Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria

ſtueret angelorū. ⁊ hͦ quo ad ſcd̓m. Inſuperxp̄s fuit ſicut aqua effuſus ꝙ nihil ſibi remāſit. nec ſanguis nec aīma. nec vita. nec veſtisnec familia. Iō dixit psͣ. xxj. Sic̄ aqͣ effuſusſum ⁊cͣ. H Pro morali doctrīa ē notādūExquo xp̄s nō peccauit. ⁊ tn̄ diſciplinā pr̄isſui nō ꝓ ſe ſed ꝓ nob̓ ſuſtinuit. vt nos liuoreeius ſanaremur. Idcirco nos qͥ in ml̓tꝭ offendimus oēs libenter debemꝰ diſciplinā dei ſuſtinere ꝓpter tria q̄ ponit Rob̓tus hol. lec. cvij. Primo ꝓpter caſtigantꝭ dilectōneꝫ. Illeem̄ qͥ diſciplinat pater nr̄ eſt. amicus nr̄ ⁊ redemptor. Ideo dicit apl̓s ad Heb̓. xij. Quiseſt filius quem nō corrigit pater. q. d. nullusloquendo de filio vero ⁊ dilecto. Et ſubdit:ꝙ ſi exͣ diſciplinam eſtis cuiꝰ participes factiſunt omnes. gͦ ſicut adulteri ⁊ non filij eſtis.q. d. Oēs amici dei facti ſunt ꝑticipes diſciplina dei. ſicut in matre ⁊ in apl̓is ſuis patet.⁊ generalit̓ in oībus qͥ filij dei dicunt̉. Nō eſſet magnū ſi hō reciperet vnum ictū paruuꝫab aliquo amico qͥ ꝓ eo eſſet acerrīe vulneratus. Xp̄s ꝓ nob̓ non ſolum vulneratus. imocrucifixus ⁊ occiſus fuit. Ip̄e em̄ vt dicūt ꝟba thematis vulneratus eſt ꝓpter iniquitates noſtras. gͦ ⁊ nos ꝓ amore ſuo ⁊ ꝓ peccatꝭnoſtris diſciplinari debemus. ẜm illd̓ Heb̓.ij. Fili mi noli negligere diſciplinā dn̄i. neqꝫfatigeris cum ab eo corripueris. Dicit Macrobius li. ſuo de lapidibus. c. xix. Si maritus ponit magnetē ſub capite mulieris dormientis. exꝑiri poterit an ſit adultera vl̓ fidelis. Quia ſi ſit adultera ſtatim cadit de lectoac ſi manu homīs fuiſſet depulſa. Si ꝟo fidelis ſit marito. conu̓tet ſe ad ip̄m amplexando.eum dormiendo. Et hͦ cōp̄hendit in his metris. Nam ſi cupit ſcire. an ſit adultera ꝯiūx.Suppoſitū capiti lapidem iacentis adaptatMox q̄ caſta manet. petit amplectiqꝫ virūNon tn̄ euigilans cadit omīs adultera lectoTāqͣꝫ pulſa manu ſubito fetore coacta Quēlapis emittit celati crimīs index. Quamuisiſtud nō ſit leuibus ⁊ laſciuis indifferent̓ cōicandum. viris tn̄ litteratis ⁊ eccleſiaſticꝭ pōtdici. Moralit̓ anima humana coniunx dei.pōt dici coniūx per fidem charitate formatā.ẜm illud Oſee. ij. Deſponſabo te mihi in fide. Volens gͦ deus experiri an aīma xp̄ianaſit vera ſponſa vel adultera ſupponit magnetem qͥ eſt lapis ferrei colorꝭ. ⁊ trahit ad ſe ferrum ꝑ quem ſignificat̉ magna tribulatio. qͣferrei homīes ⁊ dure ceruicis domant̉ et addeum trahunt̉. ⁊ qͥd euenit? Certe terrene etadultere ꝯiuges cadunt de lecto charitatꝭ. ꝑimpatīam ⁊ murmurationē ꝯtra deū. ⁊ tales

