lxxiijSermo

⁊ ꝯſtringit ne clamare ī ꝯfeſſiōe poſſint. Ideodicit Augꝰ ſuꝑ psͣ. O hō qͥd times cōfiteri vtqd̓ ꝑ ꝯfeſſionē ſcio qͣſi illd̓ qd̓ neſcio. Cur erubeſcis ꝯfiteri pctā tua ſum ſicut tu hō humanus nihil alienū a me. confiteri homo hominihomo peccator homini peccatori. et elige qͥdvis. Si ꝯfeſſus fueris lates. incōfeſſus dānaberis. Ad hoc deꝰ exigit confeſſionē vt liberethumliē. ad hoc damnat non ꝯfitenteꝫ vt puniM at ſuperbum. Secūduꝫ impedimentū aut vinculū quod ligat linguā hominis eſt timor recidiuandi. facit enī diabolꝰ hoc vinculū hominivolēti ꝯfiteri. Quō inquit tu ꝓ penis ꝓ ceteroa pctīs abſtinere poteris tu imꝑpetuū viuereꝯtinenter. ad quid tibi ꝓderit hodie confiteri⁊ poſtcras labi in ſimile? Hoc vinculo volūtarie ligat̉ homo nō ꝯſiderās ꝙ ideo deus inſtituit ſacramentū penitētie vt quotiēs recidiuemus totiēs reſurgamꝰ. Quia ſepties in die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurget .ſ. emēdando ſe ꝑ penitētiāImpij autem corruent ī malū .ſ. ſe nō emēdando. Prouer xxiiij. Contra timorē recidiuandi vide ſupra tria remedia. videlicet hoſtis debilitatē. ſctōꝝ cōmunitatē. auxilij ſecuritateꝫlxxij. K. L. Tertiū vinculū eſt ardor delectandi. recolit enī homo miſer delectationē p̄habitā ī peccato. ⁊ videt̉ ſibi ꝙ ſine ea non pōt ducere vitā. ⁊ manēte tali affectiōe impoſſibile ēvtiliter penitere. Quia Hoſti. ī li. de cōpunction cordis dicit. Sicut ē impoſſibile ꝙ ignis īaqͣ inflāmet̉. ita impoſſibile eſt cognitionē cordis ingerere delitijs. Econtrario enī ſibijpſisſunt ⁊ ꝑemptoria. Illa enī mater fletꝰ. hec mater riſus. Ila cor ꝯſtrīgit. hec diſſoluit. Quartum eſt fortiſſimū vinculū aut impedimētū penitentie ⁊ torpor preſtolandi qui orit̉ ex duplici p̄ſumptione. ſcꝫ prolixe vite ⁊ finalis venie⁊ hoc vinculuꝫ quaſi omnes ligat. Confiduntenī de futuro. permittunt impoſteꝝ. procraſtinant in longinquum. ⁊ dicunt cuꝫ coruo. crascras cras. donec morte ſubitanea periclitanN tur. ⁊ hoc ad ſecundū. Quātuꝫ ad fertiū tāgitpopuloꝝ deuotā laudationem cū dr̄. Bn̄ omnia fecit. Ubi nota ex hoc v̓bo euāgelij pn̄t cōfutari multi diuerſa querētes qͣre hoc vel hocfactū eſt cū tamen potius exclamare deberentcū apl̓o ad Roma. xj. O altitudo diuitiarū ſapiētie ⁊ ſciētie dei ⁊cͣ. Et pͥmo ſunt qͥdaꝫ curioſi querentes. quare deꝰ in pͥncipio fecit vnū ſolū hoīem. cū tn̄ multos angelos ſimul creauerat? Ad hanc q̄ſtionem poteſt dici ꝙ bn̄ ⁊ congrue hoc factū eſt. De hoc dicit Aug. ī li. Curqn̄ ⁊ quō deus homo. Cū de ſolo homīe loquimur quoddā mirabile nobis occurrit. qꝛ cū deus oēs angelos ꝑiter fecerit vnum ſolū homi

