Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

C CQuarta

quo vulneratus homo ſanaret̉. Ideo iſta ſaluberrima vnguēta pretioſi ſanguīs q̄ fluxerunt de toto corꝑe chriſti petit deuota animadicēs. Trahe me poſt te ⁊ curremꝰ in odorevngentoꝝ tuoruꝫ. Canticoꝝ j. G Tertōcorpus chriſti ſimile eſt ſacco pleno argento.De quo quideꝫ ſacco dicit̉. Prou̓. vij. Sacculum peccunie ſecum tulit. Et beatꝰ Bern̄.Sacculum inquit plenum miſericordia ſuamiſit dominꝰ pater in terraꝫ. Et quare. quiahomo erat pauper vt qͥlibet dicere poſſet cūpsͣ. lxxxv. Quoniā inops ⁊ pauꝑ ſuꝫ ego Etiteꝝ psͣ. lxxxiij. Pauꝑ ſuꝫ ego ⁊ in laboribꝰ aiuuētute mea. Voluit igit̉ pater vt ſacculusplenꝰ thezauro ſcinderet̉. vt hō captiuus etpauꝑ redimeret̉. Iſte thezaurꝰ fuit ſanguisxp̄i. de qͦ. j. Pe. j. Scientes qm̄ nō corruptibili auro vl̓ argento redēpti eſtis de vana veſtra ꝯu̓ſatiōe paterne traditōis. ſꝫ p̄cioſo ſanguine agni incōtaminati ⁊ immaculati Ieſuxp̄i. Iō dicit. b. Bern̄. in medi. Copioſa redemptio data eſt nob̓ in vulneribꝰ nr̄i redēptoris. magͣ multitudo dulcedinis gr̄e ſiueplenitudo ⁊ ꝑfectio ꝟtutum. Et ſubdit: Cuꝫpulſat turpis cogitatio. recurre ad vulneraxp̄i ⁊ fugiet a te. Cū me p̄mit caro mea recordor vulnerū dei mei ⁊ reſurgo. Cū diabolusparat mihi īſidias. fugio ad vulnera dei mei⁊ recedit a me. In oībus aduerſitatibꝰ meisnō inuenio tam efficax remedium qͣꝫ vulneraxp̄i. Ideo legit̉ Iuuenis qͥdam ordinem intrauit qͥ nutritus in ſeculo delicate fuit. ideovitam auſteram difficult̓ ſuſtine̓ potuit. Panis em̄ erat niger ⁊ durus. ⁊ vinum acre. ⁊ iōqͥdem ſibi grauia q̄ fuerunt ordīs videbant̉ſtimulatus em̄ de exitu petiuit a p̄lato licentiam recedendi dicens ſe non poſſe ſuſtinereordinem. Cui p̄latus ſicut vir diſcretus ait.Nō inde licet tibi recedere. qꝛ ꝓfeſſus es inreligione. ſed habe ꝯfidentiam in deo. qꝛ tēptatio eſt. ⁊ ille acquieuit ad tꝑs. Sed iteruꝫtemptatione inualeſcēte habitu mutato iuitad ſeculum. Eunte aūt illi apparuit xp̄us inſpeeie iuuenis. ſequens eum ꝓbandū viam.Ille aūt qͣſi deſperatus feſtinabat neſcienſ qͦire debebat. Xp̄us aūt clamans poſt eū vt ſeexpectaret. ſed ille amplius currebat. Tuncdn̄s vocauit eum noīe ꝓpͥo dicens. Frat̓ expecta me. ⁊ ibo tecum. Iratus igit̉ ille qꝛ vocauerat eum ex noīe ⁊ fratrem. fortius currebat. attamē tandem tedio clamantꝭ affectꝰ etvictus eum expectauit Cūqꝫ xp̄s quereret qͦnam iret: ille rn̄dit. Ego vado viam meamqͥd ad te. Tandem victus p̄cibus dixit ei ꝙreligionem dimiſerat ⁊ ad ſeculum rediret.

