Dominica
Gre. Regnū celoꝝ nemo qͥ murmurat accipit. nemo qui accipit murmurare pōt. HecGre. Qm̄ cū nō intrant terrā ꝓmiſſiōis. qͥdalid̓ reſtat niſi ꝙ cū dathan ⁊ abyron qͥ ſꝑ rebelles erāt in infernū viui deſcendūt. Nūe.xvj. Vndecima filia eſt lib̓tas peccādi. qꝛ cūhō nullum timet ſed p̄latis rebellat. nec etiāaliqͦs veretur. qͣꝫto tunc eſt ſecurior tāto liberius ſua deſideria adimplere delectat̉. Duodecima eſt ꝯſuetudo peccandi. ⁊ hec vt dicitRobertus hol. lec. clxxvij. magnam hꝫ violentiam inclinandi voluntatē ad ſe. Et iō ſic̄optimum eſt aſueſci ad bonas ꝯſuetudines⁊ ꝟtuoſas. ita ꝑiculoſum eſt ⁊ peſſimū aſſueſci peccatis. Un̄ narrat Ualeriꝰ li. vj. c. ij. infi. ꝙ trecenſes cum acerbiſſima execratōe vtivolunt aduerſus eos qͦs vehementer odiuntoptant vt mala ꝯſuetudīe delectent̉. De malicia vero ꝑuerſe ꝯſuetudinis loquit̉ Augꝰ.viij. li. ꝯfeẜ. c. v. ⁊ de ſeip̄o dicit. qͣꝫ difficiliserat ad ꝯuertendū ad fidem di. Ligatꝰ eramnō ferro alieno. ſed ferro mee voluntatꝭ. velle em̄ meum tenebat inimicus. ⁊ inde cathēaferrea ꝯſtrinxerat me. Quippe ex voluntateꝑuerſa eſt libido facta. ⁊ dū ꝯſuetudini nō reſiſtitur facta eſt neceſſitas. Hec ille Et metriſta. Qui non aſſueſcit ꝟtuti duꝫ iuueniſcit. avitijs neſcit deſiſtere cūqꝫ ſeneſcit. In huiusfigura ſaluator faciliter ſuſcitanit puellaꝫ indomo. ⁊ iuuenē delatū in porta. Sꝫ lazarumqͣdriduanum in monumēto cū gemitu. lacrimis ⁊ clamore. Ioh̓. xj. Qd̓ exponēs Augꝰ.ſuꝑ Matth̓. xv. omel̓. di. Moles impoſitaſepulchro vis eſt directa ꝯſuetudīs qͣ p̄mit̉.ita vt nec reſurgere nec reſpirare ꝑmittitur.Dictus eſt aūt qͣdriduanus. reuera ad iſtamꝯſuetudinē de qͣ loquar qͦdam ꝓgreſſu venitaīa. pͥma eſt qͣſi ſcintillatio delectatōis ī cord̓ſcd̓a ꝯſenſio in volūtate. tertia factū. qͣrta cōſuetudo. hec ille. He ſunt. xij. filie ſuꝑbie ẜmBern̄. ¶ N Scd̓a ancilla ē inuidia q̄ īmediate naſcit̉ ex ſuꝑbia. Et deſcribit̉ ab augꝭ. Inuidia eſt odiū aliene felicitatꝭ. Et eſt qͥdē eijcienda a corde homīs ꝓpter tria q̄ ponit Rob̓tus ſuꝑ li. ſap̄. lec. xxx. Prīo qꝛ eſt intoxicuꝫveritatis ⁊ charitatis. nam ſi illa nō eſſet qͥlibet de bono alterius gauderet. ⁊ de malo nōgauderet ſed doleret. qꝛ hͦ eſt ꝓpriuꝫ charitati. Ideo dicit Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Tolle īuidiaꝫ⁊ tuum eſt qd̓ habeo. Idem. Tolle inuidiaꝫ⁊ meū eſt quod habes. Et glo. ſuꝑ illd̓ Eſa.xlv. Ego dn̄s formās tenebras ſic dic̄. Uenenum qd̓ eſt vita ẜpentū eſt mors hoīm. ⁊ ecōtra humor aqueus .i. ſaliua eſt vita homīs ⁊mors ẜpentis. Iſto mō vita hoīs boni ⁊ vir
