lxxxixSermo
animas veſtras. Suꝑ quo Greg. Quid ē inqͥtaīas poſſidere niſi ꝑfecte ī omnibꝰ viuere cunctiſqꝫ mētis morſibus qͣſi ex arte v̓tute dn̄ariqd̓ vtiqꝫ aīaꝫ valde cōſolat̉ ⁊ reficit. Sed ꝑſeuerātia cōuiuantes ad ſtabilē māſionē trahit⁊ inuitat. Quia ẜm Tulliū ꝑſeuerantia eſt refectio dulciſſima. Naꝫ Aug. exponēs illd̓ Mat.xxiiij. Qui perſeuerauerit in finem ⁊cͣ. Cum ꝑueneris inquit ad tres panes ꝑſeuerādo. hoceſt ad cibum ⁊ intelligentiaꝫ trinitatis. habesenim viuos. Non enim panis ille finiet̉. ſꝫ omRnem indigentiam tuā finiet. Quintus gradusquo ſuꝑius aſcendit amicus dei eſt donū cōſilij. Quia dic̄ Anſhel. li. ſil̓itudinū ſupedificat.qꝛ cum mens iam fortis eſt ad operandū neceſeg. j.ſe eſt quid ꝯſulere debeat. Quiamoral̓. Qui ſine cōſilio viuūt ſe p̄cipitationi ⁊gunt dū trāſifortune tendunt. vitā ſuam nterna non intoria inconſulte appetunt. d̓int. dum exilitelligunt vel intellecta contemunt. quia cecium ⁊ miſeriam ſuaꝫ non cognoEt ideo talesideo nec cōſilium habere ſciununt. In hoc aſcēmerito in inſipiētia ſua periſu inueniat amicus dei conuiuium ſuuꝫ. ⁊ hocnuſꝙͣ conuenientius celebratur ſicut in ſecreto mentis vbi cōſilia in ſilētio tractantur. Et.c. ij. vbi Ahoc figuratur in libro Numſes in rebus dubijs conſulendum dominuꝫ reuit talictis turbis crebro reuertebatur ⁊ inbernaculum vbi dominū ꝯſuluit ⁊ conſiliū accepit quod populo poſtea dixit. Qexponēs Greg. xxxij. moraliū di. Ad tabernaterioribꝰculū redire ⁊ intrare ē poſtpoſitis ēi enī dotumultibus ſecretum mētis ītiminus cōſulit̉ ⁊ quod foris agendum eſt publice intus ſilenter auditur. ⁊ tūc vocem dei quaſi per occultam inſpirationē audierat dubiumin meditatione mentis ſe a carnalibus mentiLbus abſtrahunt. Scias nanqꝫ ꝙ donum conſilij reficit ſupra modum. ſcꝫ conſiliarios ſacriscontemplationibus. dum eos in tabernaculo.id eſt. ſecreto mentis facit diuina conſilia audire. Et hi ſunt memoria. intelligentia et voluntas. Nam memoria ab omnibus purgata īgrediatur ſecretum mentis. et dicat cum psͣ. Audiam quid loquatur in me dominus deus. Poſtea ingrediatur intelligentia vt veritatem iudiciorum diſcutiat. ⁊ inter conſilia a quo ſpiritu procedant diſcernat. Quia ẜm Bern̄. domini ſpirituum diuerſa ſunt genera hominū. ideoneceſſaria eſt nobis eorum diſcretio. Nam ſpiritus carnis ſuggerit mollia. ſpiritus mundivana. ſpiritus malignus amara vt iras. rixas⁊ huiuſmodi. Si auteꝫ ſpiritus ſuggeſtio ſit de
corpore caſtigando. de corde humiliādo. d̓ ſeruanda virtute ⁊ habēda charitate ſine dubioſpirituſſanctus ſuggerit hec. Deinde ingrediatur voluntas vt diſcuſſa amplexetur ſi ē ſuggeſtio a ſpirituſancto. ⁊ clamat cū ſponſa. Cāticoꝝ. v. Anima mea liquefacta ē vt dilectuslocutus ē queſiui ⁊ nō inue. ⁊cͣ. Quod exponitOrigenes dicens. Diuine conſolatiōis vt andio feliciſſimus effectus ē liquefactio. liqueſitenī anima deuotiōe. molleſcit vt dilectus meus ſuauiter cubat. Secundo reficit conuiuanmedios .ſ. vigores anime naturales ⁊ ſenſus anime rationales ⁊ milites ſiue v̓tutes moctris virtutibus. dum facit eos diuinarales ſconſilia in ſecreto vere intelligere. Tertio reficit conuiuantes inferiores. vt ſenſus animales ⁊ corporales tā interiores vt imagines ꝙͣexteriores. vt viſum. auditum. guſtum. tactuꝫ⁊cͣ. que ſunt tanquā artifices vt ruſtici neceſſaria corpori adminiſtrantes vt dicitur in librode ſpiritu et anima. Sed nunc eos reficit dumꝫ diuina ꝯſilia adimplere facit. Sextus graHz quo aſcenditur ſuperius eſt intellectuspertinet ad vitam contemplatiuaꝫ. In iſtocenſu inuenit quilibet conuiuium ſuū. Quiadicit Gregorius libro .j. moralium. Intelleis in die ſua conuiuium parat. quia in eo qd̓dita penetrat reficiendo penetrat cor. teneas eius illuſtrat. ergo in penetratione ipſorum auditorum inuenta veritate mens reficitur. Cum ergo ẜm Gregorium intellectus peiuina velamina veritatis diuine tam īturis ꝙͣ doctrinis. tam figurꝭ ꝙͣ ſacramēad intimam ⁊ nudam veritatem intelligendam ⁊ deguſtandam quadam intellectualiexperientia pertingat. quod perfectiſſimoruꝫeſt vt dicit Bern̄. ſuper Cantica. Ideo dulciſſime mentem reficit. Septimus gradus eſt ſapientia. Quia dic̄ Aug. libro. ij. d̓ doctrina chriſtiana ꝙ a timore vſqꝫ ad ſapientiam que eſt ſeptima in donis et vltima per gradus aſcendit̉⁊ peruenitur. ⁊ ſic ſapientia non deberet ꝓ gradū reputari. ſed quaſi pro termino ad quem eſſet aſcendendum. Quia vt dicit Iuguſtinꝰ ibidem ꝙ ſapientia eſt ſumma ⁊ vltima. ⁊ ea habita animus potatus tranquilluſqꝫ perfruitur ⁊delectatur in ea. ergo eſt vltima in qua eſt conſūmatio. Cum ergo amicus dei ad ſapientiaꝫaſcenderit conuiuia inuenire poterit. Dicit ergo Bern̄. libro de diligēdo deū. Sapiētia triplex conuiuium donat. Cibat enī in hac vitalaborantes. potat poſt hanc vitam qͥeſcentes⁊ eterna vita regnantes. Ad quam nos perducat ieſus chriſtus dei filius ⁊cͣ.