Dn̄ica xviij. poſt trinita.

ſed interdum recedant a cognita v̓itate. Et tales non ſolum chriſtum negant. imo vēdūt vtdic̄ glo. Matth̓ .xxvj. Exinde querebāt oportunitatē quō eum traderent. Multi enī hodieſunt qͥ factū Iude exequunt̉ ⁊ idē faciūt. Namcū ꝓ munere falſuꝫ dicunt deum qui veritas ēvendunt. Hoꝝ figurā geſſerūt iudei qͥbus Petrus dicit. Deus glorificauit filiū ſuum ieſumchriſtū quē vos quidem tradidiſtis ⁊ negaſtisante faciem Pilato iudicante illo dimitti. Tales ſunt falſi iudices qui ſcienter veritateꝫ ſubuertunt ⁊ iudicāt pro muneribꝰ id quod ſciuntfalſum vel pro timore nimis a iuſticia recedūtſicut fecit Pilatꝰ qui audito iſto verbo a iudeis. Si hunc dimittis nō es amicus ceſaris. timuit. ⁊ a dictamine ꝓprie ꝯſciētie receſſit. Secūdo ſi queramus. Quod eſt mādatū magnuꝫrn̄dere habet xp̄s ꝙ hoc ē. ne nomen dei inuanum ꝑiuremus. qꝛ ꝑiurus ē deteſtādus ꝓptertria. Primo ē ꝓditioſus ꝑ infidelitarē quō addeū. Dicit cnī Aobertus Hol. lec. clxvij. ꝙ ꝓditio foret magna ſi ille qͦ haberet cuſtodiā ſigilli regis ſignaret lr̄aꝫ pactionis quā rex maxime deteſtaret̉. ⁊ ſi hoc faceret d̓ ſigillo papeeſſet excōmunicatus ipſo facto. ⁊ brachio ſeculari tradendus. Nomen dei eſt cōmiſſum nobis quaſi quoddam ſigillū ad teſtificandū veritatē ⁊ ad ꝯfirmandum fidem. Deut̓. vj. Dominū timebis ⁊ illi ſoli ſeruies. ⁊ ꝑ nomē eiusnon iurabis. Et ideo dicit apoſtolus ad Heb̓.vj. ꝙ omnis ꝯtrouerſie finis ad ꝯfirmationeꝫeſt incautū. Falſitas aūt eſt illud qd̓ deꝰ ſumme odit tanꝙͣ ſit ꝯtrarium que eſt veritas. Etideo qui nomē dei ſumit ad ꝯfirmandum falſitatē dei ꝓditor eſt. Hoc idem patꝫ ſcd̓o ſic. qꝛqui caſtrū dn̄i vel regis ſue fidelitati cōmiſſumtraderet hoſtibꝰ regis proditor regis eēt. Caſtrum eſt nomē dei ad quod refugimus ī omnineceſſitate ⁊ quod inuocamus. Iuxͣ illud Prouerb̓. xviij. Turrꝭ fortiſſima nomē dn̄i ad ip̄aꝫcurrit iuſtus ⁊ ſaluabit̉ Iſtud caſtꝝ traditurhoſti qn̄ demonibus ⁊ malis hoībus et falſiscōmittit̉ ad ꝓbationē falſitatis. hoc idem ptꝫtertio ſic. qꝛ qui dn̄m ſuū diffamat malicioſe ⁊voluerit in crimen ꝓditor eſt ſuus. ſic qui deūinducit tāꝙͣ falſitatis teſtem ⁊ inuoluere nitit̉eū in crimen et anferre ſibi nomen bonuꝫ quovocat̉. ⁊ eſt ſumma veritas. ergo ꝓditor ſuꝰ eſtvnde ꝙͣtum in eo eſt plus ꝯtemnit xp̄m ꝙͣ cruM cifixores eius. Nam ipſi non intulerunt chriſto niſi malum pene. ⁊ iſte nitit̉ eum īuoluere īmalo culpe. Diabolus adiuratus in noīe deidicere veritatē nō mentit. ⁊ cōmuniter. nec addit ſuis mendacijs iuramentum cum ipſe lꝫ ſitmendax ⁊ pater eius. Ioh̓. viij. Ideo nō ē mi-

