. b. Greg. diligenti cuſtodia ſupergregē dn̄icū vigilauit vt dicere poſſit cū. pscj. Uigilaui ⁊ factꝰ ſum ſicut paſſer ſolitariin tecto. Ip̄e enī ſtetit ſuꝑ vno pede tantumquē tenuit in terra qn̄ cura paſtorali eccleſieſancte prouidebat. aliū aūt ſurſū leuauit cuꝫgloriam mundi nō curauit. Nullam enī affectionē habuit ad laudem humanā. Sicut pꝫin epiſtola ad Anaſtaſium patriarcham antiochenum qui euꝫ in ſuis epiſtolis laudauitvocans eū os domini ⁊ lucernā mundi. Cuireſcribens ait. quid me os dn̄i. qͥd me lucernā dicis. ꝙ loquēdo ml̓tis prodeſſe multiſqꝫpoſſe lucere ꝑhibitis eſtimatione mea mihifateor in dubitationē maximā mihi ꝑduxiſtis. Cōſidero nāqꝫ qui ſum ⁊ nihil in me exhis boni ſigno dep̄hendo. Cōſidero ⁊ qͥ eſtꝭvos ⁊ mētiri poſſe ne arbitror. Cū aūt credere volo qd̓ dicitꝭ contradicit mihi infirmitasmea. cū diſputare volo qd̓ ī laude mea ꝯtradicit mihi ſanctitas vr̄a. Sed q̄ſo vir ſcē vobis de hͦ aliqͥd d̓ certamīe vr̄o ꝯuēiat vt ſi nōqd̓ dicitis ita ē. ſit ita qꝛ dicitis. Hec ille Ip̄eetiā p̄monuit gregē ſuū clamando ſicut ꝑ ſeteſtatur in Omelia de decem virginibus dicēs. Sepe vos fratres chariſſimi ammoneopraua opera fugere. mundi huius inquinamenta deuitare. Sed hac lectione ꝯpellor dicere vt ea que agitis cū magna cautela teneatis. ⁊cͣ. Sed quare ſic grege ſuum fidelit̓ ammonuit. Certe ideo qꝛ nouit ſcriptū. Ezech̓.iij. ⁊. xxxiij. Filij hoīs ſpeculatorē dedi te domui iſrael. ⁊ audiens de ore meo annūciabiseis. Qd̓ exponens illud Gregoriꝰ ait. Queꝫdominus ad predicandum mittit ſpeculatorem eſſe denunciat. Cui enī cura aliena committitur ſpeculator vocatur vt mōtis altitudine ſedebit atqꝫ vocabulū nominis ex v̓tute trahit actionis. Ip̄e quidē btūs Gregorius fuit prudeus ⁊ fidelis domino ſuo Ieſuchriſto qͥ cōſtituit eum ſuū vicariū vt d̓ ipſoexponi poſſit illud Matth̓. xxiiij. Fidel̓ ſeruus ⁊ prudēs quē cōſtituit dominus ſuperfamiliā ſuā vt det illis cibum in tempore Iōhodie ſecutꝰ ē dn̄m in gaudiuꝫ eternum. ẜmillud Matth̓. xxiiij. Euge .i. gaude ẜue bōe⁊ fidelis ſupra multa te ꝯſtitua intra ī gaudium dn̄i tui. Sꝫ prochdolor moderni prelatinō ſic vigilant ſuper gregem. Sꝫ dormiunt