xcV.Sermo

Iuxta illud psͣ. Fleuata eſt magnificentia tuaſuper celos. Et Ezech̓. Eleuata ē altitudo ſuper omnia religionis. Undecimo ⁊ vltimo iterum fauctificauit in ſpirituſſancti miſſiōe. Iuxta illud Apoc̄. xxij. Ex vtraqꝫ parte fluminislignum vite. id eſt. chriſtus. quia ẜm diuinitatem eſt vbiqꝫ afferens fructus. xij. per menſesſingulos. id ē. eternaliter reddens fructu ſuū⁊ folia. id eſt. verba ligni ad ſanitatem gentiūEcce peccator hō tale lignū eſt xp̄s cui ſecurepotes ꝯfidere aīaꝫ tuam. quia lignū vite ē hisqͥ apprehēdunt eam videlꝫ veram ſapientiamchriſtum. Beatus videlicet eſt vel erit h̓ in ſpe⁊ ibi in re. Prouer. iij. De ſecundo videlicꝫ deſtella maris ſic ē. quia ſi viderint eā naute ſciunt dirigere iter ſuuꝫ. Sed quādo ſic eſt ꝙ necſolem nec lunam aut ſtellas videre poſſunt. deſalute deſperant. Iuxͣ illud Act̉. xvij. quod dicit Lucas. Neqꝫ ſole neqꝫ ſideribus apparentibus. iam oblata eſt ſpes omnis ſalutis noſtre.Moraliter ſi vitam noſtraꝫ dirigere velimꝰ adportū ſalutꝭ eterne ſtellam maris. id eſt. Mariam poſt chriſtum attendamus continue oculo cōfidentie ⁊ ſpei noſtre. Unde Bern̄. ſupermiſſus eſt omel̓. ij. ꝓpe finem dicit. Maria ē p̄clara eximiaqꝫ ſtella ſuper hoc mareqꝫ magnū⁊ ſpacioſum neceſſario ſubleuata. micās meritis. illuſtrans exemplis. qͥſqꝫ te ītelligis in huius ſeculi profluuio magis īter procellas ⁊ tēpeſtates fluctuare ꝙͣ per terraꝫ ambulare. neauertas oculos a fulgoribus ſideris ſi nō visobrui procellis. Si inſurgunt venti temptationum. ſi incurris ſcopulos tribulationuꝫ reſpice ſtellam. inuoca Mariaꝫ. Si iactaris ſuperbie vndis. ſi ambitionis. ſi detractiōis. Si iracūdia. ſi auaricia. aut carnis illecebra nanicūlam concuſſerit mentis reſpice ſtellaꝫ. inuocaMariam. hec Bern̄. Porrigamus ergo ei p̄ces nr̄as cuꝫ fiducia. dicentes illud Eſa. xlvijAudi hoc delicata que ambulas confidenter.Et licet virgo Maria hec oret continue nō tamen continue pericula maris euadimus. Naꝫchriſtus quarta vigilia noctis laborantibꝰ diſcipulis venit ⁊ dixit Marc. vj. Cōfidite egoſum nolite timere. ⁊ aſcēdit ad illos in nauem⁊ ceſſauit ventus. Tertia cōfidentia nobis neceſſaria eſt quādo ſumus egrotantes. Multūenī confert laboranti aliquā infirmitate ꝯfidere ⁊ ſperare in medico ſuo ⁊ diligere medicū ⁊ſperare ſalutem ſuam. Qd̓ autem ſpes ⁊ confidētia d̓ ſalute futura ſit infirmo neceſſaria patet per hec metra. Speret qͦ metuit moriturosviuere vidi. Spe duce victuros ſpe morientemori. Qd̓ vero amor ꝯfidentia ⁊ ſpes multuꝫconferant egroto patet per quandam narrati

