Dn̄ica nona poſt trini.

tum putabam. tunc autem ſicut piſcis capiturhamo et aues comprehenduntur laqueo. ſic captus ſum in tempore malo. quod mihi exemploſuperueniet. Et Richardus in li. ſoli. Deus vite mee ꝙͣ varie tempora conſumpta ſunt ꝙͣ fructuoſa elapſa ſunt a me. Tempora mea que dediſti mihi vt facerem voluntatem tuaꝫ in eis nōfeci. Quāti anni quot dies. quot hore perierūtapud me in quibus ſine fructu vixi coram te. etquomodo ſubſiſtam. et quomodo letare poterooculos meos in faciem tuam ⁊ in illo magno examine tuo. Si memorare iuſſeris ⁊ fructum requiſieris ſingulorum patientiſſime pater nonfiat hoc. Habe ergo in obliuioneꝫ coram te quiperdidi vane tempora mea. heu ml̓ta nimis. Etſi que te iuuante vtiliter ſeruaui quorum adeſſebreuis eſt numerus ⁊ in memoria eterna fac permanere. Fiat amande pater hoc ſaltem deſiderium temporis mei fructuoſum ⁊ fructificatumin gratia tua. vt in die eternitatis inueniat locū⁊ computabile perhenniter coram te. Dic poteris ſermonem terminare. Quantum ad ſecūdūponitur villici citatio aut vocatio ad rationemreddendam cum additur. et vocauit illum. ⁊ aitQuid hoc audio de te? Ubi nota dominus vocat peccatores multipliciter. Primo beneficijſeuidentibus. quia facit ſolem ſuum oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtos. Mat.. Deniqꝫ extendit manus largifluas tā malosꝙͣ bonos paſcendo ⁊ iniuſtos iuſtos faciendo.Ideo dicit Eſa. lxv. Expaudi manus meas tota die ad populum non credentem ſed cōtra dicentem mihi. Secundo vocat flagellis multiplicibus. Iuxta illud Sap̄. xiij. Cum das nos inimicis noſtris multipliciter flagellis. Tertio vocat interioribus mouitionibus Iob. xxxiij. Cuꝫrruit ſapor ſuper homines ⁊ dormiunt in lectulo tunc aperit aures virorum et erudiens eos īſtruit diſciplinam. Quarto vocat exterioribusvocationibus. Luc̄. x. Qui vos audit me auditEt qui vos ſpernit me ſpernit. Ne ergo illis quideum in predicatione vocantem negligunt ſeuaudire contemnunt. quia tales excommunicandi ſunt. vt dicitur de conſe. diſt. j. c. Sacerdotisvbi dicitur. Sacerdote in eccleſia dei verbū facite qui egreſſus fuerit de auditoribus. Glo. qͣſiminus litteratum contemnens excommunicetur. Unde Bern̄. Quanta ⁊ hec iniuria ⁊ ꝙͣ grauiter vindicanda cum viliſſimus vermis clamātem audire dedignatur creatorem vniuerſitatis. Iis ergo vocibus vocat dominus quemlibet peccatorem. ⁊ ſi hic noluerit acquieſcere etde malis ſuis penitere dicit vnicuiqꝫ ſingularit̓

dio de te. in hoc ꝙ non ſtatim punit. ſed prius īquirit ⁊ locum defenſioni tribuit. oſtendit ꝙ nemo puniendus eſt niſi prius conuictus vel confeſſus ⁊ ꝙ non debet faciliter credi cum aliquisdiffamatur vel accuſatur ⁊ preſertim ſacerdosQuia dicit beatus Hieronymus in epiſtola adruſticum. Aduerſus preſbyterum accuſationeꝫnon accipias cito. nihil enim ſtatim vel facile deprofecta etate credendum eſt. Et beatus Gregorius ſcribit cuidā epiſcopo. lxxxviij. diſt. Siqͣs. Ubi vult. quod male de alijs non facile neqꝫcito credere debemus. Et Euariſcus papa. ij.q. j. c. Deus dicit. Deus omnipotens vt nos aprecipitande ſententie prolatione compeſceretmala zodome voluit audita iudicare. vt nobisexemplum in hoc daret ne in diſcutiendis precipites negocijs eſſemus ad iudicandum. ⁊ ne mala proximorum prius quiſꝙͣ preſumat ante credere ꝙͣ probare. id ē. examinare. hec ille. Ideoet dixit dominus ad villicum. Quid hoc audiode te? redde rationē villicationis tue. id eſt. totius vite tue. Et primo oportet vnumquemqꝫ noſtrum reddere rationem de cordis cogitationibus. Iuxta illud Sap̄. vj. Logitatiōes noſtrasdominus ſcrutabitur. Sunt enim cogitationesmalicioſe ambitioſe voluptuoſe fructuoſe. Malicioſe ſunt que a malicia peruerſa procedūt cūītentione et animo nocēdi. De quo psͣ. lj. Quidgloriaris in malicia tu qui potens es iniquitatetota die cogitat iniuſticias lingua tua. Ambitioſe. quia in ipſis homo ambit vt ſuper alios extollatur. De quibꝰ Luc̄. ix. Intrauit cogitatio īeos quis eoruꝫ eſſet maior. Uoluptuoſe ſunt qꝛvoluptati deſeruiūt. De quibus Gen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatio humani cordis ꝓna ſunt ad malum ab adoleſcentia ſua. Infructuoſe que ſinevtilitate ⁊ fructu ſunt. De quibus psͣ. Dominꝰſcit cogitationes hoīm quoniam vane ſunt. Deiſtis cogitationibus omnibꝰ oportet nos ſi eoshabuerimus in cordibus noſtris reddere rationem ⁊ ſi peccatum mortale incluſerunt a deo ſeparabunt. Sap̄. j. Peruerſe cogitationes ſeparant a deo. Ideo ad cauendum cogitatiōes noxias ⁊ peruerſas ſunt alique cautele. Prima eſttimor domini vt homo imaginetur deum vbiqꝫeſſe preſentem ⁊ videre ſecreta cordis. Quia. j.Reḡ. xvj. dicitur. Homo videt ea que patēt. deus autem intuetur cor. Glo. Quia ipſius ꝓpriueſt ſcire ſecreta cordium. Et cum homo hoc perpendit. cogitationes peruerſas non admittit.Ideo dicitur Prouerb̓. xvj. In timore dominidecliuetur a malo ſcilicet cogitationum. Secuda cautela eſt cuſtodia ſenſuum ⁊ precipue oculorum. quia dicitur Thren̄. iiij. Oculus meus