FFeria ſexta

q. iij. c. j. ⁊ ſe. vbi hoc habes ꝑ Aug. Inimicus em̄ tuus inter iniurias quaſi inſanꝰ manus in ſeip̄m iniecit. cū tibi maluꝫ intulit. qͥainxta illud ſap̄. xvj. Homo ꝑ maliciam ſuaꝫoccidit aīam ſuam. Qd̓ ꝓbatur. ij. Re. xvj.Cum Semey iniuriaret̉ Dauid regi dicenseū viꝝ ſanguinū ⁊ virum Belial. Qd̓ audiens Abiſay dixit. Quare maledicit caīs moriturus dn̄o meo regi. vado ⁊ amputabo caput eius. Conſiderauit eum iam mortuuꝫ inaīa. iō non eum viuentē ſed mortuū canē nominauit. Cū eū vel let Abiſay occidere ꝓhibuit Dauid. Dimitte eū vt maledicat. dominus em̄ p̄cepit ei. Ecce ꝙ noluit ſe in hoīe inaīa mortua vindicare. Iō ⁊ tu xp̄iane noli ⁊tu in frēm tuū mortuū inſanire. ſꝫ potiꝰ ei cōpatere. Nā crudeliores vidēt̉ qͥ xp̄o mortuonon peꝑcerūt qͣꝫ qͥ viuum vulnerauerūt. qd̓patet ex illo vt canit̉. Lācea dei dira cum qͣpoſt mortē xp̄s ē trāſfixus. Sed claui dicuntur dulces cum qͥbus adhuc viuus cruci eſtaffixus. Quis adeo cecus ē qͥ non intelligitdedecus eē ſi qͥs ſe vult de mortuo vindicare. Secūduꝫ ē vtilitas iniurie ꝓlate vl̓ illatePerſecutores em̄ noſtri vt ſupra ait ꝓpheta circūdant nos ſicut apes pungūt aculeisquos circūdant. Sic inimici tribulationumaculeis nos in pn̄ti lacerant ⁊ impugnāt. Sicut conquerit̉ Dauid in psͣ. Circūdederuntme inimici mei tota die circūdeder̄t me ſiml̓.Et ſicut cū apes pupugerint aculeis. faciūttamen poſtea fauum mellis. Sic inimici nr̄iqͥ nos vulnerant aculeis tribulatōis. in futuro faciunt nobis fauum mellis eterne ꝯſolationis. Qd̓ teſtat̉ ſapiēs Ecc̄i. j. Uſqꝫ ad tēpus ſuſtinebit patiens. ⁊ poſtea redditio iocunditatis. Et hoc figuratū legit̉ Gen̄. xxxvij. Ubi Ioſeph multas tribulatōes ſuſtinuit a fratribꝰ ſuis cū eū in egyptū vēdiderūt.Sꝫ dn̄s conſolabat̉ eū in egypto ⁊ magis ꝓſperatus ē. qꝛ in dn̄m totius regni ſublimatus ē. vt pꝫ Gen̄. xlj. Iō dicit deuotꝰ Amandus in hora. ſa. li. j. c. xiij. Sicut ſtella matutina ſolis vicinū huic md̓o p̄nūciat ortuꝫ. ſic.tribulatio hoīs ſil̓r facit. Nā ip̄iꝰ ortꝰ ſuꝑceleſtis ſolis .ſ. xp̄i aīa tribulata prenūcia eſt ⁊iocūdam demonſtrat ꝓpinqͥtatē. ⁊ internaꝫauget ꝯſolatōem ſb̓ſęq̄ntem. Tertiū ē ꝙ dilectio inimicoꝝ vtilior ē nob̓ qͣꝫ amicoꝝ. Ip̄aem̄ valet ad ſpūaliū vulneꝝ ſanatōnem. Idcirco dicit Aug. Ego ad dilectōeꝫ inimicoꝝvos cōmoneo. qꝛ ad ſanandū vulnera pctōrum nullū medicamētū vtiliꝰ eſſe cognoſco.Ip̄a etiā facit ad ꝑfectōem ⁊ cumulū bonitatis. Iō in pn̄ti euāgē. poſtqͣꝫ dn̄s ad dilectio

