lxxxviijSermo
fortaſſis in profunduꝫ deſperantes cadūt. Etſunt precipue duo genera hominū videlꝫ pauperes eleuati. ⁊ diuites indurati. Primi ergoſunt pauperes eleuati. Uidemus enī ad experientiā ꝙ cineres eleuati a terra a vento deſcēdunt ad locum inferiorem ⁊ profundiorem ꝙͣprior locus vnde eleuati ſunt foret. quia cadētes ſuper aquam funditus cadunt. Sic moraliter cinis eleuatus ſiue puluis a vento cōturbat aerē ⁊ oculos ledit. Et recte denotat pauperes inflatos ⁊ eleuatos quos ventus fortune eleuat ad aliquam dignitatem ſeu honorisſtatum. Quo facto ſtatim tument in ſuperbiaꝫſicut declarat ſanctus Bern̄. ſupermiſſus eſt.Uidēs inquit pleroſqꝫ de ignobilibus nobilesde pauperibꝰ diuites factos ſubito intumeſcere pͥſtine obliuiſci humilitatis genus quos ſuum erubeſcere ⁊ infirmos dedignare parētes.Sed vere quautuꝫ ſuperius eleuantur per tumorem tanto magis ꝓijciūtur in profundumdiuina iuſticia exigēte. Quod deteſtat̉ Gregorius. vij. moraliū. Omnis ſuꝑbia eo temporeimo iacet̉ quo ī alto ſe erigit. Ideo dicit pauiHenricus li. iij. Ue tibi mortale genus ꝙ ſemper ad alta niterꝭ vt lapſu profundiorecādas.Et ponit multa exempla. Primū eſt de Pompeio quem fortuna multuꝫ exaltauerat cui alijſenatores propter triumphos ſepius decelſiscapulis obuiam exibāt. Poſtremo v̓o fata. idē. mortem a ꝓprio famulo Ceſorre ſic dicto tulit. de hoc ſic dicit. Aſpice cui totiēs capitaliacelſa triumphos. Obtulerant famulū fata tuliſſe tuum. Secundū exemplum ponit de Eraſio. quem fortuna in principio in altum extulerat. ſed in fine peſſime deiecerat. Nam cuꝫ ip̄eFraſius fuerat miſſus a romanis cuꝫ exercitumagno ad expugnandum Babyloniaꝫ ipſe veniens eam poſſederat potēter ⁊ ſuperbe. Cernentes autem babylonici ciues ꝙ ipſius poreteſtatem euadere nō poſſent. acceſſerūt ipſumpetentes ne ciuitateꝫ deſtrueret. ſed ipſam pacifice intraret. ⁊ auruꝫ ⁊ argentum caperet inſignum triumphi. Qui cuꝫ ciuitatem intraſſetin ea fuit firmiter concluſus. Ciues vero comprehenſo Fraſio aurum ⁊ argentum feruens īos eius fuderunt dicentes. Bibe quia aurū ꝓtriumpho deſideraſti. ⁊ ſic mortuus ē ex potatione auri. Et hoc tangit pauper Henricus inillo metro. Aſpice quem Babylon cupido potauit in auro. Tertiuꝫ exemplum ponit de Iulio quem fortuna exaltauerat. ⁊ tandem a proprijs ſeruitoribꝰ mortuus ceciderat. De hocponit hoc metꝝ. Facta quā tulerat ceſar acerOba ſuis. Secundi ſunt diuites indurati quorūſi ſuperbia tāgitur nō curant. quod probatur
in ſimili de balena qui eſt piſcis grādis. ꝙ cuꝫin parte pingui feritur non ſentit vulnus. Sedvulneratus ī macra parte. mox vulnus ſentit⁊ dolet. hoc etiam dicitur de aliquibꝰ pinguiſſimis porcis. Sic moraliter ſuperbus qͥ in magnitudine cupit omnes alios ſuperare. ⁊ qui īputredine elationis iacet vt porcus correctionem dei atqꝫ increpationē ſacre ſcripture nontimet in parte pingui. hoc eſt in proſperitate ⁊diuitijs poſitus. Nam pinguēdo proſpera nōſinit ipſum iaculum minantis ſcripture percipere. ⁊ nequaꝙͣ vltionem putat eſſe malorumSed cum ī aduerſa de ꝓſperis cadit ſentit vulnus ⁊ cognoſcit. ⁊ tunc medelam querit. Iiguratum eſt. Axo. v. de Pharaone cui cū Moyſes diceret ex parte dei vt populum iſrael dimitteret vt domino deo ſuo ad ſacrificanduꝫīdeſerto iret. reſpondit. Quis ē deus veſter vtaudiam illum. deū veſtrum neſcio ⁊ populumnon dimittam. Ecce ꝙ in proſperitate tumuit⁊ deum audire noluit. Sed plagatꝰ multipliciter dixit Moyſi. Peccaui coram domino deoveſtro. verūtamen rogate vt mihi indulgeat.Et per hunc etiam moraliter intelligunt̉ ſuꝑbi. mūdi tyrāni qui in proſperitate poſiti affligunt populum dei. Illis nihil prodeſt predicatio vt non moleſtent pauperes. ſed eoruꝫ ſuꝑbia aſcēdit ſemper. nec pauꝑes poſſunt ſuſpirare nec reſpirare ſub iugo eoꝝ. ſed interduꝫpercuſſi in parte macra. videlicet aduerſitatisquando plagantur a deo tūc ſentiunt vulneratunc clamant ⁊ vociferarit̉. tunc querūt a deomedelam. Quia dicit psͣ. Cū occideret eos q̄rebant eū. Sed interdū querunt miſericordiā⁊ nō merent̉ inuenire. qꝛ iudiciū ſine miſericordia fiet qͥ miſericordiā non fecit Iac̄. ij. Sic factū eſt Antiocho. ij. Machab̓. ix. Scd̓m genꝰqd̓ ſignificat̉ ꝑ hydropicum eſt fetentiū luxurioſoꝝ. ⁊ recte ſignāt̉ ipſi luxurioſi ꝑ hydropicos. qꝛ ſicut hydrops ẜm glo. eſt morbꝰ aquoſus ⁊veſice vitio natus cū fetido anhelitū. qꝛanhelitus taliū eſt fetidus. ⁊ hoc cauſat ītrinſecus morbus. Sic etiā luxuria ē morbꝰ aīe fetidus coraꝫ deo ⁊ angelis eius ⁊ hominibꝰ. Depͥmo ſcꝫ ꝙ luxurioſus fetet coraꝫ deo teſtaturHugo libro de bono ꝯſcientie. Tollerabiliusē canis putridus fetens hoībꝰ ꝙͣ aīa peccatoris deo. Hoc ꝯſiderās Sene. dicit. Si ſciremdeos ignoturos adhuc tn̄ peccare dedignarerꝓpter pctī vilitateꝫ. Ecce qd̓ pctm̄ vlificat tācoram deo ꝙͣ hoībꝰ ſicut pctm̄ luxurie. certenullū. qꝛ dicit glo. ſuꝑ illud Corꝭ. vj. Oē pctmqd̓ facit hō exͣ corpus ē. qͥ aut fornicat̉ ī corpꝰſuū peccat. Cetera inqͥt pctā tm̄ animā maculāt. fornicatio v̓o non tm̄ animā. ſed ⁊ corpusBB