Dn̄ica nona poſt trinita.

modo cocta modo aſſa modo pipere modo ſale condita. et in conſuetudinem pregnantiummulierū deſiderantes. Et cum tanta ſollicitudine p̄parantur vt deuoratis quattuor vl̓ qͥnqꝫ. prima non impediunt nouiſſima. hec ille.Iſti colunt ventrem ſuum tanꝙͣ deum. Et licꝫcibaria eis delicate ẜm poſſe famuloruꝫ vel īterdum vxorum p̄parātur. tamē adhuc qͥdamviri ī illis minime contentātur. Sed ꝙ ſint nimis ſalſa aut nimis frixa aut mollia aut duramurmurando conqueruntur. ⁊ ſic nonnunꝙͣſcutella poſt capita vxorum aut ancillaruꝫ irapermoti iactare non verentur. Tales perpendere debent hoc dictū beati Hieronymi quodſcribit Euſebius eius diſcipulus ī epiſtola adDamaſcū epiſcopum. ¶ Ubi inquit cōuiuia vbidelicata fercula vbi veſtra p̄cioſa pocula mellemixta ⁊ eſce aromatibus preparate epulemini⁊ inebriamini. non enim poſt mortem facietisSed cum diuite qui quotidie epulabatur ſplēdide in tormentis gehennalibus guttaꝫ aqueminimaꝫ petentes peroptabitis nec hr̄e poteritis. Et quia poſt fercula delicata vt frequenter ſequitur luxuria. Ideo ſubdit HieronymꝰAgite ſolatia veſtra in luxuria. explete voluntates. ſeminate in corruptione. vt et de corruptione colligatis diuinam ſententiā quā dabitille iuſtus iudex in magno iudicij die ¶ Itē maledicti in ignem eternum qui preparatus ē diabolo ⁊ angelis eius. hec Hieronymus. vnde legitur de quodam qui illo modo impleuit volū ꝑtates ſuas ī ferculis delicatis ⁊ ī delitijs ebrietatis. Sed de eccleſia ⁊ indulgentijs nihil curauit. infirmatꝰ ergo rogatur a filia deuota vtſi deus annueret poſt mortem ei appareret. etſtatum ſuuꝫ indicaret. Tringinta ergo diebusnondum peractis apparuit ei cruſibulum inmanu baiulando et ignitus fuit ex toto. et filiaipſum videns exterrita quis eſſet et quid cumcruſibulo vellet inquiſiuit. Cui ille. Pater inquit tuus ego ſum. ⁊ ī iſto cruſibulo habeo potum meum. de quo dicit psͣ. Ignis ſulphur etſpiritus procellarum pars calicis eoꝝ. Tuncilla magis tremula an poſſit in aliquo iuuarirequiſiuit? Reſpondit. non potes me iuuare.imo nec omnes ſancti in celo exiſtētes. qꝛ ſententia euangelij data eſt ſuder me. vbi dominꝰait Matth̓. xxij. Ligatis manibus ⁊ pedibusmittite eum in tenebras exteriores. Quo dicto clamare cepit. ve. ve. ve. Ue in amaritudine. ve in multitudine. ve in penaruꝫ eternitateIdeo dicit Gregorius in moral̓. Qui nunc ſemale in voluptatibus dilatat illum poſtea pena in ſupplicijs anguſtat. Eſt tamen circa hoc

notandum. Si quis preparare iuſſit cibum ſuum ea intentione vt euꝫ poſſit ſumere. quia aliter non poſſit ex complexione ſue ſubtilitatiscredo hunc non peccare. Quia dicit Auguſti.ſuper epiſtolam Iohannis. Et ponitur di. xlj.c. Delitie. Delitie inquit que abſqꝫ deſiderio ꝑcipiuntur non afficiunt. id eſt. nocent et vilescibi appetenter accepti impediunt profectumabſtinentie. Ideꝫ de verbis domini. ⁊ poniturin eadem di. c. Non cogantur. Non coganturinquit diuites pauperum cibis veſci vtatur cōſuetudine infirmitatis ſue. Sed doleant aliterſe ſuſtentari nō poſſe. ſi conſuetudinē mutant.cum enim egrotant vtūtur ſuperfluis. id eſt. p̄cioſis et dant pauperibus vilia. Tertio nimiscomedendo. nam cibus nimis ſumptus ſuffocat rationem et extinguit naturalem colorem.Ideo dicit Hieronymus ī epiſtola ad Damaſcum. Ue miſeri quid facitis corpus ante tempus deſtruitis. nō agnoſcitis ⁊ animam interficitis. vnde infirmitates et mors tam intempeſtiua niſi ex nimia ciborum crapula ⁊ copiafrequenti vſu mulieris deuꝫ deludere creditisid eſt. certe deluditis voſ metipſos ꝓ corporeobliuiſcemini animam. Et ecce ſimul animamcum corpore deſtruitis ante tempus. Et ideogaudete ⁊ iocundamini ⁊ letamini ī hoc breuiſſimo temporis ſpacio qd̓ habetis poſtmoduꝫvt cum diabolo ſine fine lugeatis. hec Hieronymus. Sed nota ſemper in medio eſt virtusEt medium in omnibus eſt laudabile. vt habetur ex li. ij. ethi. Quare homo ī comedēdo ſemper debet habere mediuꝫ ⁊ obſeruare. dicit tamen Augꝰ in li. queſtionū euangelij. ⁊ poniturdi. xlj. ꝙ dicit dominus. Non intereſt omninoquid alimētoꝝ ſūmas vt ſuccurras neceſſariocorporis dūmodo congruas in generibus alimentoꝝ his cum qͥbus tibi viuenduꝫ eſt. neqꝫꝙͣtum ſūmas. multū intereſt cuꝫ videamus. etalioꝝ ſtomachuꝫ citius ſaciari cibis. Quartonimis auide edendo. Et ſignum huius auiditatis eſt quādo animus hominis ad cibum totoardore trahitur vt nihil ſinat hominem de deoneqꝫ de pauperibꝰ cogitare. Sꝫ effundit ſe ſuꝑcibū ſicut animal brutū. Cuꝫ tn̄ dicit ſapiens.cū ſedes in menſa pͥmo de pauꝑe penſa. Tuncbene prādetur cum xp̄s adeſſe videt̉. Ideo vthomo poſſit cogitare de deo ſedens ī mēſa ſua⁊ de pauꝑibus dicit ſapiens Ecc̄i. xxxvij. Noli auidus eē ī omni epulatiōe ⁊ nō te effundasſuꝑ omnē eſcam. Ecce os qͣdrāgulū ipſiꝰ locuſte q̄ ſignificat guloſum. ⁊ hoc quo ad pͥmum.Quātū ad ſecūdū tangit̉ ludus inabilis ī adoratione cū dr̄. ⁊ ſurrexit ludere .i. ludos facere