Dn̄ica xiij. poſt trinita.

naturā exaltatā. De quo gaudio Abachuc. iij.Ego aūt in dn̄o gaudebo. ⁊ exultabo in deo ieſu meo. Quia vt me ſaluaret carnē meā aſſumpſit. ⁊ ſuꝑ choros angeloꝝ exaltauit eaꝫ. Gecundo in ficū que a fecunditate dr̄. ⁊ omnibꝰ ēdulcior. Dulcedo illa quam ſancti totius trinitatis viſione videbūt deſignat. De qͣ psͣ: Quāmagna multitudo dulcedinis tue domine. quāabſcondiſti timentibus te. Abſcōdiſti inqͥt vtfrequētius quereretur. queſita inueniretur. inuenta dulciter amaretur. amata eternalit̓ poſſideretur. Et iterum alibi. Paraſti ī dulcedinetua pauperi deus. Non dicit ꝙ parat. qꝛ illudnon poteſt verbis exprimi. Unde apl̓s j. Corꝭij. Aculus non vidit nec auris audiuit. quia inequitate eſt ⁊ dici nō poteſt. nec ī cor hominisaſcēdit. qꝛ incomp̄henſibilis eſt. Tertio in malogranatis triūphātis vnitas ⁊ diuerſitas p̄mioꝝ deſignat̉. Malogranata dicunt̉ eo ꝙ intus grana habēt redolētia. Et ſicut ī malogranato omnia grana latent ſub vno cortice. ⁊ tamen queqꝫ grana ꝑ ſe habēt diſtinctas cellas.Sic in vita eterna omnes ſancti habent vnamgloriā ſꝫ ẜm merita diſtinctā. Quia ī domo patris mei ait chriſtꝰ. Ioh̓. xiij. manſiones multe ſunt. Igitur ẜm merita eorum erunt eoꝝ p̄mia. Eſt tamen notanduꝫ ꝙ in hac terra vbi ēviſio iocunda ꝓpter viſionē iocunde ſocietatꝭ⁊cͣ. vt sͣ. electe anime nō potant̉ vino puro ſꝫlacte mixto. De hoc Berū. Anime carne exute tam pane doloris non cibantur. ſed vinumamoris poſt cibum plenius haurire permittūtur. nō tamen purum ſed cum lacte mixtuꝫ. vtquelibet illarum dicere poſſit illud Cant̓. v.Bibi vinum meuꝫ cum lacte meo. Nino enī diuini amoris miſcent etiā dulcedineꝫ lactis. ideſt. naturalis affectiōis quare reſumere corpꝰſuū glorificatū deſiderāt. ⁊ ſubdit Bern̄. Eſtuat auteꝫ anima tunc vino ſancte charitatis potita. ſed plena nondū ad ebrietatē celatā. quoniam temꝑat interim ardorē diuine charitatꝭꝑmixtio humani lactis. id ē. naturalis affectꝰItem Bern̄. dicit. Abrietas corꝑalis deniqꝫ ſolet euertere mētes atqꝫ omnino īmemores reddere ſui ſed nō ex toto eſt oblita ſui que adhucd̓ proprio corpore cogitat reſuſcitādo. ꝓpterquod deſideriuꝫ anime ꝑfecte beata eſſe nō poteſt. ſicut poſt reſumptionē corporis ſui cū cōſūmabitur. Cui ꝯcordat Aug. li. iiij. ſuꝑ Gen̄.circa finem. vbi dicit ſic. Anime ineſt qͥdaꝫ naturalis appetitus corpus āminiſtrādi quo appetitu recordatur quodammodo ne tota ītentione pergat ī illd̓ ſummū celum ꝙͣdiu nō ſubeſt corpus cuius adminiſtratione appetitꝰ ille acquieſcit. non obſtante tamē illo deſiderio

