In quinquageſima
tus fidei eſt. Per ſpem em̄ intrat̉ ad vidēdūillud qd̓ credit̉. Spei eni fit illa ꝓmiſſio Eſa.lviij. Suſtollā te ſuꝑ altitudinem t̓re. ⁊ cibabo te ſuꝑ hē̓ditate prīs tui Iacob. Duodecima puella ⁊ vltima ē ſuſtinētia. ⁊ hāc tangitibi. oīa ſuſtinet. Hec valde ē a xp̄ifidelibꝰ diligēda. Prīo ꝓpter et̓ne maledictōis euaſione. qꝛ his qͥ perdūt ſuſtinētiā d̓r Ecc̄i. ij. Uehis qͥ ꝑdiderūt ſuſtinētiā. Scd̓o ꝓpt̓ premijet̓ni ꝓmiſſionē. qꝛ dic̄ apl̓s. ij. Thi. ij. Si ſuſtinemus ⁊ ꝯregnabimꝰ. Ubi dic̄ glo. Suſtinere ē onꝰ ſuꝑ ſe tenere. Hō em̄ onꝰ trībulatōnis tenēs non dꝫ depone̓. ſꝫ patient̓ dn̄m ſuſtinere. vt ip̄e veniens in iudicio poſſit ab eolaborē tollere ⁊ p̄miū tribuere. Nā oēs ſuſtinētie ſue capient p̄miū. Sicut petiuit Eſaie.xxxvj. Da dn̄e mercedē ſuſtinētibꝰ te. Iō dixit Dauid psͣ. cxxix. Suſtinuit aīa mea ī ꝟbo eiꝰ. Glo. qͦ vltā eternā ꝓmiſit poſt veniā.Et non ſolū ipſe ꝓ p̄mio vite et̓ne ſuſtinuit.ſed etiā quēlibet hoīeꝫ ſuſtinere monuit psͣ.xxvj. Suſtine dn̄m. q. d. Qd̓ ꝓ dn̄o paterisnō te terreat tribulationū acerbitas. qꝛ te ſequit̉ p̄mioꝝ multiplicitas. Ad que nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ De eadē dn̄ica ex euāgelio Sermo. ij.Sſumſit ieſusduodecim diſcipl̓os ſuos. ⁊ ait ill̓Ecce aſcēdimꝰ hieroſolymā ⁊ cōſummabunt̉ oīa q̄ ſcpͥta ſūt ꝑ ꝓph̓as de filiohoīs. Ita ſcribit̉ Luc̄. xviij. ¶ T Dicuntcerti naturales ꝙ melodia expellit ab homīedemones. ⁊ ꝓpter hͦ dicit Guido ī muſica ꝙſūt qͥdam demones qͥ melodiā ſuſtine̓ nō valent. ⁊ hoc trahit̉ ex. j. li. Reg. c. xvj. vbi legitur ꝙ Saul affligebat̉ a ſpū maligno. ⁊ dixerūt ei ſerui ſui. Ecce ſpūs malꝰ exagitat te. idē. cōmouet aut cōturbat. querat̉ aūt regi hōſciēs pſallere ī cythara vt pſallat manu ſua.vt leuius ferat. Adductꝰ ē igit̉ dauid. ⁊ qn̄cūqꝫ ſpūs malꝰ arripiebat Saul tūc dauid ꝑcutiebat cytharā ⁊ leuiꝰ ferebat vel refocillabat̉ ſpūs Saul. recedebatqꝫ ſpūs malus. Etdic̄ Nico. de ly. ī glo. ꝙ melodia attrahit adſe mētis attētionē. ⁊ ſic ſenſibilit̓ videmꝰ homines audiētes melodiam alia circa ſe factavix ꝑciꝑe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab alio retrahit. et ſic pōtalleuiare afflictōem a demone cauſatā ī hoīeinqͣꝫtū attrahit ad ſe afflictōis ꝑceptōem. ſꝫdemonē affligenteꝫ non pōt expelle̓. qꝛ ſacraſcriptura aſſerit demones eē de natura angelica. ⁊ qꝛ naturalia māſerūt ī eis integͣ oportet dice̓ ꝙ nulla res ſenſibilis aut ꝟtꝰ corꝑal̓pōt in eis aliqͥd oꝑari directe vl̓ indirecte cū
