Druckschrift 
1 (1487) De tempore, Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

p̄dandū. Moralit̓ ꝑ accipitrē intellige quēlibet ſacerdotē. qꝛ ſicut accipiter ẜm Iſi. d̓rab accipiendo eo ꝙ capit alias aues. ſic dn̄tſacerhotes acciꝑe alios hoīes errātes d̓ fauce demonis ⁊ reſtituere deo ꝑ ꝑtes ſatiſfactionis. Iſtos inqͥt aſſumit xp̄s ad ſobrie viuēdum. exquo oīm ſunt exēplar alioꝝ nō ſe pn̄tabſqꝫ ſcādalo ppl̓i nimiū iſtis tribus diebuscibis impīguare. Iō d̓r diſt. iiij. c. Deniqꝫ ſacerdotes ⁊ diaconi ⁊ reliqui quos eccleſiaſtici gradus dignitas exornat a qͥnquageſimaꝓpoſitum ieiunandi incipiāt. Et ſunt verbaGreg. Sꝫ qꝛ pn̄s dn̄ica d̓r qͥnquageſima penitētie ⁊ triſticie. in qua qͥlibet de pctīs penitere volētes ꝯgruū eſſet vt ieiuniū ſuū ī ip̄ainchoarēt vt ſic ſobrij ꝑdurarēt. Sꝫ di. tn̄ d̓rde conſe. di. iij. c. Sacerdotibꝰ .i. ep̄is in cōſilio ꝯgregatis oībus decretū eſt vt an̄ paſcalēſolēnitatē non qͥnquageſima ſꝫ quadrageſima teneat̉. Ad hoc dicit Bar. brix. ꝙ h̓ loqͥt̉de ieiunio generali qd̓ oībus iniungit̉. ibi atloqͥtur Gre. de ieiunio ſpāli qd̓ clericis ſuadet̉. Iō ꝑſuaſio aūt conſiliū qd̓ implet̉ ē ꝑfectoꝝ. Et addit Barto. in glo. īmo inqͥt non ēẜuanda qͥnquageſima. qꝛ ſeruat̉ poſt paſcaUbi noͣ dicūt docto. ꝙ triplex ē qͥnqͣgeſima.pͥma ē hodie. ⁊ finit̉ ī die paſce. ⁊ d̓r qͥnqͣgeſima triſticie ⁊ pnīe. Scd̓a qͥnqͣgeſima incipit̉iu die paſce ⁊ durat in diē pentecoſtes. et eſtqͥnqͣgeſima leticie. Tertia qͥnqͣgeſima durata ſabbato pꝰ paſca vſqꝫ ad ſabbatū pꝰ pentecoſtes. ī qua duplex canit̉ alleluia fignificāsduplicē ſtolā. corꝑsivicꝫ ⁊ aīe quā deꝰ dabitſanctis ī fine mūdi. Iō dixit glo. ꝙ qͥnqͣgeſima ẜuat̉ pꝰ paſca. Alio mō ꝑ accipitres ītelligunt̉ general̓r oēs hoīes qͦs xp̄us aſſumitad ſobrie viuēdū ī his tribꝰ diebꝰ pͥncipalit̓.qd̓ pꝫ ex his. qꝛ hodie legit̉ euāgeliū de paſſione ſua. In qua quidem paſſione adeo ſobrie vixit ꝙ pre ſiti dixit. Sitio Iohannisxix. Et qͥd ꝑ hoc vult. certe nihil alid̓ niſi vtomnes fideles ad ſobrietatē inducat. Valdeem̄ ſunt culpabiles ip̄i hoīes qͥ nolunt ſe a nimijs repletionibꝰ abſtinere ꝓ quibus xp̄usin ſua paſſione benedicta voluit famem et ſitim ſuſtinere. q. d. xp̄s. Habete me ꝓ exēploſicut ego ſobrie vixi. ſic et vos viuite. Nihilcit qͣꝫ xp̄i venerāda paſſio. Cum em̄ pius hōcogitat xp̄m felle ⁊ aceto potatū triſtat̉ ſe p̄cioſis potibus ſatiatuꝫ. Ꝙ eī paſſio ducat adſobrietatē trahit̉ ex ꝟbis btī Bern̄. li. medi.Cū diabolꝰ parat mihi inſidias fugio ad vulnera dei mei ⁊ recedit. Sꝫ qͥd ſunt inſidie niſi crapule ⁊ delitie qͥbus diabolꝰ ponit inſi-