onem quam ponit Seneca li. iiij. narrationū ſiue declarationū declaratione qͥnta. vbi ponit̉talis caſus. Quidam filium ſuuꝫ abdicauit. idē. abdicatus ſtuduit medicine. Cōtigit patrēgrauiter infirmari redit filius iam factꝰ medicus ⁊ curauit patrem. Et facta cura reconciliatur patri. Accidit poſtea ꝙ vxor patris ⁊ nouerca filij infirmitate conſimili laborauit qͣ laborauit ante pater ſuus. Iubet̉ filius a pr̄e curare nouercam filius ſe excuſat. abdicat̉ ſecundo. Pater gͦ accuſauit filiuꝫ de eo ꝙ noluit qd̓ſciuit ⁊ poſſet curare nouercam. Qd̓ auteꝫ ſciuit ⁊ potuit hoc probatur. quia patrē curauerat de morbo conſimili. Filius reſpondit ꝙ neſcit an eam poſſit curare vel non. licet infirmitate conſimili laboraret. Naꝫ alterius ſpei cōfidentieqꝫ ⁊ amoris eſt pater ad filiū ꝙͣ nouerca. Cōfidētia enī ⁊ ſpes patris de filio fuit fortaſſis magna cauſa cure. Un̄ ſubdit magiſter.Magis ꝓdeſt egris ꝙͣ ab eo curari a quo volunt. Moraliter ex quo ſumꝰ ex peccatis infirmi. qꝛ nullus poteſt dicere. Munduꝫ ē cor meum. purus ſum a peccato. Prouer. ij. Ideo ſūme neceſſaria eſt nobis cōfidentia ⁊ ſpes tamde habenda ſanitate ꝙͣ d̓ medici chriſti bonitate. quia quantumcunqꝫ ſit infirmitas illa ſpiritualis magna defacili curabimur ſi cōfidimus⁊ ſperamus In cuius figura hic chriſtus paralytico hic ſignanter dixit. Cōfide fili remittumtur tibi pctā tua .ſ. ꝑ me tanꝙͣ ꝑ veꝝ deum. qꝛſolus deus habet poteſtatē in terra dimitterepctā. ⁊ hic dr̄ in euāgelio. Et Aug. in li. cōtraIulianū confirmat. Nemo inquit tollit peccatu niſi ſolus deus. Et beatꝰ Ambro. Ille enimſolꝰ dimittit pctā qͥ ſolus ꝓ peccatis mortuꝰ ē⁊ nō ſolū tollit peccatū ſed etiā ſolus dimittitdebitum eterne mortis. vt deducit beatꝰ Augꝰſuper iſto verbo psͣ. xxxj. Quorum tecta ſuntpeccata. id ē. abolita ⁊ cooperta. Ex qͥbꝰ verbis doctoꝝ cōcluditur ꝙ miniſter eccleſie cuiuſcunqꝫ ſit ſtatus vel dignitatis vel conditionis ꝓprie loquēdo nec peccata remittit nec penam. Sed di. quid gͦ faciunt miniſtri eccleſie qͥbus cōmiſit deus poteſtateꝫ abſoluendi a peccatis. Ioh̓. xx. Quoꝝ remiſeritis pctā remittunt̉ eis. ⁊ quoꝝ retinueritis retēta erūt? Adhoc dicunt doctores ꝙ licet ſacerdotes abſoluant a peccatis. tamē multo aliter ꝙͣ deus. nāſacerdotes ſic abſoluunt ꝙ ſolū indicāt ⁊ oſtēdunt ī facie eccleſie homines abſolutos. ⁊ eisa deo peccata remiſſa. Cōcordat magiſter ſenten. libro. iiij. diſ. xviij. ca. vj. Et talē poteſtatēchriſtus ꝯtulit diſcipulis ⁊ eoꝝ ſucceſſoribusvicꝫ papis ⁊ epiſcopis. ⁊ cōmuniter oībus ſacerdotibꝰ abſoluēdi a peccatꝭ. Et ideo qn̄ vereDD