Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

AZQuarta

qui deinde dirigit purum alijs mēbris. Sicofficiū doctorum eſt ſacram ſcripturā frange̓⁊ diuidere ⁊ maſticare pͥncipaliter ſicut fecerunt Augꝰ. Hiero. Grego. Amb̓. ⁊ Bern̄h̓.Et moderni tꝑis doctores adhuc quottidiefaciunt. de qͥbus omībus dicit ſponſus xp̄sſue ſponſe Can̄. iiij. Den̄tes tui ſic̄ greges tōſarum ouium q̄ aſcenderunt de lauacro. vbidicit gloſa. Dentes qͥ peccata rōdunt. ſcpͥturas atterunt. ſunt doctores fortiores. ⁊ ſuntqͥcunqꝫ ad regendam eccl̓aꝫ apti firmate preualent. Et dicunt̉ iſti dētes ſicut greges ouium ꝓpter innocentiā. tonſarūqꝫ ꝓpter pauꝑtatem volūtariaꝫ ꝑ quam ab eis oīa ſuꝑflua⁊ qn̄qꝫ neceſſaria auferunt̉ q̄ deſcenderūt delauacro. qꝛ a baptiſmali regeneratōe ꝓficiūtaſcendentes de ꝟtute in ꝟtuteꝫ. Iſti inqͣꝫ doctores deſignati ꝑ dentes debent egere̓ ⁊ extrahere ſanguinem .i. peccatū a corꝑe myſtico. Quia heu iam abundant peccata ⁊ iniquitates in corꝑe myſtico. exquo refriguit charitas multoꝝ. Mat. xxiiij. Vt cū ſanguis peccatoꝝ fuerit egeſtus alleuiet̉ myſticum ip̄mcorpꝰ ꝑ qd̓ doctor oīm doctorū deus ī hodierna epl̓a ſtudet egere̓ ⁊ extrahe̓ a corꝑe ſuomyſtico ml̓ta peccata. vt furtū mēdacium. ⁊ſic de alijs. vt gͣuitas quam cauſant peccatarepellat̉ cum dicit. Ego dn̄s deus vr̄ .ſ. inhibeo vob̓ non furtū faciatis ⁊cͣ. In qua qͥdemepl̓a tria facit pͥncipalit̓. Primo deſcribit decretum obligans. ibi. Non furtū. Scd̓o adducit exemplū regulās. ibi. Diliges. Tertioꝯcludit p̄ceptum implicans. ibi. leges. De pͥmo eſt notandum. Domī terreni ꝯſueueruntponere decreta ⁊ ſtatuta popul̓ qͥ in ip̄orumꝓuincijs morant̉. qͥbus ſtatutis oēs adeo obligant̉. vt ſi qͥs hͦ decretum regni p̄terierit impunitus non euadit. Ad qd̓ ꝓbandū legiturDan̄. iij. ꝙ rex Nabuch̓. dedit decretuꝫ. ⁊ illud voce p̄conis edici iuſſit. Quicūqꝫ audiēsvocem tube vel fiſtule ⁊cͣ. non ſtatim veniret⁊ cadens in terrā ſtatuam aureā adoraret infornacem ardentē ignis mitteret̉. Accidit ꝙtres pueri Ananias Azarias ⁊ Miſabel ſtatuam ẜm decrętū regis adorare recuſarent.qͣre a magnatibus accuſati. in ignem ardendentꝭ fornacis ſunt iactati ⁊cͣ. Spūalit̓ deusoīpotens eſt magnus dn̄s ⁊ laudabil̓ nimis.cuius tota terra eſt ⁊ plenitudo eius orb̓ terrarū ⁊ vniuerſi qͥ habitant in ea. In hac quidem terra multa fecit decreta q̄ ꝑ p̄conē ſuūMoyſen ſunt dudum ꝓclamata. ⁊ vult oīailleſa obẜuari. ⁊ pͥmo ſtatuit decreta negatiua q̄ ordinant inferiores. ſcd̓o q̄ ordinant ſuperiores. ibi. nō facias qd̓ eſt iniquū. tertio q̄