nem inimicoꝝ hortatꝰ ē addit. Eſtote perfecti ſic̄ pr̄ vr̄ celeſtis ꝑfectus ē. Suꝑ quo dic̄Augꝰ. in enchi. Magnificētiſſime bonitatiſē vt tuū inimicū diligas. ⁊ ei qͥ tibi malū vult⁊ ſi pōt facit. tu ſꝑ bonū velis atqꝫ facis cumpoſſis. Ip̄a etiam mercedē magnā meretur.Luc̄. vj. Si diligitis illos qͥ vos diligūt quevob̓ eſt gr̄a. Nam pctōres diligentes ſe diligunt. verūtamē diligite inimicos vr̄os ⁊ bn̄facite. ⁊ erit merces vr̄a ml̓ta. ⁊ eritis filij altiſſimi. Quartum qꝛ deo gratior ē. ideo diēAug. Qui diligit inimicoſ hic erit dei amicꝰ⁊ non ſolum amicus ſed etiā filiꝰ. Idē Aug.dicit. Quāta gr̄a qͥ ꝑ nos digni nō fuimuſ exinimicoꝝ dilectōe filij dei efficiemur. ⁊ chryſoſt. ſuꝑ Mat. Nihil eſt qd̓ ſic deo ſimilē faciat qͣꝫ malignis atqꝫ ledentibꝰ eſſe placabilēQuintum ē ꝙ diabolo hec dilectio ē moleſtior. magis eī elōgat ab eis ſil̓itudine qui eſtimato odio hominē ꝑſequit̉. Un̄ ait Grego.Stultum ē diabolo offenſo ſeruire qui nulloplacat̉ obſeqͥo. Sextuꝫ ē ꝙ dilectio id quododiendum ē inimico ip̄a placat ⁊ tribuit. Iōdicit apl̓s Roma. xij. Si eſurierit inimicꝰ tuus ciba illum. ſi ſitit potum da illi. Hoc eniꝫfaciens carbones ignis congeres ſuꝑ caputeius .i. occaſiones accendendi dilectōis ignēin eo ergate facies. Ip̄a gladius etiā eſt inimicos interficiens. cum de inimico amicumfacit. De hoc etiaꝫ dicit Chryẜ. Suſtine adtp̄s inimicum. ⁊ bn̄fac ei. Poſtmodū victuꝫbeniuolentia amabis eum amicū tuuꝫ. Iteꝫomnis inimicitia bn̄ficioꝝ aſſiduitate cōpenſatur. Vnde Grego. Miles dum aduerſita.tis bello dep̄hendit̉. tunc ſcutum patientiedebet anteferre ne pereat. et ad preliandumꝓmptus amoris inferat iacula vt vīcat. Cuius armaturam ſummā beatus Paulus breuiter inſinuat di. Charitas patiēs ē. benigͣ ēCūqꝫ eī ex vtraqꝫ vnū defuerit nō ē charitasSi qͥs malū abſqꝫ benignitate tolerās ⁊ nonamat ac rurſus ſeſe ſine patīa exhibēs negligit tolerare quos amat. Septimū ē ꝙ nō potes ex ꝓpoſito tuo nocere ꝓximo tuo qͥn tibinoceas. qꝛ dicit Aug. ꝙ malicia tua alij n̄ noceat fieri pōt. ꝙ aūt tibi non noceat fieri n̄ p̄tNon em̄ ē dedecus alicui ſi nō vult inqͥnaremanꝰ ſuas conuitium reddendo pro cōuitioimo honor ē ⁊ ſignū nobilitatis animi. iuxtaillud Prouerbio. xx. Honor non eſt qͥ ſeꝑat.ſe a contētione. Octauum ꝙ ille qui iniuriatur tibi magis iniuriat̉ deo qͣꝫ tibi qͥ hoc ei ꝓhibuit. Si ergo deus differt vindicare. nec.tu vindices. ⁊ non erit tibi dedecus. imo honor ſi exemplo domini non vis vindicare te ſ