Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica ſexta pꝰ trinita.

quia ſententia diuina eſt diſpoſitum vbi ceciderit lignum ibi erit. et conſequenter dicitipſi poſſunt addiſcere multa ī ꝓprio genere ſic̄et beati. Non enī veriſimile eſt eſt in eis impedimentum propter qd̓ non poſſunt ſcientiāacquirere. vnde videtur probabiliter cōcedendum omniū naturaliter cognoſcibilium poterint habere cognitioneꝫ perfectius et excellentius ꝙͣ quicūqꝫ philoſophi habuerunt proſtatu ſuo vel iſto. Et ita aliquā beatitudinē naturalem de deo cognito in vniuerſali poterintattingere. Sed de cognitione ꝑticulari dei dicitur vel quod dabitur eis. quia eſſet eis adtriſticiā quā non demeruerunt vel ſi huiuſmodi cognitionem habebunt non triſtabūtur. qꝛerunt contenti de ſtatu ſuo ſcientes deuꝫ itaſe diſpoſuiſſe nec ſuo ſtatu aliquando demeruiſſe. hec ille. Sanctus Tho. in ſcripto. ij. pͥncipali. q. ij. dicit. pueri illi non habebūt triſticiam de carentia diuine viſionis que nunꝙͣ debebatur eis cuꝫ facultatē nature excedat. necerant in ſtatu merendi ſicut nullus homo ſapiens affligetur hoc non poſſet volare ſicutauis vel quia non eſſet rex vel imperator ſibi eſt debituꝫ. Ad idem Richardus in ſcripto tertio. q. ij. dicit ipſi ſciūt ex naturalibꝰdeum non poſſe videre. nec ſe habuiſſe vſum liberi arbitrij per quem ſe diſponere potuiſſentad merendum ſciunt ſe in perpetuū victuroset nullam penam ſenſibilem habituros. Et deiſtorum conſideratione. id eſt. de carentia deiviſionis non dolent. ſed gaudent de bono qd̓habent. et plus forte habent de gaudio de bonis creatis ꝙͣ multi in hac vita tamen in taliſtatu ſemper permanere vellent. Et addit. noncredo tamen p̄dicta conſideratio eſſet ſufficiens cauſa quare doleāt niſi adeſſet diuinaꝓuidentia que ab eis excludit dolorem. Etcordat doctor ſubtilis in ſcripto etiaꝫ ex diſpoſitione diuina erunt iſta corpora impaſſibilia licet non ex dote impaſſibilitatis. ita necab intra nec ab extra patientur. et ſicut famesnullum inordinatum motum ſuſcitauit ī eis iniſta vita. ita nec ibi ſuſcitabit. Et idem doctorſubtilis Scotus gloſat v̓ba Auguſ. que dicitin de fide ad Petrum. Tales pueros eterni ignis ſupplicio puniēdos. id ē. ſupplicio illo qd̓eſt in eterno igne cruciandi ſunt. vel hoc locutus eſt contra hereticos qui omnino peccatūoriginale negabant et penam pro illo peccato ideo exceſſiue locutus eſt. Et Richardus dicit temperaſſe ſuum moduꝫ loquendi ī Ancheridion. xxxiiij. vbi dicit pena eorum eritminutiſſima. vel aliter poteſt dic̄i ẜm Richar. Auguſ. accepit hoc ſupplicium quacunqꝫ

pena eterna ſiue damni ſiue ſenſus. Et ſanctꝰTho. in ſcripto ſecundo pͥncipali dicit frequenter nomine ignis in ſcriptura quelibet peſa ſignari cōſueuit nec debet mouere illd̓ quēꝙͣ dominus in iudicio non daturus eſt niſiduas ſententias. vnam. venite benedicti. aliaꝫite maledicti. Quia multi impij non reſurguntin iudicio. etiam qui non credit iam iudicatuseſt. Spūale v̓o homicidium multis modismittitur. Primo per detractionem. de pe. di. j.c. Homicidiorū. vbi dicit glo. detractor dicitur homicida. quia priuat animam vita ꝙͣtūin ſe eſt dum negat eum habere virtutes. vel illas minuit quia detrahere eſt bona que alicuia deo ſunt collata minuere vel negare. Sic detrahere eſt ſumma iniquitas. vj. q. j. c. ſumma.Secundo per mali ſuggeſtioneꝫ vt dicit beatꝰAugꝰ et ponitur vbi. c. Noli putare tehomicidam quādo fratri tuo mala perſuadesdicente psͣ. lvj. filij hominū dentes eorum arma ſagitte. ideo de diabolo qui ſuggerit omne malū dicit Ieſus ille homicida erat ab initio. Ioh̓. .viij. Quia ſolū ſeipſum occidit ſꝫetiam ſuggeſſit pͥmis parentibus preuaricationem. non eſt intelligenduꝫ diabolus creatus eſt malus ſicut quidam dixerunt ex verbocreatoris ſuperius allegato. Sed ē malus factus ſtatim poſt initiuꝫ. Et ſic exponit v̓ba ſaluatoris. li. ij. di. iij. c. iiij. magiſter ſententiarūTertio per adulationem. Iuxta illud psͣ. liiij.Moliti ſunt ſermones eius ſuper oleum ipſiſunt iacula. vbi dicit magiſter ī glo. vbi noshabemus ſuꝑ oleum alia littera habet adulando. Ideo dicit ꝓph̓a. cxl. Oleū autē peccatoris impinguet caput meū. Qd̓ v̓bū tractatbeatus Gregꝰ in omel̓. dicens. Impinguat caput peccatoris oleum cum demulcet mentemfauor adulantis. Et magiſter ſuper eodeꝫ v̓bodicens. Oleum peccatoris .i. falſa laus adulatoris et ſimulata dilectio que mentes a rigoreveritatis. emollit ad noxia non impinguet caput meum. id ē. intentio mea delectetur deadulatione falſaqꝫ laude. Et ſubdit. amat fidelis argui a viro iuſto ī miſericordia laudari a peccatore irriſio ē habeat ſecū oleuꝫqd̓ ille prudentes ſecū portabant. queratoleum peccatoris. hec Gregꝰ. Adulatio ē multum vitanda. qꝛ ad modū iude ſub ſpecie oſculi ꝓditioneꝫ operatur ſub ſpecie amici interficit. ſicut de Ioab Amaſa. Naꝫ Ioab dixitad. ſalue mi frater tenuit manu dextratum eius videlꝫ amaſe quaſi oſculans eum quicum aduertiſſet gladium quem habebat ioab. ioab percuſſit ī latere effudit inteſtinaeius in terrā mortuus eſt. ij. Reg. xx. Et hec