lxxixSermo
in natura. vt ſi vnū indiuiduum eſſet ex ꝑte porcus ⁊ ex parte bos. monſtrū merito diceretur.Et quanto ſpecies ille magis diſtarent ẜm perfectionem nature. tanto magis eorum vnio mirabilis appareret. Unde turpius monſtrum eētcompoſitum ex homine ⁊ boue ꝙͣ compoſitumex aſino ⁊ boue. Recte moraliter peccatores dicuntur multipliciter monſtruoſi. vel exceſſiuamagnitudine vnius peccati. vel ab aggrauatione magnorum ⁊ grauium peccatorum ẜm ſpeciem̄ diſtinctorum. imo quaſi contrariorum. Sūtenim quedam vitia que quāuis non ſunt contraria ꝓprie. verūtamen agunt vt communiter addiminutionē alteriꝰ. ſicut ſuperbia ⁊ luxuria nōſunt eiuſdem generis. tn̄ naturaliter luxuria habet ex ſua feditate corrumpere ſuperbiā. Un̄ ꝑſone multū date lubricitati inueniunt̉ quaſi ſociales ⁊ nō multum ſuꝑbe. Similiter ſuꝑbia corrumpit luxuriam ex ſui nobilitate. Sūt enī nonnulli ex indignatione ſuꝑbie feditatē luxurie deteſtātes. Si ergo aliquis inueniat qͥ ex vna ꝑteeſt lubriciſſimus. ⁊ ex alia parte ſuperbiſſimus.talis debet monſtrum reputari. vt puto qͥ eſt hōper naturam. demon per ſuperbiam ⁊ thaurusper luxuriaꝫ. Iarratur. vj. Ene. Uirgilij. de minothauro filio Paſiphaes vxoris minōis queꝫipſa concepit de thauro in bello marito morante. Iſte Minothaurus fuit ſemibos ⁊ ſemiuir.vnde propter verecundiam ſui generis excogitanit Dedalus labirintum in quo Minothaurꝰvitaꝫ finiuit. vt patuit parte prima ẜ. A. A. Y.Talia etiam monſtra modernis temporibꝰ acciderunt. Eodem modo etiam moraliter peccator occiditur ⁊ vita eterna priuatur. ⁊ in labirinto perpetuo conſeruabitur. De quo. psͣ. xlviij.Laborabit in eternuꝫ. ⁊ viuet adhuc in finē. Detali turpiter magnificato dicit dominꝰ per Eſa.x. Uiſitabo ſuper fructum magnifici cordis regis aſſur. Aſſur interpretatur arguens ſiue conuincens. ⁊ talis arguitur ⁊ conuincitur a ſeipſoHiere. ij. Arguet te malicia tua ⁊ auerſio tua increꝑabit te. hi ſunt. iiij. genera hoīm ſeip̄os magnificantes nec deo gratias agentes. nec ipſuꝫmagnificantes quos non debemus imitari chariſſimi. ſed hunc alienigenam aduertamus ⁊ cūipſo chriſtum magnificemus. Iuxta illud Luc̄.j. Hagnificat anima mea dominum vt cum eomereamur audire. Fides tua te ſaluum fecit. veni in pace videlicet hic in gratia ⁊ in futuro ī gloria eterna. Ad quā nos perducat ieſus xp̄s. ⁊cͣ.
Bm iret ieſus ī hierl̓m trāſiebat per mediā ſamariā ⁊ galileā Lu. vbiſupra. Dicūt naturales ꝙ int̓alias arbores t̓re oliua dr̄ eē fecūdior. ⁊ ſꝑ reti Anet humorē. ⁊ ſꝑ in ip̄a folia vel fructꝰ īueniunt̉.Et licet fructꝰ oliue ſit guſtui amarꝰ tn̄ reductꝰad oleū ē vtilis ⁊ ſuauis. cōdit̉ ex eo cibꝰ. vngit̉caput. ⁊ nutrit̉ ex eo lumen. Spūaliter per oliuam ſubaudi diuinam gratiam ſiue miſericordiam ꝑ quā celum repletum eſt ſaluandis. qꝛ nonex operibus iuſticie que fecimus nos ſed ẜmmiſericordiam ſuam ſaluos nos fecit. ad Titūiij. Nam ⁊ ipſa miſericordia de ſe dic̄ in psͣ. Egoquaſi oliua fructificaui in domo dei. Nullꝰ vnꝙͣcelum intraſſet niſi miſericordia ipſuꝫ induxiſſet. vnde ſicut oliua hyemali ⁊ eſtiuali temporeſuum prebet vigorem. ſic peccatoribus diuinamiſericordia ⁊ iuſtis ſuū exhibet vigorē. de quopsͣ. Hoīes .i. iuſtos ⁊ iumenta ſaluabis dominequēadmodū multiplicaſti miẜicordiā tuā deus.vbi ꝑ iumenta intelligunt̉ pctōres. Et ſicut fructus oliue ē amarꝰ guſtui. ſic miẜicordia exigitī pctōribꝰ amaritudinē pnīe ⁊ ꝯfeſſiōis. de hocdic̄ canon de pe. di. j. §. ſerpēs di. Ml̓tiplex miſericordia dei ita lapſibꝰ hoīm ſubuenit vt nō ſolum ꝑ baptiſmi gr̄am ſꝫ etiā ꝑ pnīe medicinamſpes vite reꝑaret et̓ne. vt qͥ regeneratiōis donaviolaſſent ꝓprio ſe iudicio dānantes ad remiſſionem criminū ꝑuenirent. Et pꝰ pauca. Hediator inquit dei ⁊ hoīm Ieſus xp̄s hāc prepoſitiseccl̓ie tradidit ptātem vt ꝯfitentibꝰ pnīe ſatiſfactionē darent ⁊ eadē ſalubri ſatiſfactiōe purgatos ad cōmunionē ſacr̄oꝝ pia recōciliatiōis miſericordia admitterēt ſꝫ licet dictū ē miẜicordiaexigit in pctōribꝰ amaritudinē pnīe nihilominꝰtn̄ tl̓is amaritudo vertit̉ in dulcorē. qꝛ ex ip̄a cōdil oīs v̓tꝰ. Niſi enī miẜicordia acceptaret opera nr̄a ⁊ ſuo ſapore aut pinguedine gͣta deo redderet qͥcqͥd redderet facere poſſemꝰ eſſet inſipidum. vngitur ex eo caput noſtrū .i. xp̄s qͥ eſt caput eccl̓ie vt miteſcat. vt cum iratꝰ fuerit miſericordie recordabit̉. Et hanc miẜicordiā oſtēdit īhis decem leproſis quoſ ꝑ ſuā mīaꝫ a lepra mūdauit ⁊ ad ſacerdotes miſit di. Itē on̄dite vosſacerdotibꝰ accipiēdo pnīaꝫ vt ſic ſua mīa etiaꝫpnīaꝫ exigeret. Et de hoc dicit euāgeliū hodiernum. In quo quidē euāgeliſta tria ponit. Infirmitatis narrationem ibi. x. viri leꝓſiſte. Sanitatis petitionē ibi. miẜere nr̄i ieſu. Beneficij recognitionem. ibi. vnus autem ex illis. Circa.quod ſciendum dicit Macrobius ꝙ ſol eſt medius inter planetas affectus eorum concilians