Dn̄ica xiiij. poſt trinita.
micus ⁊ ſeducebat. quia ſeducibilis. id eſt. aptꝰad ſeducendū eram. Sic ⁊ tu quicūqꝫ es homonō dicas cum Adā Gen̄. iij. Mulier decepit menec cum muliere ſerpens decepit me. Sed dic ettu iniquitates tuas non alienas vt iuſtificeris.Noli eſſe ſeductibilis tunc nō ſeduceris. ſed ſtude cum ſamaritano ſic gratias agere vt mundatus non recidiues ad peccatum ſicut illi noueꝫleproſi ad leproſitatem. Decimi leproſi ſunt veri penitentes. quia videtur aliquando homo eēleproſus cum non ſit. Sic verus penitens videtur ſibi aliquādo ex bona conſcientia ꝙ peccator ſit cū tn̄ nō ē. Qꝛ dic̄ Gre. Iiaꝝ mētiū ē ibiculpā timere vbi culpa nō ē. Et hoc ſignificatiſte ſamaritanꝰ qͥ mūdatꝰ ī via adhuc .ſ. ad ſacerdotes iuit qui habebant diſcernere an eſſet mūdatus vel non. ita debet ipſe homo licet mundatus ſit a lepra peccati ingemiſcere ⁊ grates deoreddere ſeqꝫ ad pedes Ieſu cum ſamaritano ꝓſternere vt tandem ab eo audiat. Surge .ſ. ꝑfecte a peccatis ⁊ vade. qꝛ fides tua te ſaluū fecitDe eadem dn̄ica. Sermo ſecūdus.Nus autemex illis vt vidit qꝛ mūdatꝰ eēt regreſſus ē cum magna voce maM gnificās deū. Luc̄. xvij. Euphiteota ꝓprie einzynſman. tenes agrū alicuiꝰ dn̄i ſꝑ tenet̉ ſibi deagro reddere cenſuꝫ ſtatutū tꝑe ſuo. ſip̓ pōt ex (naupelli ⁊ agrū ſuū alio locari. Idē ē de domo ꝯducta nō ſoluit cenſū. vt extra de locato ⁊ ꝯductoponit. Moralit̓ aīa noſtra ē ager quem tenemꝰa deo in feudum. Quia Gen̄. iij. ⁊ inſpirauit ī faciem eiꝰ ſpiraculū vite. ⁊ factꝰ eſt homo in aīaꝫviuenteꝫ. Utra poſſeſſionem anime recipimꝰ etiam a domino ſemina verbi dei ⁊ doctrine eiꝰ. q̄ſi in agro aīe ſeminata rigarent̉ ⁊ colearent̉ bonis operibꝰ naſcerent̉ fructus virtutū p̄cioſi etchari quibꝰ obtineret̉ gl̓ia et̓na. Et ſi aliqn̄ aīanr̄a fit arida ꝑ peccatū ſicut ꝯquerit̉ dauid ī psͣAnima noſtra ſicut terra ſine aqua tibi tūc dn̄sdonando aquā gratiarū eā iterū rigat vt virtutum germinet ſemina. Ideo de his omnibꝰ vultdn̄s habere cenſum .ſ. gratiarūactiōes ⁊ ſui nominis magnificationē. Figura illiꝰ habet̉ Gen̄.xlij. Temꝑe famis Ioſeph terras ⁊ poſſeſſiōesoēs regni egypti obligauit. prouidens omnibꝰde cibo ne morerent̉. verumtamen p̄dictas poſſeſſiones relinquebat illis in feudum tali pacto.vt accepto ſemine regi redderent quintam ꝑteꝫnaſcentium. Spiritualiter ante tempus chriſti
fuit fames in terra tam verbi dei ꝙͣ panis angelorum ſcꝫ ſui ſacramenti ⁊ miraculorū. Ideo dixit Amos. viij. Mittā famē in terrā. nō famempanis ſed verbi dei. Sed veniens verus ioſephſcꝫ chriſtus refecit nos verbo ſuo ſalutifero venerabiliqꝫ ſuo ſacramēto nec nō miraculorum.ita vt anima noſtra multiplicem fructum attulitSed hoc ſibi ſolum retinuit vt qͥntam ꝑtem ſcꝫgratiarūactionē a nobiſ recipiat. ⁊ hoc animaduertens iſte ſamaritanus cum recepiſſet gratiaꝫſanitatis voluit ei reddere gratiaruactioneꝫ. vtdicunt verba allegata. Unus aūt ex illis .ſ. decem mundatis. In his verbis pͥncipaliter duotangit Luc̄. Primo reſpectū mundationis ibi.vt vidit quia mun. Scd̓o debitū magnificatiōisibi. regreſſus eſt cū ma. Pro quo notandū debitor cognoſcēs debitationē circa debiti ſolutionem ſollicitꝰ ⁊ ꝓmptior efficit̉ ad ſua mercemonia iterū largienda. Quia dicit Caſſianꝰ li. iiij.Spem de futuris recipit qui tranſacta bn̄ficiarecognoſcit. Spūaliter omnes nos ſumꝰ debitores dei ſicut doctor dicit rōne delicti. rōne beneficij. rōne depoſiti. Primo rōne delicti. Oēsenī contra deum delinquimus ſicut canit̉. Peccauimꝰ tibi ⁊ mandatis tuis nō obediuimꝰ. Etpoteſt dici cum psͣ. l. Tibi ſoli peccaui domine⁊ malum coram te feci. Et ideo oēs ei pro offenſa obligamur ad emendā. Ex emplum huius .j.Reḡ. vj. de philiſteis qui arcam domini iniuſtedetinuerunt. ⁊ ideo diuerſimode fuerūt afflicti.Que debetis reddite pro peccatis ⁊ tunc curabimini. Illud debitum eſt penitentia quam multi male ſoluunt ⁊ quidam nunꝙͣ. Male ſoluuntqui ſuam penitentiam in ſenectutem defecerūt.Nunꝙͣ ſoluunt qͥ ſine penitentia ⁊ charitate decedunt. Contra quos dicit in pn̄ti euāgelio. Iteſcꝫ īmediate. nec ad finē ſpectate. ⁊ vos ſacerdotibꝰ oſtendite .ſ. faciēdo corā eis veſtrā pnīaꝫQuia rōne huiꝰ debiti qd̓ eſt pnīa ꝓ peccatis etipſa peccata debita nuncupant̉ Mat. vj. Et dimitte nobis debita noſtra. Scd̓o ſumus debitores deo rōne depoſiti. Hec enī oīa bona que vident̉ nobis collata depoſita ſunt magis ꝙͣ data. ⁊ reddituri ſumꝰ de oībꝰ rōnē. Luc̄. vj. Mittite eum in carcerem donec reddat vniuerſū debitum. Tertio debitores deo ſumꝰ rōne bn̄ficijRecepimus enim a deo bona gratie. nature etfortune. Et illorū debitū eſt duplex. Primuꝫ eſtipſius ſeruitus. Si enī dn̄s temporalis dat vaſallo ſedule ſeruitiū eodem modo tenemur famulatum deo. Luc̄. xvij. Cū enī oīa feceritis diciteſerui inutiles ſumus. Scd̓m debitū eſt gratiaꝝactio. qͥ eniꝫ ab aliquo aliquid temꝑale accipit