Onica xxj. poſt trinita.

operibus penitentie. ſed iſta chryſis eſt regulariter. Nam qui hic opera penitentie recuſat. infuturo opera pene eterne perſoluet. Iuxta illudLeuitici. xxiij. Omnis anima que non afflicta fuerit hac die peribit de populo ſuo. Et per oppoſitum qui hic tribulantur in operibus penitentiepro peccatis ſuis vexantur quaſi per ſex dies etſeptima die vite ſue requieſcunt. Exod̓. xxxvij.Dies ſabbati ſeptimus. id eſt. requies ſancta adomino. Et certe tunc eſt perfecta chryſis. quiatunc ceſſabit perfecte omnis infirmitas tedij ettemptationum. carnis. mundi ⁊ diaboli. Et tūcvere dici poteſt de quolibet illud verbum thematis. Hora ſeptima reliquit eum febris. ⁊ qui ſiccreticant ſani fiunt. Eſt ergo moraliter ſexta dies in creticando quaſi tyrannus ẜm Galienum.quia illi qui delitijs ⁊ quicti ſe dant in hac vitacarni ſe ſubijciunt. cuius fomitem vocat beatusAuguſtinus tyranuum. Sed ſeptimus dies eſtquaſi verus rex ſub quo ſpiritus liberati donatur. In cuiꝰ figura dicitur Danielis. xiiij. ꝙ rexvenit die ſeptima ad Danielem. ⁊ eripuit euꝫ delacu leonum. Et ſimiliter hic dicitur ꝙ die ſeptima reliquit. Quia ī futura vita que ſignificaturper diem ſeptimā ceſſabit omnis infirmitas corporalis ⁊ ſpiritualis. In quo quidem verbo euāgeliſta quo ad ſenſum moralem principalit̓ duotangit. Primo tangit ceſſationē vite peccabilisibi. Hora ſeptima. Secundo mutationē pene dāT nabilis. ibi. febris. Circa que notandū ꝙ ſepteꝫſunt peccata in ſeptem febribus deſignata queſeptima hora ceſſabūt. ⁊ ſententiā damnabilispene mutabunt. Primū peccatū eſt ſuꝑbia ⁊ ſignificat̉ ꝑ febrē que quartana noīat̉. cuiꝰ ſignaſunt ẜm medicos. quia de quarto in quartam diem̄ affligunt vel circiter quattuor horas ⁊ recteſignificat ſuꝑbiam que affligit ita vt ita dicā ſpiritū hominis in quattuor horis diei. Prima hora eſt quando aliquis credit ſe habere bona a ſeipſo que habet. quod eſt verū ſignum ſuꝑbie vtdicit Beda in omel̓. quā laborāt illi qui dicebātpsͣ. xj. Labia noſtra a nobis ſunt quis noſter dominus eſt. Sex autem ſunt que facit ſuꝑbus quaſi crederet bona ſua habere a ſeipſo ⁊ nō a deo.Primo cum de bonis ſuis gloriatur ⁊ erigit. dequo Ioh̓. x. Uir vanus in ſuꝑbiam erigit̉. et qͣſipullus onagri liberum natum ſe putat. Contraquem loquit̉ apl̓us .j. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓nō accepiſti. Si accepiſti quid gloriaris qͣſi nonacceperis. Scd̓o cū de bonis ſuis ſe iactat. qd̓nō facit Iob qui ait. c. xxxj. Si. .i. non oſculatusſum manū meā. In manu ẜm glo. intelligit̉ operatio. In oſculo quod eſt contactꝰ or̄is intelligitur laudatio. Ore enim ſpiritualiter tangit̉ resque laudat̉. Un̄ oſculū manus eſt laudatio pro-