ſint oīno ſpūales ſb̓e. Sꝫ ad textuꝫ dicit ꝙ ꝑmelodiā ꝟtute corꝑali naturali ſaul leuiꝰ poterat ferre vt iā dictū ē. ſꝫ ꝑ eaꝫ ſic nō recedebat. ſꝫ magis v̓tute diuina īmediate vl̓ mediate angel̓ ſanctis ex merito Dauid qͥ laudesdiuinas in cythara cātabat ꝓ ſalute SaulisEt ad dictū Guidonis dicit ꝙ non ſit curandū cū nulliꝰ ſit autoritatiſ. Uel pōt dici ꝙ admelodiā expellunt̉ demones ꝓpt̓ ſanctitatēmelodiā faciētis vt dictuꝫ ē de dauid. Quidtn̄ de hoc plenius ſit ſentiendū doctoribus ēcōmittēdū. Sed illud dictū mathematicorūdicentiū ꝙ qͥdaꝫ demones non pn̄t ferre melodiā ſed recedāt audiētes eā. h̓ ponit̉ ꝓ ſil̓itudine tāqͣꝫ exēplo. Et dic̄ Ariſto. j. pͥoꝝ. Exempla ponimꝰ nō vt ita ſit ſꝫ vt addiſcentesſentiāt qd̓ addiſcāt. Quid gͦ ꝑ hoc moraliterdeſignat̉ exemplū. Per melodiā ītellige xp̄ipaſſionē q̄ ē melos ī auribꝰ deuotoꝝ hoīm. ⁊ī corde iubilꝰ bonoꝝ. Spernūt em̄ oīa mūdigaudia vt dulcior ſit eis paſſiōis memoria. ſicut btō Aug. qͥ ait li. ſolilo. Dn̄e dilexiſti meplus qͣꝫ te. qꝛ mori voluiſti ꝓ me. Taꝫ charop̄cio redemiſti me. de ſupplicio vocaſti me. d̓ẜuitio retraxiſti me. vt memoriale tuū ſꝑ eſſꝫmecū ⁊ nūqͣꝫ recedat d̓ corde meo. qꝛ ꝓpt̓ menoluiſti recedere de cruce. Sꝫ ꝑ cytharā ītellige xp̄i carnē in qͣ facta ſeu tacta eſt melodiapaſſionis. Igit̉ tūc dauid cytharā ꝑcuſſit cūpaſſionē ſuā xp̄s ī carne fiendā diſcipul̓ ſuisp̄dixit dicēs in euāgelio hodierno de ſeipſoTradet̉ em̄ gētibꝰ ⁊ illudet̉ ⁊ flagellabitur ⁊ꝯſpuet̉. ⁊ poſtqͣꝫ flagellauerint occidēt eumIſta qͥdē melodia recordatōis paſſionis xp̄imox cūcta fugat demonia. Sꝫ qꝛ ī his laſciuis diebꝰ carniſpriuij demones magis circahoīes ꝟſant̉. ad multas vanitates ⁊ peccataeos incitādo. qͣre ad fugā ip̄oꝝ ſācta eccleſialegit de paſſiōe euāgeliū cū dic̄. Aſſūpſit ih̓sIn quo duo pͥncipal̓r deſcribunt̉ .ſ. xp̄i paſſionis p̄nūciatio ibi. Aſſumpſit ieſus. xij. ceci clamātis illūinatio ibi. Cuꝫ appropinqͣrethieroſo. ¶ U Circa pͥmū ē notādū ꝙ xp̄s⁊ diabolus in hͦ tꝑe ineqͣliter hoīes aſſumit.Primo igit̉ aſſumit xp̄s hoīes ad ſobrie viuendū cū dic̄ Luc̄. xxj. Attēdite aūt vob̓ neforte grauent̉ corꝑa vr̄a crapula ⁊ ebrietateFacit em̄ xp̄s ad inſtar venatoris qui ſobriepaſcit accipitreſ. qꝛ ip̄oꝝ dieta dꝫ eē ordīatavt dicit mgr̄ li. ꝓprie. xij. de auibꝰ. vt vicꝫ nōſit nimis tenuis nec nimis lauta. Ex abūdādanti enim cibo impinguantur. ⁊ tūc inſoleſcunt ⁊ pingueſcūt. ⁊ ad reclamatores redirededignant̉. Si ꝟo cibꝰ fuerit nimis paucusdeficiūt accipitres. ⁊ impotētes efficiunt̉ adn 4