XI.

ſi ſit bene radicatus in humilitate. Id̓o dicitBern̄. in li. de gr̄a humilitatꝭ. per humilitatē aſcēdere oportet ad ſublimitatē. qꝛ hec eſtvia ⁊ non alia preter ipſam. qui aliter vaditcadit potiꝰ qͣꝫ aſcēdit A Qd̓ probat̉ d̓ heremita quodā qͥ pollebat multis virtutibus⁊ tandē elatꝰ cōfidēs de ſe cepit ſibi totuꝫ qdfecerat deputare qd̓ vidēs inimicꝰ Diabolꝰacceſſit in ſpē pulchre mulieris aberrātis dicens. qꝛ nox me infelicē ⁊ feſſam dep̄henditin heremo. Iube me hic in angulis eē ne comedar a beſtijs. ad hoc conſenſum dedit ille⁊ cauſam erroris inquirit. illa aūt blandimēta fixit ⁊ ſuauitatis ſermone animū inclinatvt inter hec verba riſus ⁊ iocus miſcerēt̉. deinde manū ad mentū poſtea ad caput ⁊ collūapponit. ⁊ continuo libidinis fluctibꝰ cepiteſtuare. ⁊ irruit in eius amplexus. Illa autēvlulatū dire vocis emittēs inter eiꝰ manꝰ velut vmbra diſparuit. cum fetore ⁊ irriſioneipſum deſerens. Tunc multitudo demonuꝫip̄m in aere ad hoc ſpectaculū congregati dixerūt. O infelix qui te vſqꝫ ad celum extollebas quō dimerſus es in infernū Diſce miſerqui ſe exaltat humiliabit̉. Ille autem velutamēs effectꝰ deceptiōis ſue pudorem non ferens deſperās tradidit ſe īmūdicie ⁊ iniquitati ⁊ fugit ꝯſpectū ſcōꝝ hoīm ne poſſit de p̄cipitio reuocari Idcirco btīſſimꝰ Gregꝰ. valde ꝓfunde fixit radicē humilitatis. Cuiꝰ humilitas pꝫ in vita ⁊ doctrina. In vita cū dic̄ego nouiſſimus. In doctrina qͣſi qui colligitracemos pꝰ vindemiatores. ¶ In vita habuit humilitatē. Primo in v̓bo qꝛ ſe ſeruumſeruoꝝ noīauit. Sequēs apl̓m qͥ dic̄. ij. Coꝝiiij. Nō enī noſmetip̄os p̄dicamꝰ ſcꝫ laudando ſꝫ ieſum xp̄m dn̄m. Nos aūt ſeruos vr̄osꝑ ieſū. Iō beatꝰ Greg. patriarche alexandrino eulogio qui eū in epl̓a papā generalē nominauerat ſic ſcripſit in p̄fatione inquit epl̓equā ad me direxiſtis ſuꝑbe appellatiōis viꝝvniuerſalē papā me dicētes ſcribere curaſtꝭqd̓ peto vr̄a dulciſſima ſanctitas nō faciat vl̓tra. qꝛ vobis ſubtrahit̉ qd̓ alteri pluſqͣꝫ ratōexigat p̄beret̉. Ego enī ꝟbis ꝓſperari nō q̄ro ſed moribꝰ. nec honorē eē puto in quo fratris honorē ſuū prodere recognoſco. Idē eulogius patriarcha ſcripſit ſibi in litteris ſuishoc verbū ſicut iuſſiſtis qd̓ verbū iuſſiōis peto a me auditu remoueri qꝛ ſcio qui ſū ⁊ quieſtis. loco enī mei mihi fratres eſtis. moribꝰautē patres. Nolebat etiā ꝙ matrone ſe ancillas ſuas dicerent. iō cuidā mulieri nomīeruſticana ſcripſit dicēs. vnū in tuis epiſtolisegre ſuſcepi. qd̓ quia ſemel dici poterat ſepiꝰ

dicebatur ancilla veſtra. Ego enim qui perepiſcopatus onera omnium ſeruus factꝰ ſuꝫqua ratione te mihi ancillam dicis cuius ante epiſcopatus ſeruus fui. ⁊ ideo rogo ꝑ omnipotentem deum ne ad me hoc verbum intuis epiſtolis aliquando inueniaꝫ. Secūdoeius hūilitas apparuit in animo. qꝛ ſe peccatorē reputabat ſequēs apoſtolum qui ait .j.ad Timo .j. Chriſtus ieſus venit in hūc mūdū peccatores ſaluos facere quoꝝ primꝰ egoſum. Iō in epiſtola ad Martinū imꝑatorēſic ſcribit. Quia peccator ſum credo omnipotentem deum magis placari quantū me ſeruientē affligitis. ita nos eiꝰ exemplo reputemus peccatores. qꝛ piarū mentiuꝫ eſt ibi culpam timere vbi culpa nō eſt vt ait GregoriꝰEt dicemus cū filio prodigo Lucꝭ. xv. O pater peccaui in celū ⁊ corā te. Et idē dicemuscū publicano. Deꝰ ꝓpitius eſto mihi peccatori. vt cū ip̄o iuſtificato de tēplo deſcendamus Lucꝭ. xviij. Tertio hūilitas apparuit īſigno. qꝛ legit̉ in libro qui de greco in latinūeſt tranſlatus. Quidam ſanctus pat̓ nomīeIohannes abbas cum romam ad viſitāduꝫlimina ſanctorum apoſtolorum veniſſet ⁊ beatū Gregoriū papam per medium ciuitatisire vidit. voluit ei occurrere. ⁊ vt decebat reuerentiam exhibere. Uidēs aūt beatꝰ Gregoriꝰ ꝙ ſe in terrā voluit proijcere feſtinauitEt pͥmo corā ip̄o ſe in terram proſtrauit. necſurgere voluit qͦuſqꝫ primo abbas ſurgeret.Ꝙ legerat illud ſapientis. Rectorem poſuerunt te noli te extollere. eſto ip̄is qͣſi vnus exillis. curam illoꝝ habe. Ecc̄i. xxxij. Quartoapparuit eius hūilitas in eius doctrina. qꝛ īlibris ſuis in quibus habet̉ clariſſima doctrina dū adhuc viueret ob nimiā humilitatempublicari noluit. ⁊ in aliorum comparationeſuos nihil valere eſtimabat. Ideo prefectoInnocētio affrice qͥ rogauit ipſum ꝓ expoſitione btī Iob ſic ſcribit. Ꝙ expoſitioneꝫ ſancti Iob vobis tranſmitti petiſtis veſtro ſtudio ꝯgaudemꝰ. Sꝫ ſi delitioſo cupitis pabulo ſaginari beati Auguſtini ꝯpatriote veſtriopuſcula legite. ⁊ ad ꝯparationē illius ſiliginis noſtrum furfur nō queratis. neqꝫ enī volo quādiu in hac carne ſum. ſiqua me contingat dixiſſe ea facere hominibꝰ innoteſci. Sꝫiam illa humilitas rara heu eſt in prelatꝭ. naꝫip̄i in verbis pompoſis ſe extollunt arroganter. Recte enī ſicut fecit adonias qͥ dixit egoregnabo pꝰ mortē Dauid. vt pꝫ. iij. Regumj. Nec tamen regnauit quia a Salomone occiſus fuit. iij. Regꝭ. ij. Ita etiā legit̉ Mach̓.xv. de Nichanore. ad queꝫ dixerunt Iudei

H 5