Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In medioQuadra.

ſanctiorem. ⁊ qͥcqͥd de ſe laudatuꝫ agnoueritnon ignorantie aut beniuolentie laudatorisſed ſuis meritis aſcribit. Hec Bern̄. Septīaeſt p̄ſumptio. ⁊ cognoſcit̉ ſic ẜm Bern̄. Quiem̄ eſt in hoc gradu conuenientibus in conſilijs pͥmus reſidet. non vocatus accedit. noniuſſus ſe intromittit. deordinat ordinata. reficit refecta. qͥcquid ip̄e non fecerit aut ordinauerit. nec recte factum nec pulchre ordinatuꝫeſtimat. Qui etiam hͦ vitio laborat videt̉ ſibi ꝙ omnia ſolus faciat ⁊ ſupportet. ⁊ ſunt ſimiles balcellino depicto vel ſculpto qui collo humeris ⁊ brachijs ⁊ facie totā fabricā cūoneroſa fatigatōe ſe ſimulant ſupportare. ettn̄ fabrica ſtaret eque forte ſi totū idolum deleretur. Tales em̄ ſimiles ſunt alienato a mēte qui ſꝑ ſtans ſub domo vel loco intrare voluit domum nec ſedere nec bibere vl̓ comedere. requiſitus quare? qꝛ ip̄e ſupportaret dixit. Et ſi ad horā dimiſiſſet celum caſuꝝ eſſet.Ita eſt de nonnullis nimis p̄ſumptuoſis. vtdicit Rob̓tus holk. lec. clxvj. Qui inflati ſeculari ſcientia reputant ſe ſupportare totameccl̓am ſcientia ⁊ diſcretione quam ſe habere p̄ſumūt Quoꝝ cuilibꝫ d̓r Eſa. xlvij. Sapientia tua ⁊ ſcientia tua te decepit M Sꝫnota ꝙ p̄ſumentiū fatuitas ꝑpendit̉ ex tribꝰPrimo ꝑ comꝑationeꝫ imbecillitatis nr̄e adfortitudinem hoſtiū noſtroꝝ. Nos em̄ ſumꝰquaſi locuſte gigantibus infernalibꝰ cōꝑatiqͥ ſunt hoſtes noſtri valde fortes. gͦ fatuꝰ eſtqͥ de ſeip̄o p̄ſumit ſine deo iſtos etiam gigantes vincere. ſicut ꝓbat Orige. ſuꝑ Nūe. xxjvbi d̓r de exploratoribus miſſis a moyſe di.vult dn̄s deus res mirabiles facere. vult delocuſtis facere gigantes. ⁊ de his qui ī terraſunt nequitias vincere ſceleſtas. Scd̓o exemplis viroꝝ fortium qͥ corruerūt. Nam dauidp̄ſument̓ dixit psͣ. xxix. Ego dixi in abundātia mea non mouebor in eternū. Et tn̄ poſteamotus eſt de ꝯiugali ptāte in adulteriū. ꝓditionem ⁊ homicidiū dū Berſabe cognouit⁊ virum eius Vriā fidelem ſuū militē interficere miſit. vt d̓r. ij. Re. xj. Iō dicit glo. Dauid cadente nemo ſuꝑbiat Multos em̄ legimus in ſacris ſcripturis in monte p̄ſumptionis corruiſſe. Ideo fugiendꝰ eſt mons multum iſte. Quia dicit Augꝰ. Multum infrenis eſt qͥ illuc ire contendit vbi ml̓tos corruiſſe ꝯſpicit. In monte iſto aſcenderunt qͥ operantur iniqͥtatem. Tertio ꝓpter experiētiaꝫꝓprie fragilitatis. Adeo em̄ ſumus imbecilles ꝙ leuem cogitationem ſuꝑare non poſſumus. modicum ꝟbum ſuſtinere non valemꝰQuare gͦ temeritate magͣ aliqͥd p̄ſumimus qͥ

modica non poſſumꝰ. iuxͣ illud apl̓i. ij. Corꝭ.iij. Nunquid ſufficientes ſumꝰ cogitare aliquid a nobis? q. d. non. Si gͦ non ſufficit hōad bene cogitandum qd̓ eſt minimū ad bonaoꝑa quomo ſufficiet ad alia. Ideo dic̄ ſapiēsProuer. xiiij. Sapiens timet ⁊ recedet a malo. ſtultus tranſibit ⁊ cōfidit. Octaua filia eſtpeccatoꝝ defenſio. Dicit em̄ Bern̄. Multꝭmodis fiunt excuſationes in peccatꝭ. Aut em̄dicit qui ſe excuſat non fecit. qͥdam ⁊ bn̄ feci.aut ſi male non ml̓tum malum. aut ſi multummale non mala intentiōe. Si aūt de illa ꝯuincitur. aliena ſic nitit̉ excuſare ſuaſione. Sic̄de hoc habetur figura Gen̄. iij. de Adaꝫ quiſe excuſauit ꝑ Euam dicens. Ml̓r quam dediſti mihi ſociaꝫ dedit mihi ⁊ comedi. Et cūdeus dixiſſet ad mulierem. Quare hͦ feciſti?dixit. Serpens decepit me ⁊ comedi. Nonafilia eſt diſſimulata confeſſio. ⁊ quomō hͦ fiatBern̄. oſtendit dicens. Sicut vaſa figuli ꝓbat fornax. ita a fribulatione vere penitensdiſcernitur. Qui eniꝫ veraciter penitet labores penitentie non abhorret. Qui ſic ſimulatam ꝯfeſſionem faciēs ſi cum leui cōtumeliaaut exigua increpatus fuerit iam humilitatēdiſſimulare non pōt. ſed murmurat. frendit.iraſcit̉. Quanta putas tunc fit ꝯfuſio in corde ſuꝑbi. cum fraus decipit̉. pax amittitur.laus minuit̉. nec culpa diluit̉. Tandē notat̉ab homībus. ⁊ iudicat̉ ab homībus. eo ꝙ vehementius hoīes indignant̉. quo ꝯſpiciuntfalſum. qͥcqͥd de eo opinabant̉. tunc opꝰ eſt p̄lato vt eo minus illi parcendū putet qͦ magꝭoffendit. Decima eſt rebellio. Hanc filiaꝫ deſponzauit pͥncipaliter ip̄a ſuꝑbia iudeis. quivalde proni erant ad rebellandum Moyſi⁊ alijs ſuis prelatis. Numeri. xx. vbi diciturConuenerunt filij iſrael aduerſus Moyſen⁊ ꝟſi in ſeditionem dixerunt. Da nob̓ aquaꝫvt bibamus. Quare nos feciſti aſcendere deegypto ⁊ adduxiſti nos hūc in locū peſſimū:qui nihil poteſt nec ficum gignit. nec vineaꝫ.nec malagranata. Quibꝰ moyſes dixit. Audite rebelles ⁊ increduli. nunquid de petrahac poterimus vobis aquam eijcere? qͣſi diceret. cum adiutorio dei. Et hi qui rebelleserant. ideo terraꝫ promiſſionis non iutrabātſed in deſerto mortui ſunt. Et timendum eſtvalde ꝙ adhuc ml̓ti inter chriſtianos habēthanc filiam ſuperbie in vxorem. qui prelatisſuis non obediunt. ⁊ hi habent timere ꝙ cuꝫiudeis terram promiſſionis vite eterne quefluit lacte diuinitatis ⁊ melle humanitatischriſti minime ſubintrabunt. Quia de illis qͥrebellioſe murmurant contra prelatos dicits 5