oīno ꝑdunt omne meritum. Sicut atteſtaturCipͥanus libro de monaſtica vita. Murmūrare nāqꝫ hoīs meritum ꝑdit. ⁊ vita validiuſinfeſtat̉. Sed deuote ſpōſe xp̄i ⁊ fideles conuertunt ſe ad deum ꝑ humilitatē duꝫ ſunt ſb̓diſciplina dei. ſil̓r ꝑ orationem ⁊ deuotioneꝫdicentes Ro. viij. Quis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i. tribulatio an anguſtia. an ꝑſecutioan fames. an nuditas. an ꝑiculuꝫ. an gladiꝰ:ſicut ſcriptū eſt psͣ. xliij. Qm̄ ꝓpter te mortificamur ⁊cͣ. Sed in his oībus ſperamꝰ eum ſiqͥ dilexit nos. Et talis fidel̓ ſponſa fipauli qͥ vbi ſupra. Certus ſum ꝙ neqꝫ morsneqꝫ vita ⁊cͣ. poterit me ſeꝑare a caritatUn̄ Augꝰ. in qͦdam ẜmone. Nullus ſeruusxp̄i ſine tribulatōe eſt. Si putes te nō hr̄e ꝑſecutōes nondū cepiſti eſſe xp̄ianus. Supponit̉ aūt magnes iſte diſcipline dei ſub capiteſponſe xp̄i qͥeſcentis ⁊ dormientꝭ. Quia quādo hō ad maiorē trāquilliorēqꝫ ꝯuerſatōemdiſponit ſe. tunc deus ſibi tribulatōꝫ ⁊ diſciplinam iniuriā ⁊ ꝑſecutōꝫ immittit. iuxͣ illudIob. xxxiij. Qn̄ lrruit ſopor ſuꝑ hoīes ⁊ dormiunt in lecto. tunc apit aures viroꝝ ⁊ erudiens eos inſtruit diſciplina. Suꝑ quo dicitGre. xxvj. moral̓. Aurem cordis tribulatioaꝑit̉ quam ſepe md̓i ꝓſperitas claudit. ISScd̓o diſciplina eſt deuote ſuſcipiēda ꝓpterpeccantꝭ correctōeꝫ. Un̄ psͣ. xvij. Diſciplinatua correxit me in finem. ⁊ diſciplina tua ip̄ame docebit. Et Petrꝰ rauen̄. in qͣdam epl̓a.Iō inqͥt forſitan te tꝑaliter punit deꝰ vt et̓nemortis ardores pena tꝑalis redimat. Et hͦ figuratum fuit. iij. Re. vj. Cū ſalomō edificaret templū dn̄o de lapidibus qͣdratis ⁊ politis non audiebat̉ ſonꝰ malleorū. eo ꝙ ex templum lapides fuerunt ſecti ⁊ politi. Spūalit̓Salomon interp̄tat̉ pacificus vl̓ ſuſceptuſ ⁊deum fignificat oīpotentē. qꝛ oēs qͥs ſuſcipitpacificat. ſiue iudeos ſiue gentiles. ꝓpter qd̓d̓r Eph̓. ij. Ip̄e eſt pax nr̄a qͥ fac̄ vtraqꝫ vnuꝫq. d. ex iudeis ⁊ gentibꝰ vnū faciēs populuꝫxp̄ianum. Hic inqͣꝫ volens edificare tēplumceleſte viuis ex lapidibus pͥus h̓ ſecat ⁊ politferro adu̓ſitatis. ne ibidem ſonꝰ tribulatiōisaudiret̉. Et hoc eſt qd̓ ſubdit Petrus rauē.In edificatōe inqͥt templi oēs lapides priusmalleis tondebant̉ ne in illorū poſitōe ſonuſmallei audiret̉. Nec in horreo dn̄i ponit̉ granum donec flagell̓ attritū aut pedibus fueritexcuſſum. Sic ⁊ viui lapides qͥ ponēdi ſunt īilla celeſti hierl̓m q̄ edificat̉ vt ciuitas. varijsinfortuniorū concuſſionibus poliunt̉ anteqͣꝫedificatōi celeſtis habitaculi collocent̉. Hecille. Et ideo ad correctōꝫ ⁊ cōmodū noſtruꝫ