Dn̄ica xij. poſt trinita.
catori penam purgatorij in preſentem commutando ſicut latroni cui dixiſti. Hodie mecū erisin paradiſo. Luc̄. xxiij. Tertio tanquā ouē perditam ad ouile regni reportando vt Lazarus ꝑmyſterium angelorum eſt ad gloriam deportatus. Ecce ꝙͣ ſalutifera oratio per quam conſecuta eſt peccatorum omnium remiſſionem. rogemus ergo dominum vt det nobis exemplo huiꝰpublicani hic in terris humiliari vt mereamurin celeſtibus exaltari.¶ Dominica duodecima poſttrinitatis. Sermo primus.Dducunt̉ eīſurdum ⁊ mutum ⁊ deprecabantur vt ei manuꝫ imponeret. Itaſcribitur Mar. vij. Dicit Conſtantinus in li. de natura morborum dum aliqͥsin languore poſitus nomen amici ſui quem diligit audierit continuo ab infirmitate cōualeſcit.Et ponit rationē. dum quis in languore poſitꝰnomen ſui predilecti audierit poſiti in regionelonginqua triſticiam iam aliqualem concipit. ⁊merorem tamen exhortatione ⁊ conſolatione ſibi aſtantium ⁊ circa ſe ſedentiuꝫ in ſpem magnāponitur vt videlicet eum rediturum eſt viſurusilla aūt ſpes valida atqꝫ conſolatio ſanitateꝫ vtfrequēter infirmo reſtituit ⁊ valorem. Ad quodprobandum legitur Gen̄. xlv. Iacob crediditfilium ſuum mortuum. quia ei dictum erat ꝙ fera peſſima deuoraſſet eum. Quapropter lugēsmulto temꝑe cōſolationem reciꝑe noluit. Seddixit. deſcendam lugens filium meum cum merore ad inferos. Tandem cum ei nunciaretur ꝙfilius ſuus viueret. ille pre gaudio quaſi reuixitdicens. Sufficit mihi ſi adhuc viuit vadam ⁊ videbo anteꝙͣ moriar. Ecce ꝙ audito noīe amicipredilecti infirmus conualeſcit. Spūalit̓ chriſtus Ieſus dn̄s noſter eſt amicus noſter chariſſimus quod patet quo ad preſens principaliterin duobus. Ex chara videlicet redemptione. etomniū communione. De primo dicit beatꝰ Iohannes Apoc̄ j. Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris in ſanguine ſuo. ideo ipſe dicit Iohanuis. xv. Maiorem dilectionem nemo habetvt animam ſuaꝫ quis ponat ꝓ amicis ſuis. q. d.ſicut ego feci pro omnibꝰ amicis meis. De ſcd̓oquia ẜm Ariſto. viij. eth̓. Amicorū aūt oīa communia. quare ⁊ omnia nobis cōmunicabit ⁊ ſub
iecit. Iuxta illud psͣ. Omnia ſubieciſti ſub pedibus eius oues ⁊ boues vniuerſas inſuper ⁊ pecora campi volucres celi ⁊ piſces maris. Et nōſolum iſta nobis vt verus amicus communicauit. Sed corpus ſuum in cibum ⁊ ſanguinem ſuum in potum nobis dedit. vt in clemen. de reli. ⁊ve. ſancto. Si dn̄m. Iſtum pre omnibus amicuꝫdebes tibi o homo eligere. ſicut conſulit Augꝰ.inquit. Elige tibi amicū illū pre amicis tuis videlicet chriſtū qui cum oīa ſubtracta fuerint tibi ſolus fidem ſeruabit in die ſepulture tue cumamici tui recedent a te. ille te non derelinquet.ſed tenebit te a rugientibus leonibus p̄paratisad eſcā ⁊ ꝑducit ad ignotaꝫ regionē ad plateasceleſtis hieruſalem vbi collocabit cum angelisſuis ante faciem ſue maieſtatis. vbi eſt cumulusfelicitatis. ſuꝑeminens gloria. ſuꝑabundans leticia ⁊ omnia bona. hec ille. Ecce qualis fideliseſt amicus dn̄s noſter Iſus chriſtus. Sic̄ ergo aliquis in languore poſitus audierit nomenamici conualeſcit. Sic factum eſt de iſto ſurdo⁊ muto qui cum audiſſet nomen ⁊ vocem dicentis. Effeta qd̓ ē aꝑire. ilico ſanatus eſt. de quodicunt verba euangelij in quo tria pͥncipaliterper ordinem tanguntur pͥmo adducentium fidelis deprecatio ibi. ⁊ deprecantur vt ei. ſcd̓o chriſti benigna exauditio ibi. ⁊ apprehendens eumde turba. tertio feruēs miraculi predicatio ibi.quanto autem eis precipiebat. ⁊cͣ. Pro ſenſumorali dimiſſo lrāli eſt ſciendum ꝙ moraliter ꝑiſtum ſurdum ⁊ mutum peccator congrue ſignificatur. Nā ſicut dicunt medici ꝙ ſurditas corporalis ex quattuor conſueuit ꝓuenire ſic ⁊ ſurditas ſpūalis. pͥmo ergo ꝓuenit ſurditas corporalis ex ſoni ⁊ virtutis auditiue diſproportiōe.S cut de tonitruo ptꝫ. vno modo ꝙ ẜm Ariſto.oīa conterit. cerebrum mouet. ⁊ animum terretAlio modo de aqua currente. ſicut refert Baſilius in examē. ⁊ Ambro. ꝙ de paradiſi alto cacumine cadentes aque maximū faciunt lacuꝫ etin ſuo caſu tantū faciunt ſtreꝑitum ꝙ oēs incōle iuxta p̄dictum lacū reddunt ſurdi immoderato ſonitū ſenſum auditus in parnulis corrūpente. Moraliter per tonitruum intelligitur quilibet p̄dicator. Iuxta illd̓ psͣ. A voce tonitrui tuiformidabunt. q. d. Audito ſermone p̄dicationiſtue penitendo timebunt. Illi inquam predicatores ſi nimis alte in predicatione ſua tonant ſurdos ſuos auditores faciunt. Nam chriſtus primus in nouo teſtamēto predicator ſatis alte tonuit cum Ioh̓. vj. dixit. Niſi manducaueritꝭ carnem filij hominis et biberitis eius ſanguinemnon habebitis vitam in vobis. Et ſequitur ꝙ ex