Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dnica xx. pꝰ trinita.

iudicant homines ſolutos a peccatis oēs ſancti ī gl̓ia eorum abſolutionem approbant̉firmant. Un̄ Augꝰ in li. de pe. Exponēs illudHat .xvj. Quodcunqꝫ ſolueris ſuꝑ terraꝫ ⁊cͣ.Dicit hoc eſt ergo deus omnis celeſtꝭ militieordines omnes ſancti in gloria mea laudātvobiſcum confirmant quod ligatis ſoluitꝭIdeo refert Ceſarius in dialogo quedā mulier concepit a ꝓprio filio peperit filiū. Quecontrita ſuper hoc peccato cōfeſſa remiſſa ēad papam. Que cum veniſſet ad Innocentiuꝫtertiū ſine omni pudore cum paruulo confitebatur publice peccata magna cum contritiōedicēs. Peccaui cuꝫ ꝓprio filio de quo concepihunc filium. Uolens eaꝫ papa ꝓbare ait. Reuertere cras in tali habitu ī quo intraſti ad filium tuū quādo peccaſti cum eo. At illa venit īcamiſia iterum clamans venia. Papa conſiderans cordis eiꝰ amaritudinē dixit. Uade remiſſa ſunt tibi peccata tua. Audiens autē hocvnus cardinalium contra papaꝫ murmurauit tam grande peccatum tam faciliter dimitteret. Tunc ait papa. Si male egi. poſſideat mediabolus torqueat. Si auteꝫ bene poſſideatte torqueat. Statim diabolꝰ poſſidebat cardinalem. grauiter vexabat quouſqꝫ papaeius liberatione orauit. Ecce deus omnisZ eius curia remiſſioneꝫ eius approbauit. Ideoconfide o peccator remittunt̉ tibi peccata tuaPropter enim defectuꝫ ꝯfidentie Cayn Iudas incurabiles extiterūt miſericordia deideſperauerunt. De Cayn habet̉ Gen̄. iiij. vbiait. Maior ē iniqͥtas mea ꝙͣ vt veniā merear.De Iuda dicitur Matth̓. xxvij. Quia abijt etlaqueo ſe ſuſpēdit. Et allegat de pe. diſ. iij. Inter.. c. in ſalicibus. Ideo dic̄ Aug. xxiij. q. v.c. Si habet. Iudas plus peccauit deſperādo ꝙͣ chriſtum tradendo. Ideo debet ꝯfiderepeccator nullo deſperare. Quia deſperatio valde diſplicet deo. qꝛ maximum pctm̄. qꝛdicit Iſid̓. ſum. bo. Deſperatio ē peior omnipeccato. Et Aug. ſuꝑ Ioh̓. Solū deſperationis crimē ē qd̓ mederi poteſt. Propter qd̓dicit Bern̄. O res ꝯfuſa. o res mēſtruoſa peccatoꝝ deſperantiū dei miſericordia cuꝫ oīapeccata originalia venialia mortalia ab origine mūdi cōmiſſa diuine miſericordie cōꝑataſint qͣſi vna gutta aq̄ ꝯtra pelagus marꝭ totiꝰhec ille. Cōfide ergo o peccator confide ī deo ſpera corrigēdo peccata. quia ẜm Bern̄. nulla eſt culpa non habeat veniam. Sed di. qͥsvidet̉ aliqua ſunt peccata que non remittūt̉Quia dicit dn̄s Mat. xij. Marc̄. ij. et Luc̄.xij. Qui peccauerit ī ſpiritūſanctū. remittetur ei neqꝫ ī futuro. Que ſūt illa pctā dicit

mgr̄ ſen. li. ij. diſ. xliij. c. j. Quidaꝫ dicunt illudpeccatum eſſe deſperationis vel obſtinationisObſtinatio ē indurate in malicia mentis pertinacia per quam fit anima impenitens. Deſperatio ē. qua quis penitꝰ diffidit de dei bonitate eſtimans ſuam maliciaꝫ diuine bonitatꝭ magnitudinem excedere. Sicut Cayn qui dixit.Maior eſt iniquitas mea ⁊cͣ. Utrūqꝫ dicitur īſpiritūſanctuꝫ. Quia ſpiritus eſt amor patris filij benignitas qua ſe inuicē ī nos diliguntque eſt tanta cuiꝰ non eſt finis. Sed querit magiſter. ca. ij. eiuſdeꝫ diſtinctiōis. vtrum omnisobſtinatio mentis in malicia obdurate omniſqꝫ obduratio ſit peccatum in ſpiritumſanctuꝫEt reſpondet ponēdo duas vias. Quidā inqͥtdicunt omnē deſperationē obſtinationē peccatū eſſe ī ſpiritūſanctū. ſi aliquādo hoc peccatū remittit̉. qꝛ multi etiā obſtinatiſſimi deſperatiſſimi ꝯuertūt̉ vt ait Aug. ſuꝑ illud psͣ.lxvij. Cōuertā in ꝓfundū maris .i. eos erantdeſperatiſſimi. ibi. Mittit cryſtallū ſicut fruſta panis. id ē. obſtinatos facit aliorū doctores. Scd̓m iſtos peccatum illud dr̄ irremiſſibile. quia aliquando remittit̉. ſed quia vixaut raro difficulter dimittatur. Non enī ſoluitur cryſtallus niſi vehemētis ſpiritus impetu. Alij v̓o tradunt quamlibet obſtinatiōeꝫvel deſperationē appellari pctm̄ in ſpiritūſanctum. ſed illaꝫ tm̄ quā comitat̉ in pn̄īa. Et ẜmiſtos peccatū dr̄ irremiſſibile eo nūꝙͣ dimittat̉. Quia ẜm Aug. hoc ſolū peccatū ſcꝫ impenitentia veniā mereri pōt. Sed tamen ideꝫAug. v̓bis dn̄i impenitētia ē blaſphemiaī ſpm̄ſanctū ſic ait. Ita impenitētia vel cor impenitens ꝙͣdiu qͥſqꝫ ī hac vita viuit aut carne pōt iudicari. De nullo enī deſperādū ꝙͣdiupatientia adducit ad penitentiaꝫ. Paganus ēhodie. Iudeus infidelis eſt hodie. hereticꝰ eſthodie ſciſmaticus eſt hodie. Quid ſi cras amplectatur catholicā pacem ſequat̉ catholicāveritatē anteꝙͣ finiant vitaꝫ iſtam agant verāpnīam inueniant verā vitam in futuro. Nolite ergo ante tempꝰ iudicare quēꝙͣ. hec Augꝰ.Quia vbi ſupra. c. iij. poteſt ſciri de aliquovtruꝫ peccauerit ad mortē vel ad ſpm̄ ſctm̄ niſi ab hac vita diſceſſerit. vel niſi alicui ſpm̄ſanctum mirabiliter reuelatū fuerit. Dn̄ica. xx. poſt trini. Sermo pͥmus.Vlite inebriari vino in quo eſt luxuria. ad Eph̓. vScd̓ꝫ naturales orex eſt piſcis habitans ī ma 4ri. eſt adeo magnꝰ vix poſſunt portare