Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica ſexta pꝰ trinita.

mandatis euangelicis ſe ſubmittunt ſed ſuasexercent pro libitu voluntates. ſine dubio talibus dn̄s perſtringit viam ad domū ſuaꝫ dicēsniſi abundauerit. Tertij ſunt qui ſancto ſimplici ꝓpoſito ex deuotione ſtudent ſe conſilijseuangelicis ꝙͣtum poſſunt dei adiutorio ꝯformare. non reputantes ſe perfectos ſed ꝑfectionem attingere in ſpū humilitatis cupientes. hiꝓfecto ſi non omnia que perfectionis ſunt impleant credo hac ſentētia dn̄i eos non percelli quinimo ſtudio ſuper erogationis eos in retributione a domino p̄miari. Ideo de illis quiſibi ſtatū vendicauerūt perfectionis nec in eovt debuiſſent tenuerunt. patet quomodo a regno celorum iuxta v̓bum dn̄i excludunt̉. hi autem qui in ſimplicitate vixerunt quomodo adregnum celoꝝ perducuntur. patet in vitaſpa.vbi legitur. Quidam frater in heremo querēsvidere exitum anime iuſti peccatoris diuinonutū lupo duce venit ante quandā ciuitatē vbierat monaſterium in quo erat quidam ſolitarius habens magne perfectionis nomen qui iacebat īfirmus expectās horaꝫ mortis ſue. frater ille vidit multam p̄parationem fieri cereorum lampadaꝝ ꝓpter ſolitarium illumte reputationis habebat̉ qͣſi per ip̄m dominusſaluaret ciuitatem eo moriente omnes ꝑituri eſſent. facta autem hora exitus ipſius viditfrater ille tartareum quendam inferni deſcendentem ꝓpter ſolitarium illum habēteꝫ tridētem igneum. Et audiuit vocem dicentē ſibi qͣſia deo. Sicut aīa iſta ꝑmiſit me ī ſe qnieſcere vna hora. Sic nec tu miſeriaris eiꝰ euellēsanimam. Ponens ergo tartareus ille tridentem in corde ſolitarij et per multas horas torquens eum abſtraxit animam eius. Poſt hocingreſſus ille frater ciuitatem inuenit hominēꝑegrinum iacentē egrotum non habentē eiꝰcuram haberet manſit cuꝫ eo vno die. Etveniſſet hora ſui exitꝰ vidit frater angelos gabrielem michalem. vnum a dextris. alium aſiniſtris infirmi. rogabantqꝫ animā infirmi vtegrederetur exibat quaſi noleus derelinquere corpus ſuum. dixitqꝫ Gabriel ad michaelem. Aſſume tibi animā iſtaꝫ iam eamus. CuiMichael. iuſſi ſumus a domino vt ſine doloreeijciatur. ideoqꝫ non poſſumus cum violentiaeam euellere. Exclamauit voce magna Michael dicens. Domine qͥd vis anima hac qꝛnon acquieſcit nobis vt egrediatur? Cunqꝫ deſcendiſſent omnes angeli in circūitū anime illius cum canticis et hymnis venit vox dicens.Ecce mitto Dauid cum cythara omnes pſallentes vt audiens vocem ipſorum egrediaturanima iuſti huius. Cum auteꝫ deſcendiſſent

cytharis et cymbalis cantum angeloꝝ concinentes ſancta anima cuꝫ gaudio exiliens ſeditin manibus ſancti Michaelis. aſſumpta eſtcum gaudio magno in celum. Ecce quomodoanima illius ſolitarij qui perfectiſſimus ī opinione hominum reputabatur. quia non abundauit iuſticia eius vt debuit. ideo a regno celorum excluſa tartareis tortoribus tradita fuit.Anima vero ſimplicis peregrini cui pro ſtatuſuo ſuffecit iuſticia ſua ad regnum celorummagna deducta fuit leticia. Quod et nobisſtare dignetur. Dominica ſexta poſt trinitatis. Sermo tertius.Udiſtis quiadictum eſt antiquis non occides.autē occiderit reus erit iudicio. egoaūt dico vob̓. oīs qui iraſcitur fratri ſuo reuserit iudicio. Matth̓. v Olla cum in ſe ē plena Aaqua in ſe aliquid habeat non emittit. ſed inſe claudit cuſtodit. Si autē ad ignem ponat̉ feruere incipit qͥcquid intus latuit etiam minimum ſurſum mittit ſi que feces in fundo latebant ſuperenatant. ſimul pinguēdo cuꝫ fecibus exalant. Moraliter per ollam intelligehominē ꝓpter materiam. quia ſicut olla fit deterra ſic homo. Iuxta illud Ecc̄s. iij. homines de terra facti ſunt in terram ꝑiter reuertunt̉. Ideo dicit apoſtolus. j. Corꝭ. xv. homopͥmus de terra terrenus. Per aquā aūt intellige dona ſpūſſancti. Iuxta illud Ioh̓. vij. Quicredit in me flumina de ventre eius fluēt aqueviue. quia de memoria credentis ꝓcedent dona ſpūſſancti. Sed ignem ītelligitur inuidiaira Ixta illud psͣ. lvij. Suꝑcecidit ignisviderunt ſolem. Modo ad ꝓpoſitum quandohomo ad inſtar olle eſt plenus aquis videlicetdonoꝝ ſpūſſancti tūc emittit a cordis fundo qͥcquid ſit malum de ꝓximo ſuo. Sꝫ ſtatimcuꝫ poſitus fuerit ad ignem ire accēdit̉. Quiaira eſt accenſio ſanguinis circa cor. iiij. Ethi.Tunc ſtatim quid ſcit mali vel infamie ꝓximitotum ore ꝓfert ꝙͣtumcunqꝫ illud ſit nociuum omnes feces et blaſphemias et iniurias quetemꝑe quietis tacebat in corde non ſolum oreſed omnibus membris ira durante pandit. Etſicut etiam olla feruens cum fecibꝰ ſimul emittit pinguedinē. Sicqꝫ homo iracundus ſimulcum veris falſa emittit ꝓdit ſiue promit. Ideodixit Iob. xl. De naribꝰ eius procedit fumusſicut olle ſuccenſe. quid per fumum qui leditoculos hominum niſi verba turpia blaſphe-