tuoſi ē mors inuido. Et qd̓ bono viro ē morsvl̓ damnū eſt vita inuido. Scd̓o inuidia ē hoſtiū iniqͥtatis. Per hanc em̄ intrauit mors īmundum. iuxͣ illud Sap̄. ij. Inuidia diabolimors in orbē terraꝝ .i. mediante inuidia diaboli. qꝛ diabolus ex inuidia temptando mortem intulit. ꝑ hāc occiſus eſt abel a chain Gene. iiij. Iacob tribulatꝰ ab eſau Gen̄. xxxvij.Ioſeph a fratribꝰ vēditꝰ. Gen̄. xxxvij. ⁊ a iudeis xp̄s crucifixꝰ. mat. xxvij. Sciebat ꝙ ꝑ īui. tra. ⁊ hoſtiū illd̓ nemo pōt vitare. iuxͣ illd̓Sen̄. li. de moribꝰ. ⁊ ſi nullos inimicos fec̄ tibi iniuria ml̓tos tn̄ fecit inuidia. Tertio ē putredo ſanitatꝭ. iuxͣ illd̓ ꝓuerb̓. xiiij. Putredooſſiū eſt inuidia. hͦ tn̄ iuſtiſſimū vitiū eſt. qꝛ ēin ſuū anctorē reciproca. Et iō dic̄ Hugo deſan. vic. Iuſtiꝰ inuidia nihil eſt. qꝛ ꝓtinꝰ ip̄mauctorē punit excrutiatqꝫ. Et Baſiliꝰ in exa.Sicut inqͥt rubigo ferrū. ſic inuidia aīam deqͣ naſcit̉ corrūpit. Et iō maximā iniuriā faceret deꝰ inuido ſi poneret eū in celo. qꝛ ibi eſtſumma felicitas in ꝓxīo. ⁊ ꝑ ꝯſequēs ſūmuꝫnocumentū foret inuido. ⁊ iō erit in infernovbi nihil videbit cui inuidē̓ poſſit. Hec ancilla mala ml̓tas hꝫ filias ⁊ filios. Prīa ē odiuꝫde qͣ dicet̉ infra dn̄ica. ij. poſt trinitatꝭ Scd̓afilia eſt detractio q̄ bona alioꝝ denigrat. ſꝫ cōtra illud vitiū debemꝰ nos diſponere. Prīone ip̄m aliqͣliter faciamꝰ. iuxͣ illud Iaco. iiij.Nolite detrahe̓ alterutrū fratres. qͥ detrahitfratri ſuo detrahit legi. Cui cōſonat hiero. īepl̓a. xiij. Nulli detrahes nec ī eo te ſanctumputas ſi ceteros laceres. accuſamꝰ ſepe qd̓ facimus. ⁊ ꝯtra noſmetip̄os diſtricti ī vitia noſtra inuehimꝰ. ⁊ incerti de eloquentibꝰ ſumiudicātes. De iſtis etiā detractoribꝰ loquit̉Bern̄. ſuꝑ Can̄. ẜmōe. xxiij. Oīs qͥ detrahitpͥmum qd̓ ꝑdit eſt qꝛ facit ſeip̄m vacuū charitate. Detractor em̄ qͥd aliud detrahēdo intēdit niſi vt is cui detrahit̉ veniat in odiuꝫ velꝯtemptum ip̄is apud quos detrahit̉. Et in/fra. Unus loquitur ⁊ vnum tm̄ verbum profert. ⁊ tamen vnum illud ꝟbum dum in vnomomento audientium aures inficit aīmas interficit. Hec ille. Omēs em̄ diſcordie vt dicitRobertus lectōe. x. lites ⁊ odia qͥ ſunt ī mundo fere habent originem vel augmentuꝫ adminus detractores ⁊ ꝑ ip̄am linguam q̄ multos cognouit ⁊ diſperdit de gente in gentemIn cuius figuram fingunt poete. ꝙ Codrusrex grecorum ſeminauit in terra dentes ẜpetum ex quo ſuccreuerūt milites armati. Quiſtatim in ſe irruentes acerrime ꝯflixerūt. ⁊ ſemutuo ꝑimerunt. vt dicit Ouid̓. lib̓. iiij. metha. Iſto mō detractor ſemīat dētes ẜpētios