rū ſi deꝰ eius velocē vltionē ꝓmittit Malach̓.iij. Fro teſtis velox maleficis. adulteris ⁊ periurijs. Secūdo ꝑiurus eſt ꝑnicioſus ꝑ falſitatem quo ad ꝓximū. Decipit enī iudicē. ⁊ ſpoliat ſuo iure bone fidei poſſeſſorem. ⁊ ideo reſtituere tenet̉. Ideo legit Ioſue. ix. d̓ dono gabaonitaꝝ qui ſimulantes ſe longe veniſſe obtinuerūt a filijs iſrael vite ꝓmiſſionem. Hanc autēꝓmiſſionē eis poſtea ſeruauerūt nō obſtāte eorum dolo. Reſeruent̉ inquit Ioſue ⁊ viuant necōtra nos ira concitet̉ ſi p̄iurauerimꝰ. Tertioꝑiurus ē ꝑnicioſus ꝑ iniqͥtatem quo ad ſeip̄mIle enī qui ſcienter ꝑiurat manū libro ſupponit qua tangit euangeliū. ⁊ iam diabolo commendat ſe niſi dicat verum. vnde illa manꝰ efficit̉ diaboli poſtea. ⁊ manu diabolica ſignatcibat ⁊ operat. vnde ꝑ iſtam manū tenet eū diabolꝰ donec peniteat. In miſſali v̓o quo iuratqͣttuor ſcripta ſunt. Cōſecratio corporis chriſti ⁊ ſanguinis eius. ſuffragia ſanctorū. beatitudo bonoꝝ. ⁊ damnatio reproboꝝ. Eſt ergoſenſus iuramenti ſui. Niſi verum ſit quod iuroalias me nō iuuat miſſarū celebratio. nec ſanctoꝝ dep̄catio. veniet ſuꝑ me reprobatio autmaledictio reproboruꝫ que ponit Mat. xxv.Ite maledicti in ignē eternum qui paratus eſtdiabolo ⁊ angelis eius. Suꝑ genua flectendoabrenunciat omnibꝰ bonis greſſibus quos pedibus fecit. Propter quod dicitur Ecc̄i. xxiij.Uir multū iurans replebit̉ iniquitate. ⁊ nō recedit de domo eius plaga. Tertio ſi queramꝰTqd̓ eſt mandatuꝫ magnū ī lege. reſpondere habet chriſtus. Hoc eſt mandatū magnū in legevt diē dominicū celebriter obſeruem Iuxͣ illud Exo. xx. Memento vt diē ſabbati ſanctifices .i. ſanctum ⁊ ſacratū habeas ẜm magiſtrūin hiſtorijs. Huic ſabbato ſucceſſit ⁊ ſucceditdies dn̄ica ī noua lege. nō quidem ex vi precepti. ſed inſtitutione eccleſie ⁊ conſuetudine populi chriſtiani. Et hoc ꝓpter duo. Primo ꝓpt̓beneficiū creationis ⁊ alias dignitates. qͣrumſunt multe. Prima qꝛ in die dominica creauitdeus celū ⁊ terrā ⁊ angelos Ben̄. j. Secundadie dominica ſtetit arca Nōe poſt diluuiū ſuꝑmontes armenie Gen̄. vij. Tertia quia die illaeripuit dominus populum iſrael de egypto inmanu potēti ⁊ brachio excelſo. Axo. ij. Quarto quia eadeꝫ die pluebat dominus manna decelo in eſcam filiorum iſrael exiſtentibus in deſerto. Quinta quia eadem die chriſtus natuseſt de virgine Maria. Luce. ij. Sexta qꝛ eadēdie baptiſatus eſt in iordine a Iohāne. Mat.iij. Septima xp̄s illa die conuertit aqͣs ī vinuꝫIoh̓. ij. Octaua hac die ſatiauit dn̄s. v. miliahoīuꝫ de qͥnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibꝰ. Ioh̓. vj