Dn̄ica quarta pꝰ trinita.
ad debitam ſocietatē querēda eſt nobilitas ſuigeneris. Nam reges et pͥncipes decet haberenobiles vt in eis ſit pax et digna ſocietas. ī oīenī coniugio nimia imparitas eſt vitāda. quiatalis ſiue ſit ẜm nobilitatē ſiue etateꝫ vt in plurimum eſt cauſa litis vel eſt cauſa ꝙ fidem ſibinō ẜuant. Secūdo querūtur libentiꝰ ſpecie decorem. qꝛ pulchritudo numerat̉ īter bona corporis de qua laudat rex Salomon ſpōſam ſuāQuā pulchra es amica mea ꝙͣ pulchra. Et iterum. Tota pulchra es amica mea. Cant̓. iiij.Tertio optant diuitijs opulentaꝫ. qꝛ ẜm ph̓mj. rheto. Honorabilitas generꝭ pluralitas amicorum et multitudo diuitiarum inter bona exteriora cōputantur. Magis tn̄ vt dicit Agidiꝰvbi sͣ. Attendendū eſt in ꝯiuge honorabilitasgeneris et pluralitas amicoꝝ ꝙͣ multitudo diuitiaꝝ. ꝓut tn̄ ordinat̉ ꝯiugiū ad eſſe pacificūquerenda eſt multitudo amicorum. Prout v̓oordinatur ad ſufficientiam vite q̄renda eſt pluralitas diuitiaꝝ. Querūtur in cōiuge dotes ⁊diuitie ad portanduꝫ onera ꝯiuge ⁊ ꝓpter fufficientiā vite. Quarto cupiūt cōuerſatione benignā. qꝛ mulier ſenſata et tacita non eſt īmutatio erudite aīe .i. viri eruditi qꝛ ꝓ nulla re vel exlet eam dare. Quinto defiderat ꝓle fecundā vthabeāt heredes ne hereditas ad alienos ⁊ exC teros deuoluatur M Poraliter hoc intelligēdodicendū eſt ꝙ quilibet homo dn̄s eſt opeꝝ ſuorum. ſic̄ teſtat Ar ſ. iij. eth̓. Nos enī ſumꝰ dn̄inoſtraꝝ operationū a pͥncipio vſqꝫ in fineꝫ. etqꝛ ſumus dn̄i debemꝰ ducere talem v̓ginem q̄hec qͥnqꝫ habeat iam p̄dicta. Et hec eſt miſericordia q̄ eſt nobilis decora opulenta benigna⁊ fecunda. primo dico quia eſt nobilis. qꝛ filiaregis altiſſimi dn̄i noſtri ieſu xp̄i eſt. de quo etcanit̉. O ieſu xp̄e pater miſericordiaꝝ ⁊ deustotius cōſolationis nos peccatis ſolutos ⁊cͣ.At apl̓s dicit de ipſo. ij. Corꝭ. j. Pr̄ miſericordiaꝝ ⁊ deus totiꝰ ꝯſolationis. Acce nobilitasmiſericordie. hanc gͦ aſſume in ſponſaꝫ ſpūaleꝫ⁊ eris filiꝰ altiſſimi. Sicut enī gener alicuiꝰ patriſfamilias reputat̉ qͥ deſpōſat ſibi filiā ſuaꝫSic gener dei ⁊ filius eſt qui deſpōſat ſibi filiāSi aūt vis illam nobilem puellā in ſpōſam ducere oportet te miſerijs paupeꝝ miſericordeꝫeſſe. Quia dicit Dāma. li. viij. Indignus eſt miſericordia clemētiaqꝫ diuina qui nō auxiliaturaut miſeret̉ ſuꝑ miſeria aliena. Secūdo hec pu.ella nobilis etiā ē decora ſicut oſtēſum ē beatoIohanni elemoſynario ī viſione. Nam idē Iohannes pr̄iarcha alexandrinus quadā nocte īoratione ꝑſiſtens vidit quandam puellam pulcherrimā ſibi aſſiſtentē ⁊ coronā oliuaꝝ ī capite baiulātē. quā videns ille nimiū ſtupefactus
