Sermolxxvj

Et Gen̄. xv. Horror magnus ⁊ tenebroſus inuaſit Abraam. Eodem modo peccata reddunt hominem ſtupidum et timidum vt dictet conſcientia ꝓpria ſe a deo puniendū. Et ſicut in tenebrismagis potētes ſunt demones. malefici ⁊ lat̓rones ita ſuꝑ peccatores plꝰ poſſunt demones ꝙͣſuꝑ iuſtos ſicut patet in legenda Iacobi maioris. vbi demones nō habuerūt ptātem ſuꝑ Philetū iam ꝯuerſum. Nā cū dixit apoſtolus. EccePhiletꝰ ante vos ſtat. Dixerūt demōes illi necformicam poſſe ſe contingere que in domo ſuaerat. Sed Hermogenē magum ligauerūt. ⁊ iracunde ad apoſtolū duxerūt. Iā etiaꝫ chriſtianaveritate creſcente ꝑ orbem ꝓ maiori ꝑte illuſiones demonum ceſſauerūt. Tertio tenebre ſuntcauſa languoris ⁊ deſolationis. Omnis quideꝫinfirmitas plus nocte ꝙͣ de die affligit infirmuꝫ⁊ magis patiunt̉ languidi in tenebris ꝙͣ in luce.quia tenebre ⁊ nox ſunt frigide ⁊ humide. ꝑ humiditatem infirmitas augmentatur. ergo. ⁊cͣ.Ideo dixit Cob̓. ca. v. Quale mihi gaudiū cuꝫin tenebris ſedeo. ⁊ lumen celi non video? Dixerunt enim antiqui quidam. ꝙ mediante quadaꝫluce celeſti anima intellectiua corpori cōpulat̉.Et iteꝝ. ꝙ omnis ſpiritus operatur quadā luceEt Ariſto. in de anima. ꝙ intellectus agens eſthabitus velut lumen. Et Augꝰ. dicit in diuerſislocis ꝙ veritas non videt̉ niſi in quadam luceſui generis que omnia lucis nobilitatē oſtendūtEt ideo ſicut in luce eſt natura hominis ſalus ⁊ſolaciū. ita in tenebris ē diſſolutio ⁊ omnis languoris augmentū. Sicut aūt gratia lux ē. ita abſentia gratie tenebre que hominē in languoremdeſperationis inducūt. de quo Ecc̄s. v. Cūctisdiebus vite ſue comedit ī tenebris ⁊ in curi multis ⁊ in erumnis atqꝫ triſticia. Quarto tenebrecorporales ſunt cauſa torporis ⁊ dormitionis.Et hoc modo abſentia gratie reddit potentiasſenſitiuas ligatas vt nihil boni ad premium vite eterne poſſit homo interim operari. Sed. j.Reḡ. ij. dicitur. Impij in tenebris conticeſcentquia non in fortitudine ſua roborabitur vir. ideſt. nō ſufficiunt bonis vires naturales ad promerendum vitam eternam ſine lumine gr̄e coagente. Ideo beati oculi qui vident quid fugiendum ſcꝫ tanꝙͣ neceſſario. videlicet tenebroſitatem pctōꝝ. Scd̓o beati ſunt oculi qui vidēt qͥdfaciendū. vicꝫ pluralitatē virtuoſoꝝ operū. qꝛpoſtꝙͣ Dauid videlicꝫ psͣ. xxxiij. dixiſſet vbi docuit peccatū fugiendū. ſtatim ſubiūxit. ⁊ fac bonum. vbi docet opus ſcꝫ bonuꝫ faciendū. Quiadicitur. xxij. q. v. c. de forma. Non ſufficit malanon agere vel ab eis abſtinere niſi quis faciatquod iuſtum eſt. Nam homo bonus aſſimilatur

arbori bone. Illa autem iudicatur bona arborin qua eſt fructuū pluralitas ⁊ eorū ſuauitas. ethec tāgunt̉ Matth̓. vij. Bona arbor bonos fructus facit. In eo ꝙ fructꝰ dicit tangitur fructuum pluralitas. Sed ꝙ dicit bonos innuit̉ eorūſuauitas. Quedam autem arbores ſunt ex quibus nullus fructus naſcitur. ⁊ hoc accidit propter defectum humoris. Et tales ſunt hominesocioſi. qui exquo deficiunt in humorē deuotionis nihil boni ⁊ virtuoſi operantur. Et quia terram occupant mandantur ſuccidi ⁊ in ignē mitti ⁊ comburi. Luc̄. xiij. Sunt autem principalit̓due cauſe quare arbores alique modicū fructufaciunt. Prima eſt quando ſunt nimis procere.Tunc enim humor aſcendens de radice per arboris altitudinem ad latitudinem ſe diffunditad ramos tranſiēs paulatim euaneſcit. Sic moraliter perſone in altis dignitatibusⁱ conſtitutealiquando ſunt adeo infructuoſi. vt nullꝰ pauperum aliquando fructum ſanctarum elemoſynarum ⁊ operum pietatis poſſit ab eis capere.quia ea que deberēt dare pauperibus in frenisaureis ſui equi ſub dentibus mādant ⁊ alijs vanitatibus inaniter expendunt. Contra quos dicit beatus Vern̄. ad epiſcopum Zenon̄. Clamātnudi. clamant famelici. dicite pontifices in freno quid faciat aurum. nunquid aurū a freno repellit frigus ſiue eſurieꝫ? Et ſubdit loquendo inperſona pauperum. Nobis inquit fame ⁊ frigore laborantibus quid conferunt tot mutuatoria vel extenſa in particis. vel plicata ⁊ in manicis. noſtrum eſt quod effundatis. nobis crudeliter ſubtrahit̉ quod inaniter expenditis. Et vosenim fratres veſtri plaſmatio dei redempti ſanguine chriſti. videte ergo quale ſit oculos vr̄ospaſcere de ſuperna portiōe. noſtris detrahiturneceſſitatibus quicquid veſtris accidit vanitatibus. hec Bern̄. Et hoc non ſolum intelligiturde epiſcopis ſed certe etiam de alijs in dignitatibus ſecularibus conſtitutis. qui ſuꝑflue cumequis ſuis conſumunt de quo multi pauperespaſci poſſunt. Scd̓a cauſa quare arbores modicum fructum afferunt eſt quando arbor nō putatur. quia tunc humor qui tunc deberet cōuerti in fructum conuertitur in ramuſculos infructuoſos. Sic etiam eſt de homine qui a ſe nō reſecat ſuperflua. vt ebrietates et comeſſationesfrequentes creſcit infructuoſus erga pauperesNam quomodo poteſt pauperibus ſubuenire⁊ eis elemoſynam tribuere cum ſedule videt̉ ꝙſua ſuꝑflue conſumunt̉ bona que eſſent etiā pauperibus impartienda. Iuxta illud moral̓. pauperis in ſpecie. ⁊cͣ. ſunt damnabiles tam clericꝭꝙ laicis. probatur diſt. xliiij. cap̄. Non licet. Si