anima in patria eſt beata. licet nō cōſummata⁊ tamen nullū dolorē ſentit ex illo naturali appetitu. Sed q̄rit magiſter li. iiij. di. xlix. c. vlt̓.vtrū beatitudo ſanctoꝝ maior ſit futura poſtiudiciū ꝙͣ īterim? Et rn̄det. Sine omni ſcrupulo credendum eſt eos habituros maioreꝫ gloriā poſt iudiciū ꝙͣ ante. quia et maius erit eorum gaudium. Et teſtat̉ Aug. ⁊ amplior ⁊ maior erit eorum cognitio. Et Hieroꝰ ꝯſonat ſuper Ozee. vj. Peracto inqͥt iudicio amplioreꝫgloriaꝫ ſue claritatis deus miniſtrabit electisQuarta viſio eſt mentalis ⁊ gratioſa. Et ſit inpn̄ti ꝑ fidem rectam. quam gratiā dei ẜm ſanctum Thomā cauſat. De hac viſione dicit dominus Ioh̓. xx. Beati qui non viderunt. Gloſa. corporalē meam p̄ſentiam. ⁊ crediderūt .i.me ꝑ fidem cognouerunt. Ergo fides eſt rectaradix beatitudinis ſicut Augꝰ ſuꝑ Ioh̓. dicitSicut in radice prorſus apparet pulchritudonulla. et tamen quicquid eſt in arbore pulchritudinis ⁊ decoris ex illa ꝓcedit. Hic quicqͥdmeriti quicqͥd beatitudinis anima ſuſcipit exfidei fundamento procedit. Quia fides vt dic̄Augꝰ de fide ad Petꝝ circa pͥncipiū ē omniūbonorum fundamentum. fides eſt humane ſalutis initiuꝫ ſine qua nullus poteſt ad numerūfiliorum ingredi. ſine ipſa in hoc ſeculo nec iuſtificationis gr̄am ꝯſequitur. nec in futuro vitā eternā habebit. Hanc chriſti viſioneꝫ per fidem etiaꝫ multi reges ⁊ ꝓphete veteris teſtamenti habuerūt. De qͥbꝰ dicit Augꝰ ſuꝑ Ioh̓.Ante aduentū xp̄i preceſſerunt iuſti ſic in eumcredentes futuꝝ quo nos in eū credimus quivenit. tēpora variata ſunt nō fides. Et Hiero.contra Fauſtum. Eadē inquit crediderūt. eadem ſperauerunt omnes iuſti illoꝝ tempoꝝ q̄nos credimꝰ ⁊ ſperamꝰ. Item dic̄. Nullꝰ antiquoꝝ p̄ter fidem xp̄i potuit ſaluari. Iō ſanctipr̄es veteris teſtamēti viderūt xp̄m viſiōe mētali ꝑ fidem. ⁊ non corporali ꝑ humanaꝫ p̄ſentiā. licꝫ hoc ſumme deſiderabant vt dicit chriſtus ꝙ multi reges ⁊ ꝓphete voluerūt videreque vos videtis. ſcꝫ meaꝫ pn̄tiam. ⁊ audire .ſ.verba vite eterne q̄ auditis. Nōne Dauid rex⁊ propheta voluit videre xp̄m qn̄ ait. Oſtendenobis faciem tuam ⁊ ſalui erimꝰ. Nōne Galomō voluit videre ip̄m cū dixit Cāt̉. viij. Quismihi det te fratrē meū ſcꝫ ratione humanitatꝭaſſumpte ſugentem vbera matris mee ſcꝫ v̓ginis Marie que nō ſolū dicit̉ mater chriſti. ſedetiam totiꝰ eccleſie vt dicit glo. Ande Eſa. volebat videre ip̄m chriſtū qui ait. c. lxiij. Utinādirumꝑes celos ⁊ deſcēderes. Quātū ad ſcd̓ꝫdilectio ꝙͣ nccͣia ſit declarat̉ ibi. Et ecce qͥdaꝫlegiſperitꝰ ſurrexit temptans eū. id ē. volens