Dn̄ica. xxiij. poſt trinita.

adiutorium neceſſariū habet. ⁊ qꝛ manifeſtū ē ꝙconſilium erat iniuſtum. ideo neceſſario habuerunt inter ſe caput diabolicū. Sic ad inſtar phariſeorum primo mali conſiliarij cū adiutorio diaboli dant conſilia contra eccleſie ⁊ eccleſiaſticarum perſonarum libertates qui ſi moniti non deſiſtant excommunicationi ſe nouerint ſubiacerevt dictum eſt ſupra. xcvij. q. Dicit eniꝫ Honorius de ſententia excommū. nouerit. Excommunicamus omnes qui de cetero obſeruare fecerintſtatuta edita et conſuetudines introductas niſiea de capitularibus ſuis infra duos menſes pꝰhuiuſmodi publicationem fecerint amoueri. Itēexcommunicamꝰ ſtatutarios ⁊ ſcriptores ſtatutorum ipſorum necnon potentes conſules rectores ⁊ conſiliarios locorum vbi de cetero huiuſmodi ſtatuta ⁊ conſuetudines edite fuerint ſeruare necnon eos qui ẜm ea preſumpſerint iudicare vel in publicam formam ſcripſerint iudicata. hec. Honorius. Secundo quidaꝫ auxilio diaboli dant conſilia contra veritatis predicatoreſ⁊ eis detrahunt ⁊ perſequuntur. ꝙ auteꝫ hoc fitſuaſu diaboli. vj. q. j. c. ſūt plurimi. §. verū. Manifeſtum eſt inquit diabolum qui ſicut leo rapiens circūit querens quem deuoret cordibus plebium ſuadere vt doctoribus atqꝫ paſtoribus detractiones irrōgent ⁊ plebes langueſcentes nōtenentibus frena eorū laſciuiant atqꝫ in ima ruant vt ſaltem ſic periclitari poſſint. Hec Gregꝰ.Sed talia conſilia fiant ei in malum ⁊ ꝑ hec chriſtum. ſicut teſtatur Alexander papa ⁊ ponit̉. iij.q. j. c. nulli. dicens. Dominum crucifigunt qͥ euꝫin ſacerdotibus ſuis perſequuntur. quia crux acruciatū dicitur. Magnum enim cruciatum ſuſtinet qui vim patitur. Sed non eſt mirum ꝙ predicatores veritatis perſequuntur ex cōſilio malignorum. quia perſecutum legimus dominū ipſorum. quia ait Iohannes. xv. Non eſt ſeruꝰ maior domino. ſi me perſecuti ſunt ⁊ vos perſequētur. ſi ſermonem meum ſeruauerint et veſtrumſeruabunt. Tertio alij adiutorio diaboli faciuntconſilia contra commune bonum opprimentespauperes et tales ſcilicet alijs volunt nocere nocent ſibijpſis. Figura Heſter. iij. de amon qͥ falſum conſilium dedit contra Mardocheuꝫ vt ſuſpenderetur in patibulo. ſed ad patibulum quodparauit ipſemet ſuſpenſus fuit. Heſter. vij. Narrat etiam Ouidius libro. j. de arte amādi. ꝙ cōtigit ſemel in egypto tanta ſiccitas ꝙ per noueꝫannos nō fuerunt ibi imbres. fuit aūt Buſtridisquidam potens ⁊ tyrannus magnus in terra illa ad quem acceſſit quidam nomine Traſius etdixit ſibi. Si effunderet ſanguinem alicuius hoſpitis ad eum venientis et ſacrificaret eum iouiꝙ ſtatim haberent iouem placatum ⁊ pluuiā in-

abundantia ſicut expediret pro terra daret. ecce quale conſilium dedit de occiſione hominuꝫideo nocuit ſibijpſi. Nam ſtatim ei Buſtridis reſpondit. Tu īquit es hoſpes tu fies iouis hoſtiaPrimus tu dabis hoſpes aquam ⁊ continuo eūoccidit ⁊ ioui ſacrificauit. Aliud exemplum ſcribit ibidem ſupra de tyranno quodaꝫ dicto Phalaris regis filicie. cui dedit conſilium quidaꝫ nomine Per illus ꝙ faceret bouem concauuꝫ protormentis hominum et ipſemet obtulit ſe ꝓ magiſtro dicens. Domine ego facio tibi vnum bouem concauum de ere et quādo volueris aliquēinterficere pones eum in illum bouem per vnaꝫfeneſtram quam faciam in latere bouis vt tuncappones ignem ⁊ de ipſo clamante pre dolorefiet mugitus magnus et mirabilis per inſtrumētum eneum. Tyrannus hoc audito conſilio ſibiregratiabatur. Perfecto igit̉ inſtrumento Phalaris acceſſit ac primum omnium iuſſit Perilluꝫartificem ⁊ conſiliarium in bouem mitti ⁊ cruciari pena quam ipſemet pro alijs cogitauit. ideode iſtis duobus dicit Ouidius. Sic iuſtus vterqꝫ fuit vt enim ſex eque orulla quam neſcis artificem arte punire ſua. Cui conſonat illud Ecc̄i.vij. Qui fodit proximo ſuo foueam incidit in eaꝫ⁊ qui ſtatuit lapidem proximo offenditur in eo.⁊ qui laqueum alijs ponit peribit in illo. Iacienti nequiſſimum conſilium ſuper ipſum deuoluetur. quia et ſi tales mali conſiliarij hic penaꝫ ſuam non recipiant tamen patibulum eterne mortis ſibi parant in quo niſi penituerint eternaliterpenam luent. Pro doctrinali morali eſt ſcienduꝫvlterius Ariſtotꝭ .j. phiſicorū dicit. Sermonesinquirendi ſunt ẜm materiam de qua ſunt. ſꝫ qꝛhic ſermo eſt de conſilio. quia phariſei conſiliuꝫinierunt quare aliquod de conſiliarijs qui debētinire ꝯſilium ē dicendū. vn̄ quicūqꝫ debēt eligi īꝯſiliarios vt eant in ꝯſiliū debēt eē phariſei .i. diuiſi ab alijs hominibus que patēt in his metrisFama vita ſapiens ſenex v̓itatis amator. Sitqꝫpius iuſtus ſuadibilis non iracundꝰ. Primo igitur conſul qui debet inire conſilium debet eē bone fame. ad que requiruntur tria. odor honeſtatis. vt videlicet fama illa ſit honeſta. Secundoꝙ ſit vera videlicet ꝙ nomen concordet cum reIuxta illud psͣ. Sicut nomen tuum ſic laus tuain fines terre. Tertio ꝙ nomen ſuum habeat feruorem pietatis. Nam ſi fama eius conſperſa ſitcrudelitate ⁊ in miſericordia neceſſario eſt odioſa. Sed ſi fama pietatis de aliquo diuulgetur fiet diligibilis vniuerſis. Iuxta illud Cantꝭ .j. oleum effuſum nomen tuum. ideo aduleſcentule. ideſt. ꝑſone ꝓficientes dilexerunt te nimis. Sūt tn̄nonnulli qui habent famam ſine re. et hi ſimilesſunt pomis illis q̄ naſcunt̉ iuxta mare mortuū q̄