Dn̄ica xvij. pꝰ trinita.

amaritudo impietatꝭ nimia regnat. Quare cibaria a ſe nullo igne charitatꝭ decoquit. ſꝫ cruda ⁊ inſipida relinqͥt. Ideo dicit Seneca librode moribus. Reſpue crudelitatem ⁊ matremeius. Iram cuꝫ omni familia ſua. Hec enim humane rationi maxima inimica eſt. Pietas autem amica eſt. Secundo inuitat omnes viresmentis tanquā incolas regni et etiam exteriores laborantes. Matth̓. xj. Uenite ad me omnes qui onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Tertio eos multitudine reficit dum eis diuerſa ferI cula apponit. Tertius gradus quo aſcēditureſt ſcientie omnium beneficiorum dei grata p̄cognitio. ⁊ recte ſequitur pietateꝫ in aſcendendo. Quia dicit Gregorius pͥmo moraliū. Nulla ſcientia eſt ſi vtilitatem pietatis non habet.Et Anſhel. libro ſimilitudinū circa finē. Spiritus in quit ſanctus donū ſcientie ſuperimponit pietati cū mens ſic tenet ſibi ⁊ compatiturvt quomodo valeat modo ſaluari ſcrutatur.eiqꝫ ſpirituſſanctꝰ huius rei cognitionem largiatur. Eſt autem ſcientia duplex. Una ſecularis que ẜm Bern̄. ſuper Cantica inebriat noncharitate ſed curioſitate implet. ſed nō nutritſed inflat. ſed non edificat. iugurgitat ſed nonconfortat. Eſt alia que ẜm beatuꝫ Augꝰ. libroxiiij. de trinitate. ca. v. non eſt rerum vanaruꝫnec curioſarum. ſed de his quibꝰ fides ſaluberrima. que ad veram beatitudinem ducit. gignitur ⁊ nutritur. defenſatur ⁊ roboratur. Et hoceſt donum ſpirituſſancti ad quod aſcendere iubet chriſtus cum dicit. A mice aſcende ſuperius de pietate ad ſcientiā. In hoc aſcenſu inueniat quilibet amicus dei conuiuium. quia ſcientia menti humane preparat ꝯuiuium ī die ſuo.Dicit enī Aug. libro d̓ v̓bis domini. Sicut virtus ē cibus anime ⁊ illa ſterilitas ⁊ illa famescauſat quodamodo ieiuniū ſpirituale ī animaqd̓ donū ſcientie expellit ab aīa. Iuxͣ illud Grego. j. moral̓. Scīa in die ſuo ieiuniū facit. qꝛ inG ventre mentis ignorātie ieiuniū ſuꝑat. Eſt tamen notandū Arego. ſuꝑ Iob. xxij. moral̓. innuit triplicē menſam ſacre ſcripture in quibusanime ſtudioſe mediante dono ſcīe diuerſimode ⁊ dulciter reficiunt̉. Prima eſt menſa hiſtorie in qua ſimplices cibant̉ ferculis groſſoribꝰfidem roborantibus dū legūt in ſacra ſcriptura ꝙ aqua in vinū mutat̉. lazarus ſuſcitat̉. cecus illuminat̉. leproſus mūdat̉ ⁊ hmōi. Secūda mēſa eſt allegorie in qua cibātur doctoresferculis ſubtilioribus dum eis panis verus decelo ꝓmittit̉ ⁊ dat̉. vita eterna ſperatur. ianuaceleſtis regni aꝑitur. mēſa eterne refectionisp̄paratur. corpus chriſti vere manducatur. in

quo nob̓ diuinitas p̄ꝑatur ⁊ ꝓpinatur. UndeHugo in. j. c. ſuꝑ angelicaꝫ hierarchiā. Carnēinquit nobis ieſus medulium prepoſuit vt percibum carnis ad guſtum intraret diuinitatis.Tertia mēſa eſt anagogica ī qua perfectiorescibantur ferculis dulcioribus. Quia dicit Hugo vbi ſupra. Anagoria ē aſcenſio ſeu eleuatiomentis ī ꝯtemplationem ſuꝑnoꝝ. Ideo aſcendendo tranſcendit narrationem mēſe hiſtorieSed cōtemplando tranſit vltra velamina mēſe allegorie. Plāna autem aſcenſio ⁊ pura contemplatio in mente miram ⁊ dulcē generat dulcedinē ⁊ delectationē ⁊ refectionē. vt dic̄ Grego. li. j. ſuꝑ Ezech̓. parte. iij. omel̓. ij. Contemplatio amabilis valde dulcis eſt q̄ ſuꝑ ſeipſamanimam rapit. celeſtia aperit. terrena autē debere contemni oſtēdit. ſpiritualia oculis mentis patefacit. corporalia abſcondit vt talis cōtemplatrix anima dicat illud Canticoꝝ. Egodormio ⁊ cor meum vigilat. Quartus gradus hquo aſcenditur ſuperius eſt donū fortitudinisquod ſpirituſſanctus ſuꝑponit dono ſcientie.Cuius ratio eſt. quia du mens pauida timensſibiqꝫ dono pietatis compatiens ⁊ iā quid agere debeat dono ſcientie ſciēs oportet ꝙ ſit fortis ad operandum que didicit. ⁊ quibus ſe ſaluari poſſe confidit: vt dicit Humbertus librode ſeptem donis de dono fortitudinis. c. j. Inillo aſcenſu quo de ſcientia ad fortitudinem inuenit amicus dei cōuiuium. Quia ẜm Greg. j.moral̓. Iortitudo in die ſūa cōuiuium facit. qꝛdum aduerſa non metuit tripudianti cibos mēti confidentie opponit. Dicit enī Tulliꝰ libroj. rhetorꝭ. Fortitudinis vt eſt virtꝰ moralis qͣttuor ſunt ſpecies. videlicet confidentia. magnificentia. patientia. et ꝑſeuerātia. Confidentiaſine fiducia cōuiuantes de conuiuio vſqꝫ ad finem ſpe aſſecurat ⁊ dulciter reficit. Quia ſecura mens quaſi iuge conuiuium. Prouerb̓. xv.Hec expellit a conuiuantibus omnem diffidentiam. Iuxͣ illud psͣ. Qui cōfidunt in domino ſicut mons ſion nō cōmouebitur ī eternuꝫ. Magnificentia v̓o vt decet precioſa in ꝯuiuio amminiſtrat. Quia dicit Tullius vbi sͣ. Magnificentia ē magnaꝝ reꝝ ſplendida adminiſtratio. Patientia autem cōuiuantes ꝯfortat ⁊ qͥetat. qꝛ ẜm Caſſiodoꝝ ſuper psͣ. Patīa vincitaduerſa nō colluctādo ſꝫ ſufferēdo. nō murmurādo ſed gratias agendo. Hec inquā v̓tus expellit a conuiuio vitia oppoſita vt impatiētiādiſcordiā. rixam. ſeditiones ⁊cͣ. que mentis cōuiuium moleſtant ⁊ perturbāt ⁊ hec patientiaperfectius animaꝫ reficit. quia ꝑfectum opus