Dn̄ica xxj. poſt trinita.

emendatori a pena plectit elemoſynam facit. qꝛmiſericordiam preſtat. hec Augꝰ. Si tamen corrigens nimis excedit. ⁊ non ex charitate ſed exfurore corrigere conſueuit ſpiritum infirmuꝫ dinoſcitur habere. Ideo dicit Gregꝰ. xlv. diſt. licꝫprimo. Erga corrigendos inquit plus valet beniuolentia ꝙͣ ſeueritas. plꝰ charitas ꝙͣ poteſtascum nemo noſtrum ſine reprehenſione aut ſinepeccato viuat. Tertio patet hoc in corporis caſtigatione. nam caſtigare corpus bonum opꝰ eſtſi tamen fit ſine diſcretione ſpūs infirmat̉. Propter quod dicit apoſtolus ad Aoma. xij. obſecro vos per miſericordiam dei. vt exhibeatꝭ corpora veſtra hoſtiā viuentē. ſanctam. deo placētem. rōnabile ſit obſequiū veſtrum. id eſt. cū diſcretione. ne quid nimis ſit ſi cum temperantiacorpora veſtra caſtigatis vt non ex defectu cōgantur diſſolui ſed vitijs mori. hec magiſter inglo. Et poteſt dici de alijs bonis operibus queſi non cum diſcretione fiant ſpiritus infirmaturQuinto ſpiritus infirmatur in gutture ſiue ī orein locutione. quando videlicet proximo ſuo detrahit. Quia detractio eſt ſumma iniquitas. vij.q. j. in ſumma. Ideo dicit psͣ. Quorum os maledictione ⁊ amaritudine plenum eſt. Et iterū. Sepulcrum patens eſt guttur eorum ⁊cͣ. Quia ſicut de ſepulcris nihil aliud erit niſi fetor. ſic nectales os aperiunt ad loquendum niſi detractiones. blaſphemias ⁊ huiuſmodi. Sexto ſpiritꝰ infirmatur in memoria. Eſt enim quadruplex memoria peccatorum. damnorum beneficiorum etexemplorum. Prime due memorie faciunt ſpiriritum infirmari. alie due non. Prima ergo memoria eſt peccatorum. videlicet cum quis peccata ſua preterita miratur. ⁊ de ipſis gloriatur. etſic valde ſpiritus talis hominis coram deo infirmatur. Quia dic̄ Augꝰ. in li. de ſalutaribꝰ documentis. Nec vllum quodlibet ſcelus coraꝫ deotam abominabile eſt ꝙͣ peccata preterita vnicuiqꝫ reminiſcendo gaudere ⁊ exinde exultare. ⁊ ineis ſemper iacere. Et ideo illa memoria eſt condemnanda. Secunda memoria eſt damnorum ⁊iniuriarum nobis illatarum. Et hec eſt penitꝰ relinquenda. Iuxta illud Ecc̄i. xix. Non queresvltionem. nec memor eſto iniurie ciuium tuorumſcilicet ad vindicandum liuore vindicte. Poteſttamen habere memoriam ad vindicandum amore iuſticie vt dicit lira. Dicit enim Baſilius inDexameron. ꝙ camelꝰ habet mirabiliter bonaꝫmemoriam de verberibus. Si enim aliquis percuſſit eum diſſimulat percuſſionem vſqꝫ ad tempus. ⁊ indubitanter cum oportunitatem acceperit. expetit vltionem. Ita ſunt nonnulli qui iniurias diſſimulant. non remittunt abſcondunt non

obliuiſcuntur. quamuis vt dicit Seneca. Memoria beneficiorum debet eſſe tenax iniuriaꝝ labilis ⁊ facilis. Et in prouerbijs ſuis dicit. Iniurie remedium eſt obliuio. Et talis qui iniuriasobliuiſcitur dicere poteſt deo confidenter illudTob̓. iiij. Nunc domine memor eſto verbi mei.neqꝫ vindictam ſūmas de peccatis meis. Tertia memoria eſt beneficiorum diuinorum. et hecquotidie poſſidenda. Eſa. xliij. Egoipſe ſum dicit dominus qui deleo iniquitates tuas. et peccatorum tuorum non recordabor. reduc me inmemoriam. id eſt. bona que tibi feci. ẜm glo. creando. redimendo. ⁊ beatitudinem preparando.Sed iſtam memoriam tria impediunt. videlicetProſperitas temporalis. Curioſitas mundialis. Uoluptas carnalis. Primo ergo proſperitas temporalis facit ingratos obliuiſci amicorum qui eos in anguſtijs adiuuerunt. Un̄ Gen̄.xl. legimus ꝙ prepoſitus pincernarum Pharaonis qui prius incarceratus cum Ioſeph. ⁊ ip̄mde ſua liberatione prophetice informauit ſuccedentibus proſperis oblitus eſt interpretis ſui.Iſto modo eſt de multis qui cum tribulationibꝰaffliguntur vel infirmitatibꝰ habent deum in memoria. ſed quando ſunt in ſanitate. tranquillitate ⁊ proſperitate tradunt deuꝫ obliuioni. Iuxtaillud Deutro. xxxij. Deum qui te genuit dereliquiſti. ⁊ oblitus es domini creatoris tui. Narrat Augꝰ. ad Uincentium cap̄. iij. ꝙ ſemel ī ethiopia contigit tanta peſtilentia quo ad memoriāhominum. ꝙ homines obliuiſcerentur nominapatrum ſuorum. nomina filiorum ſuorum ⁊ etiānomina propria. ⁊ oriebatur iſta peſtilentia ẜmaliquos ex fetore ⁊ putrefactione quorundā cadauerum interfectoꝝ in bello. Moraliter tantaeſt in his diebus in parte memoratiua peſtilētiaꝙ nec recordant̉ nomina patris dei omniū. necgrati ſunt amicis vel animabus defunctoruꝫ ſuorum. Iixta illd̓ Ecc̄i. ix. Obliuioni tradita eſtmemoria eorum. Secundo iſtam memoriam impedit curioſitas mundi ⁊ ſollicitudo nimia circamundum. Sicut enim dicitur communiter pluribus intentus minor ē ad ſingula ſenſus. Et ideoin psͣ. Obliti ſunt benefactorū ⁊ mirabiliū eiusque oſtendit eis. Tertio iſtam memoriam impedit voluptas carnis. Uū Boetiꝰ. iij. de cōſo. metro. ij. vocat corpus ẜm imaginationem platōnicorum molam obliuioſaꝫ. Fuit enī opinio Platōnis ſicut dicit Ariſt. j. poſterꝭ. ꝙ aīa habet noticiā omniū a principio ſibi concreatā ⁊ ſpeciesomniū rerū inditas ſibi a deo. Sed tamē ſtatimcū infundit̉ corꝑi terreno tradit obliuioni noticiā ſibi datā. nec pōt eis vti donec ꝑ ſenſus exer