Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

lxviij.Sermo

ſicut cōmuniter confitemur. reputant ergo ſedemones ſecuros opidum celeſte nobis interclauſerint quod tamen deſideramus acquirere. Quid ergo reſtat facere? certe nihil aliudniſi fuga predictorum quattuor dierum biduorecōpenſare et ad deuꝫ redire. ꝙͣuis ante quattuor dies. videlicet per cogitationem locutionem opus omiſſionem receſſimus. poſſumustamen ſi volumus in duobus diebus redire videlicet per contritionem et confeſſionem. Naꝫſatiſfactionem condignam neceſſario non exigit. Sed per multiplices indulgentias pietates opera redimere poſſumus ſi volumus. vtdicit holkot ſuper li. ſapientie. lec. lj. Quintꝰgradus quē oportet aſcendere poſt cordistritionem eſt elemoſynarum largitio. Naꝫex noua. ſed ex antiqua conſuetudine pauꝑesante templa ſedere aut poni conſueuerāt vt intrantes diuites peccata ſua dando eis elemoſynam recdimant. Sicut habetur Actuum. iij.de Petro et Iohanne cum aſcenderunt ad horam orationis nonam. quidam qui erat claudus ex vtero matris ſue baiulabatur. quia ẜmglo. etiam erat contractus quē ponebant quotidie ad portam templi que dicitur ſpecioſa vtpeteret elemoſynam ab introeuntibus in templum. Is cum vidiſſet Petrum et Iohannē incipientes introire in templum rogabat eos vtelemoſynam darent. Intuens eum PetrusIohanne ad eum videlicet Petrꝰ dixit. Reſpice in nos. quaſi diceret. conſidera nos pauperes nihil tibi dare valentes. ille intendens ineos ſperās ſe aliquid accepturum ab eis. Petrus autem quia nihil habuit eum tamen meliori elemoſyna conſolari voluit. Ideo ait. Argentum et aurum non habeo. quod autem habeo hoc tibi do. In nomine ieſu chriſti nazareni ſurge et ambula. quod eſt contra multosdiuites ſatis habentes qui tamen cum intranteccleſias ī nullo conſolantur pauperes quomodo deus preces eorū exaudit cum nec pauper claudus conſolationeꝫ accipiat. certe nullo modo. Quia dicit ſapiens Prouerbiorumxxj. Qui obturat aures ſuas ad clamorē pauperis. ip̄e clamabit ſcilicet in oratione nonL exaudietur. Sextus gradus quem debes aſcēdere poſt elemoſynarum largitioneꝫ eſt ſenſuum exteriorum clauſio iuxta domini vocem.Tu autem cum oraueris intra in cubiculū tuum clauſo hoſtio ora patrem tuum in abſcondito. pater qui videt te in abſcondito reddettibi. vt dicit Thomas in gloſa continua. percubiculum cordis ſecretius mentis archanuꝫītelligitur. per hoſtium auteꝫ carnales ſenſus

per quos cordis interiora improbe ſe ingerūt intrat mors per feneſtras noſtras. quibꝰ eſtreſiſtendum vt oratio ſpiritualis ad deum dirigatur. hec glo In quo vult dominus etiamglo. oculos ſuos ne videant illicita debet diligenter cuſtodire qui vult a deo in oratiōe ſuaex audiri. Quod eſt contra multos tam virosꝙͣ mulieres viſus ſuos hincinde diſperguntet nunc illum iam illam impudice cernunt. etnon credo mentes pudicas habent cuꝫ oculos impudicos non cohibeant. Quia dicit beatus Auguſtinus in de fide chriſtiana. et allegatur. xxxij. q. v. ca. Nec ſolo. Non dicatisvos habere animos pudicos ſi habetis oculos impudicos. quia impudicꝰ oculus impudici cordis eſt nuncius. Septimus gradus eſt Umurmuris poſtpoſitio. et hoc murmur fit perverba inutilia atqꝫ riſus. contra que dicit Auguſtinus in regula. In oratorio nemo aliud agat niſi ad quod factum eſt ſcilicet orationem.Quia iſti duo homines aſcenderunt in tēpluꝫvt orarent et non vt murmurarent vel vane riderent. vt dicit beatus Hieronymus in epiſtola ad Hebre. omel̓. xiij. Riſu eccleſia impleturet quod miſerabile eſt in omni tempore orationis non quieſcūt multi a riſu. ſtat ſacerdos deicunctorum orationuꝫ offerens tremens turides nihil timens. in aulam quidam intraturus regiam habitu oculis inceſſu et cunctis alijs te orans et componis. hūc autem ingreſſurus vbi eſt vera aula regia et celeſtis rides. Audi tamen quia angeli vbiqꝫ preſentesſunt et maxime in domo dei aſtant regi et omnia corporeis illis v̓tutibus plena ſunt. Et tuquidem ſcio quia non vides. hec HieronymusOctauus gradus et vltimus eſt deuota miſ­ Xſarum auditio. quia dicitur. non minuit burſam eloys nec miſſa dictaꝫ. Refert enim autorapiarij capitulo. lxvij. ſacerdos quidam dedacia nomine Iohannes. de villa que diciturſclaueas cum conuitaneis ſuis terram ſanctāperegre adiuit. trāſito ergo mare in vigilia paſce venerunt hieruſalem et ſummo mane recedere voluerunt. Quibus ſacerdos dixit. Sanctiſſimus dies paſce eſt locus reſurrectionisdominice. audiatis prius miſſam. et euchariſtiam ſumite et poſtea recedemus. abeuntibus omnibus et recedentibus ſacerdos manſit in vrbe. et dicta miſſa. factoqꝫ prandio ſolꝰincepit inſequi precedentes. quem vt attigitdam in equo ſedens. Quid eſt ait ſolus properās peregrinaris; ille factum narrās. hacinqͥt cauſa ſolus a ſocijs ſum relictꝰ. Tunc ille