prie oꝑationis. Tertio cum de bonis ſuis grāsnō agit. Hō enī īgratꝰ dicit̉ nō cognoſcerere bn̄ficiū acceptū eo ꝙ faciat ac ſi n̄ cognoſceret dūꝓ eo grās nō agit. de quo dicit Bern̄. Ingratitudo eſt ventus vrens ſiccans ſibi fontem pietatꝭ.rorē miſericordie. fluēta gratie. Quia ẜm Gregͣ.nō eſt dignus dandis qui nō agit gratias de datis. Quarto cum habentem bona ſimilia ꝯtemnit. Quinto cū ſibi ⁊ nō deo viuit. Nā veriſſimarecognitio dn̄i eſt redditio cenſus vel ſeruitij. etcum ſuꝑbus deo ſeruire rennuit ip̄e bona ſua abeo nō cognoſcit. Sexto cum de bonis ſuis pauperibus nō tribuit. Unde Augꝰ. Dicit tibi chriſtus. Da mihi ex eo quod dedi tibi. de meo quero ⁊ non mihi donas. Scd̓a dies vel hora qͣ patitur ſuperbus ad inſtar febricitantis eſt cū credit bona ſua habere a deo pro meritis ſuis. ⁊ inhoc fatuum ſe oſtendit. Primo qꝛ ipſe nihil datdeo niſi priꝰ hoc dederit illi. Ideo Eſa. xxvj dicitur. Omnia oꝑa noſtra operatus eſt in nob̓dn̄s. ⁊ bn̄ nō inquit ſunt talia merita vt ꝓptereavita eterna debeatur ex iure vt deus iniuriā eiuſfaceret niſi eam donaret. nam vt taceam ꝙ merita noſtra dei ſunt dona. ⁊ ita homo magis propter ea debitor eſt deo ꝙͣ deus homini. Et quodſunt omnia hec merita ad tantam gloriam. quaſi diceret nulla. Scd̓o qꝛ bona noſtra ex ſe ſuntquaſi moneta abſqꝫ argento. verbi gratia. valoreſt in operibꝰ dei. ⁊ ſine eo ſunt oꝑa noſtra falſamoneta. Tertio quia que in oculis noſtris vidētur merita frequēter in oculis dei ſunt demeritaQꝛ. Iob. iiij. Ecce qui ſeruiunt ei non ſunt ſtabiles. ⁊ in angelis ſuis reperit prauitatem. quātomagis qui inhabitant domos luteas. Et Eſa.lxiiij. Facti ſumus vt immundi omnes nos. quaſi pannus menſtruate vniuerſe iuſticie. Et btūsGregꝰ. Sepe inqͥt iuſticia noſtra ad examē iuſticie diuine deducta iniuſticia eſt. ⁊ ſordet in conſpectu iudicis quod fulget in eſtimatione operātis. Tertio quia dies vel hora quando quis credit ſe habere bonū qd̓ nō habet. Contra qd̓ dicitur Eſa. v. Ue qͥ ſapientes eſtis in oculis veſtris⁊ corā vobiſmetipſis prudēteſ. Et Prouer. xxvj.Uidiſti hoīem ſibi ſapienteꝫ videri. magis ſpemhabebit inſipiens. quia impedit euꝫ a gratia deiquam nō petit cum credit eam habere. ⁊ qꝛ nonpetit iaꝫ nō accipit. vn̄ Sene. vn̄ mutari volumꝰquia nos optimos credimꝰ. Quarta dies vl̓ hora eſt cū qͥs in opiniōe ſua p̄fert ſe alijs. ꝯtra qd̓dr̄ Prouerb̓. iij. Ne inijtaris ꝓprie prudētie tuenec ſis ſapiēs apud teipſuꝫ. vbi dic̄ Hiero. ⁊ habetur extra de ꝯſtitu. Ne inijtaris. Prudētie ſueinnitit̉ qui ea que ſibi agenda ⁊ dicenda vident̉patrū decretis preponit. Sed ſapiens eſt apudſe qui in illis que ex magiſterio potuit recte