nem qͣre facere voluerit de quo ſolo oēs alij ꝓcrearent̉. ex qͥbus illa celeſtis diminutio reformaret̉. Et rn̄det. verūtamen hec fuit diuini cōſilij maxima pietas vt in vno ſolo fragili homine tota poſteritas aut ſaluaret aut damnaret̉quia ſi omnes qui naſcituri erant ſimul in lucem veniſſent miſeri aut fragiles homīes multo deterius aut multipliciꝰ cecidiſſent ꝙͣ angeli qui tam ſublimes ⁊ perfecti erāt. ⁊ infra. Cōgruum inquit conſiliuꝫ fuit vt ſolus homo cōderetur. qui ſi pro ſua fragilitate aut alicuiusſuaſione ad malū tēderet creator ei manū minime porrigeret. ⁊ licet iuſticia exigente penāpro culpa pateretur ei tamē aditus miſericordie nō negaretur. Secundo querunt aliqui te Omerarij quare deus fecit homines aliquos cūſciret eos reprobandos. Quibꝰ rn̄deri poteſtꝙ omnia bene fecit ꝙ eos plaſmauit. Quia ſicut pater familias habens bonū vinū ex certaſciētia trāſfundit ī vas aliud quod facit qd̓ mutabit̉ in acetum. ⁊ ad hoc trāſfundit vt ibi corrumpat̉ ſciens ꝙ valebit ei ad condiēda ſalſamenta. Sic deus licet ſciat aliquos eſſe maloshomines futuros. vult tamē viuere eos ad bonaͣ exercenda et ad bonorum merita ꝓmouenda. vt ptꝫ ī martyribꝰ ⁊ eoꝝ ꝑſecutoribꝰ. Itēſicut aliquis nutrit canes. feras ⁊ aues qͣs ſcitfuturas eē rapaces. ⁊ ad hoc nutrit vt rapiāt.terreant ⁊ occidāt. ⁊ ſicut rex tenet lictores etalios vt mutilent vel ſuſpendant vel aliter puniant. Et ſicut beſtie nō ꝓpter ſe ſed ꝓpter hominē create ſunt. Ita mali hoīes non ꝓpter ſeſed ꝓpter bonos creati ſunt ⁊ viuūt. ⁊ mala q̄inferūt bonis ꝓſunt vel ad emēdāda vel demēda peccata vel ad exercendā iuſticiā vel ad huius vite miſeriā demōſtrandā. vt dicit quedaꝫglo. ſuꝑ. c. firmiter. de ſum. tri. ⁊ fi. ca. Tertio Pquerunt aliqͥ. qͣre deus elegit aliquos ad gr̄aꝫſuam ⁊ gl̓iaꝫ plꝰ ꝙ alios? Rn̄detur ꝙ hoc faciendo nulli facit iniuriā ⁊ volūtate ſua liberaliſſima ⁊ optime facͣ vtiqꝫ .i. eligit iſtos ⁊ poſtponit eligere alios. Et qͥ taliter q̄rit ꝑinde eſt acſi querat. quare deꝰ non dedit tantū ſplendorēlune qͣntū ſoli. vel qͣre oēs ſtelle nō ſunt eiuſdēclaritatis. vel quare nō ſunt omnes reges velqͣre non ſunt oēs lapides p̄cioſi vel ſmaragdivel carbunculi. hec glo. vbi ſupra. Quarto q̄runt qͥd ā. quare deus iſta bona tꝑalia ita ineqͣliter diſtribuit. ⁊ vni dat tantū ꝙ. x. vel. xxaut etiā centū poſſent ꝯtētari ⁊ alios ſinit mēdicare? Ad hoc dr̄ ꝙ deꝰ pauꝑibꝰ non dedit tēporalia ī ſignū maioris dilectiōis ꝓmittendoeis et̓na. Mat. v. Beati pauꝑes ſpū qm̄ ip̄oꝝeſt regnū celoꝝ. Sed alijs dat diuitias vt hismediantibus pauperibꝰ benefaciāt ⁊ peccata