Tunc xp̄s eleuans veſtem viditqꝫ ex vulnere qͣſi ſanguinem fluere. ⁊ dixit ei Reuerterein locū tuū. ⁊ qn̄ inuenies panem nimis duꝝvel alia tibi gͣuia intinge in latus iſtud. ⁊ erittibi totū ſuaue. Tunc ille redijt ⁊ deinde ſancte vixit. Ecce ꝙ vulnus lateris xp̄i fuit ſibiremedium ſalutare reuertēdi. ⁊ in ordīe vlterius remanendi. Quarto corpus xp̄i ſimilat̉herbis odoriferis. Quia dixit Eſa. xl. Omīſcaro fenum. ⁊ omīs gl̓a eius qͣſi flos agri Sicut em̄ herbe odorifere terunt̉ manibꝰ vt inde fiat emplaſtrum quo apoſtemata ſanant̉.ſic corpus xp̄i fuit attritū velut herbe aromatice vt tumor nr̄e ſuperbie ſanaret̉. ⁊ hō deopr̄i reconciliaret̉. Ideo dicit Anẜ. in medi.Iſte formoſiſſimus in ſtola ſua qͣꝫ deformisꝑ filijs hominū factus. vulneratus eſt ꝓpteriniqͥtates. ⁊ attritus eſt ꝓpter ſcera nr̄a. factꝰholocauſtum ſuauiſſimum vel ardor in continuo vt pater eterne gl̓e auerteret indignationem ſuam a nob̓. ⁊ ꝯſedere nos ſibi faceret in celeſtibus. Quinto corpus xp̄i fuit tanqͣꝫ colūna ⁊ velut aqua p̄clara. Circa qd̓ noͣ.Pax olim tribus modis confirmabat̉. Primo ꝑcuſſione. qꝛ adinuicem manu ꝑcutiebātScd̓o columne erectōne. qꝛ aliqui ꝓ colūnapilam aut lapidem erigebant in ſignū pacis.De iſtis duobus modis habet̉ Ioſue vltīovbi habet̉ ꝙ in ſignum vt Iuda teneret mādata dei ꝑcuſſit Ioſue cū eo fedus. qͣ percuſſione pacem inter deū ⁊ ip̄os ꝯfirmabat. Etdeinde ſubdit̉. Tulit lapidem quendam erigens eū dixit. Lapis iſte erit nob̓ in teſtamētum. Tertio ꝑ effuſionem. qꝛ aquā in conſpectu dn̄i effuderunt. volentes ꝑ hͦ ſicut de aqͣeffuſa nihil remaneret nec ſapor nec color. ſicſi quis pacem non ẜuaret ꝙ neqꝫ de illo neqꝫad eum ꝑtinentibus aliqͥd remaneret. De hͦj. Re. vij. Hauſerunt aquā ⁊ effuderūt in cōſpectu domī. Ad ꝓpoſitum. hō deum patrēoffenderat. ꝙ pax inter ip̄m ⁊ hoīem nō eratPropterea dicit Eſa. c. xlviij. ⁊ lvij. Nō eſtpax impijs dicit dn̄s. Vt igit̉ xp̄s firmaꝫ pacem inter deum patrem ⁊ hoīes confirmaretvoluit percuti ⁊ diſciplinari. ſicut dicit h̓ ꝓpheta. Diſciplina pacis noſtre ſuper eū. Vtenim pacem reformaret fuit non ſolū in manibus vel in pedibus ꝑforatus. ſed etiā in toto corꝑe vulneratus ⁊ flagellatus. hͦ quo adpͥmum. Fuit etiam velut columna in teſtam̄tum pacis erectus. ⁊ in ara crucis mortificatus. De hoc Chryẜ. in ẜmone de cena domīOcciſus p̄poſitus xp̄us. ⁊ cur occiſus eſt videamus. vt celeſtia pacificaret. ⁊ vt in terrareconciliaret. vt deniqꝫ homīem amicum cō-