ordinant mediocres ſiue pares. ibi. Nō eriscriminator. H Primū igit̉ decretū eſt negatiuū ordinas inferiores cū d̓r. Nō furtumfacietis. In hͦ decreto ꝓhibet dn̄s oēꝫ cōtractioneꝫ rei aliene ꝓuenientē ex cupiditate vl̓iniuria. Quia d̓r. xiiij. q. v. c. penale. Furtuꝫeſt omīs illicita aliene rei vſurpatō vl̓ cōtractio. Et d̓r notanter ex cupiditate ⁊cͣ. qꝛ ꝯtractio rei aliene licite pōt fieri tribꝰ modis Primo qn̄ ſit ex obedientia et nō ex cupiditate. ⁊hͦ mō excuſant̉ a furto egyptiorū iudei qͥ deoiubente paruerūt. Nam legit̉ Exo. xj. ꝙ dixit dn̄s. Petat vir a ꝓximo ſuo ⁊ ml̓r a ꝓxīaſua vaſa argentea ⁊ aurea. ⁊ fecerunt filij Iſrael ſicut p̄ceperat dn̄s ꝑ Moyſen. ⁊ petierunt ab egyptijs vaſa argentea ⁊ aurea veſtemqꝫ pulcherrimā. Dedit aūt gͣtiā dn̄s populo coram egyptijs vt accōmodarent eis. ⁊ſic eos ſpoliauerunt nec tn̄ furtum fecerunt.Quia dicit archidyaco. Guido in roſario ſuper decretū. Quicqͥd accipit̉ ex mādato deiqͥ eſt dn̄s vniuerſorū nō eſt furtū. Secꝰ ſi cauſa cupiditatis hec feciſſent. Quia etiaꝫ dicitGuil̓. Illi qͥ ex cupiditate egyptioꝝ bona aſportauerunt peccauerūt. qͥ aūt ꝓpter obediētiam hͦ fecerunt meruerūt. Aliā cam excuſationis a furto ponit Nico. de lyra. ſuꝑ Exo.xij. di. Egyptijs hebrei in multis ẜuierūt valde. nec recompenſationem ſui laboris habuerunt. nec violentie ſibi facte ⁊ ſubmerſioniſparuuloꝝ ſuoꝝ habuerūt aliquā emendaꝫ ⁊recōpenſam. iō egyptij tenebant̉ eis in ml̓tis⁊ quo ad hoc d̓r Sap̄. x. Reddet deus iuſtismercedem laboꝝ ſuoꝝ. Hic dic̄ augꝰ. xiiij. q.v. c. dixit dn̄s. Nō inqͥt hinc qͥſqꝫ ſumendumexemplū putare debet ad expoliandum iſtomō ꝓximū. hͦ em̄ dn̄s iuſſit qͥ nouerat qͥd quēqꝫ pati oporteat. nec iſraelite furtū fecerūt ſꝫdeo iubēte miniſteriū fecerūt ⁊ p̄buerūt. Sꝫh̓ incidūt aliq̄ q̄ſtiones. Prīa an liceat aliqͥdauferre auaris diuitibꝰ ⁊ dare illa pauꝑibꝰ:Ad hͦ d̓r ꝙ nō. qꝛ. b. Augꝰ. in ome. ⁊ poniturxiiij. q. v. c. forte. Forte aliqͥs dicat ⁊ cogitatml̓ti ſunt xp̄iani diuites. auari ⁊ cupidi. nonhabeo pctm̄ ſi qͥd ill̓ abſtulero ⁊ pauꝑibꝰ dedero. Illi em̄ nihil boni faciūt nec mercedeꝫhr̄e poterūt. ſꝫ hmōi cogitatō diaboli cupiditate ſuggerit̉. nam ſi totū tribuit qd̓ abſtulitaddit potiꝰ pctm̄ qͣꝫ minuit. hec augꝰ. Scd̓oan rem ſibi ꝯceſſaꝫ ad vtendū ſi alij accōmodauerit furtū cōmittat. v̓bigr̄a. Aliqͥs cōceſſit tibi equū ad vſum tuū vl̓ aliā rem qͦcunqꝫnoīe cenſeat̉. ⁊ tu illum ꝯcedis alij ad vtēdū?Rn̄det̉ ꝙ tu furtū cōmittꝭ. qꝛ res hec n̄ erattibi ꝯceſſa ad vſuꝫ iſtū. Sil̓r ⁊ credit̉ furtum