Dominica Re yerxiS4ezedias vt capiat eoꝝ aīas. qꝛ dicit be. Auguſt.li. xv. ꝯfeſſio. Dū ad qͥetā ſocietatē ab infantia tranſit̉ in ip̄o trāſitū laq̄us ꝯcupīe inſidiatur. Si igit̉ vis euadere has inſidias fugead vulnera xp̄i paſſionē eius memorādo. etfugit a te diabolꝰ. Idcirco xp̄s vt remediuꝫrelinq̄ret ꝯtra gula ait Tren̄. iij. Recordarepaupertatis mee ⁊ trāgreſſionis. abſinthij ⁊fellis. ⁊ ſic pꝫ ꝙ xp̄s aſſumpſit ſuoſ ad ſobrieviuēdum. Sꝫ ecōtra diabolꝰ ſuos ẜuitoresad plene ſe replēdum. X Sic̄ em̄ carnifex replet ⁊ īpīguat boues qͦs vult occide̓ adcoqͥnaꝫ. ſic diabolꝰ nūc replet ꝑ gulā qͦs vultmactare ad gehēnā. ⁊ hͦ facit tā in ſacerdoti/bus religioẜ qͣꝫ ſecularibus aut laicis perſonis. Sūt em̄ ml̓ti de ſacerdotibꝰ qͥ in hͦ tꝑe ſevſqꝫ ad mediū noctꝭ inebriant. ⁊ fecūdoſ calices exhauriūt vt ſic intelligētiā ꝑdāt. qꝛ dic̄be. Hiero. Nihil obruit adeo intelligentiaꝫvt comeſatio ⁊ ebrietas. Cui ꝯcordat Sen̄.Ciborū copia ſubtilitas animi impedit̉. Etſap̄. loq̄ns de vino ⁊ ebrietate dicit. Quicunqꝫ his delectat̉ non erit ſapiēs. ꝓuer. xx. Idcirco pōt dici de ip̄is hͦ ꝟbum euā. Ip̄i nihilhoꝝ intellexerunt. lꝫ em̄ euāge. pn̄s ad miſſāqd̓ tractat de paſſiōe leger̄t. in qͦ de ſobrietate inſtructi fuerūt. tn̄ ꝓpt̓ abūdātiā ceruiſiefortaſſis ⁊ vini intelligētiā ita obnubilauer̄tvt de paſſiōe xp̄i nihil intelligāt. qꝛ dic̄ Iob.xxviij. Sapīa n̄ īuenit̉ ī t̓ra ſuauit̉ ſeu ī crapula viuētiū. ſꝫ de religioẜ taceo. qꝛ ſe n̄ ſolūhis tribꝰ diebꝰ. ſꝫ etiā alijs tꝑibꝰ ad bibendūincitāt. et plenos interduꝫ ciatos hauriunt.qd̓ tn̄ ꝓhibet Inno. iij. d̓ vi. ⁊ ho. cle. c. a crapula ⁊ ebrietate clerici oēs diligēt̓ abſtineātnec ad bibendū vinū qͥſqͣꝫ incitet̉. cū ebrietaſmētis inducat exiliū. ⁊ libidinis ꝓuocat incentiuū. Un̄ illū abuſum penitꝰ diſcernimuſabolēdum. qͦ ad potꝰ eqͣles ſe obligāt potatores. ⁊ ille iudicio illoꝝ plꝰ laudat̉ qͥ calices fecundiores ⁊ pleniores exhaurit. Si qͥs autēſuꝑ his ſe culpabilē exhibuerit niſi a ſuꝑiorecōmonitꝰ ſatiſfecerit ab officio ⁊ bn̄ficio ſuſpendat̉. hec Inno. Idcirco de talibꝰ religioſis pōt exponi ꝟbum euāge. qd̓ ſeqͥtur. Eterat v̓bum iſtud .ſ. de xp̄i paſſiōe dc̄m abſcōditū ab eis. Un̄ refert Helmādꝰ et Uincen.em̄ eſt qd̓ fideles xp̄ianoſ ad ſobrietatē indu(. in ſpe. hiſto. li. xxx. c. vj. ꝙ anno dn̄i. M. cliiij. tꝑe Frederici pͥmi fuit in anglia vir qͥdāmagnaꝝ viriū corꝑis. Hic pꝰ ml̓ta pctā rep̄henſus a ſua ꝯſcīa ꝓpoſuit irl̓m ire vt ibi vires ſuas expēderet ī ſeruitio dei. ⁊ de hͦ cōſuluit quēdam abbatē ordīs ciſterciēſis. qͥ perſuaſit ei vt crucē religionis acciꝑet. qd̓ ⁊ fec̄Hic igit̉ cū qͣdam die d̓ ncc̄itate ad lectū re-