que eēt inqͥſiuit. Et illa. ego inquit ſum miſericordia que filiū dei de celo adduxi me ſpōſamaccipe et bene tibi erit. Intelligēs gͦ ꝑ oliuammiſericordiā deſignari. Ab illo die ſic factꝰ eſtmiſericors vt elemon .i. elemoſynariꝰ vocaret̉.pauꝑes aūt ſuos dn̄os ſemꝑ appellabat̉. Et īde hoſpitalarij habēt vt pauperes ſuos dn̄osvocēt. Omnes gͦ famulos ſuos ꝯuocauit eiſqꝫdixit. Euntes ꝑ totaꝫ ciuitatem ꝯſcribite mihivſqꝫ ad vnū oēs dn̄os meos. Illis v̓o nō ītelligētibus ait. Quos vos egenos et mēdicos vocatis. illos ego dn̄os ⁊ auxiliatores p̄dico. iſtienī auxiliarij nob̓ celeſte regnū dare poterintqꝛ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Matth̓. v. Ideo laudat miſericordiā quā puellā pulchram vocat.Acc̄i. xxxv. Specioſa miſericordia in temporetribulationis Tertio hec puella miſericordiaeſt opulenta. Et quicūqꝫ eam in ſponſaꝫ duxerit ſit diues. Naꝫ qͥ miſericorditer tribuit pauperibus multiplicabit̉ in opibꝰ. Qd̓ ꝓbat Grego. in dialo. Terrene inqͥt ſubſtātie ꝑ qd̓ pauperibus diſtribuūtur multiplicātur. qꝛ Aph̓.ij. dicit apl̓s. Deus diues in miſericordia. q. d̓qͥ miſericors fuerit diuitias a deo recipit. Adquod ꝓbādū legitur in vitaſpa. li. iiij. c. cclxix.Senex qͥdeꝫ cum alio fratre cōmunē habebatvitā. Arat aūt ſenex ille miſericors. ꝯtigit aūtvt veniret fames. venerūt qͥdē ad hoſtiuꝫ eiusvt acciꝑent elemoſynaꝫ. Senex ille omnibꝰ venientibꝰ miniſtrabat panē. videns autē fraterquod fiebat dixit ſeni. da mihi ꝑtem meam depanibus. ⁊ qd̓ vis de ꝑte tua fac̄. Senex autēdiuiſit panes et faciebat more ſolito de parteſua elemoſynā. videns aūt diu̓es ꝓpoſitum volūtatis eius benedixit panes. frater aūt ille cōſumpſit ꝑtem ſuam. et dixit ſeni. modicū ē qd̓adhuc habeo ſuſcipe me ad cōmunē vitam. Etille. quomodo vis inquit ſic facio. Et iteruꝫ ceperunt ſimul viuere. facta aūt iteruꝫ victualiūabundātia veniebāt iteꝝ indigētes vt acciꝑētꝯtigit vna die vt intraret frater ille et videretquia defecerāt panes. venit pauꝑ poſtulās panem vel agapem. Senex aūt dixit fratri. da eiꝑteꝫ. dixit aut. non habeo. pater ille ait. intraet quere. Ingreſſus gͦ vidit repoſitionē plenaꝫpanibus et videns timuit ⁊ tollens dedit pauperibus ⁊ glorificauit deū. Ideo dicit ſapiēs.Alij diuidūt ꝓpria ⁊ ditiores ſunt. alij rapiuntnon ſua ⁊ ſemper in egeſtate ſuꝑſunt. Prouer.xj. Qd̓ vtiqꝫ patuit in illo ſene ⁊ ī multis alijsmiſericordibus. Quapropter hec ſpecioſa puella dicere poteſt ad quēlibet miſericordē. illd̓quod dixit Iacob ad Laban. Gen̄. xxx. Modicum habuiſti anteꝙͣ venirem ad te. ⁊ nūc diues effectus es. bn̄dixitqꝫ tibi deus ad introi-