Dn̄ica quarta pꝰ trinita.

⁊ electus cuꝫ extat in ſocietate bonoruꝫ virorum per ſanctitatem lucētium. ipſe lucet ſicutſanctus tamen ex humilitate occultat lucē ſueſanctitatis. Sed cū ꝑfunditur aqua tribulationis oſtendit ſuā ſanctitateꝫ ſe amplius humiliando. Sicut ꝓbat Gregꝰ. jͣ. dialogoꝝ. de conſtātino monacho qui erat puſillus valde ⁊ exili forma ac deſpecta. quē tamē multi proptereius ſanctitatē videre de multis prouincijs anxie ſitiebant. Quadā v̓o die ex longinquo loco ad videndum eum quidā ruſticꝰ venit. cūqꝫꝓ viro dei inqͥreret. quiſnam eſſet ille. tunc hora eadeꝫ ſtetit in ligneis gradibꝰ reficiendiſqꝫlampadibus deſeruiēs. hi aūt qui eū nouerātquis eſſet. ruſtico demōſtrabant. Sꝫ ſic̄ ſtultementes hoīuꝫ merituꝫ ex qͣlitatē corꝑis metiuntur. eum paruulū atqꝫ deſpectū videns hūceſſe cepit omnino non credere in mente ruſticainter hec que audiebat ⁊ videbat. Cui ip̄m eſſedum a pluribus fuiſſet atteſtatuꝫ deſpexit ⁊ deriſit dicens. Ego hunc grandē hoīem credidi.Iſte aūt de homine nihil habet. q vir dei Conſtantinꝰ audiuit lampades quas reficiebat ꝓtinus relinquens. cōcito letuſqꝫ deſcēdit atqꝫin eiuſdeꝫ ruſtici amplexus ruit. eūqꝫ ex nimioamore ꝯſtringere cepit. ⁊ oſculari magiſqꝫ gratias agere ꝙ de ſe talia iudicaſſet dicēs. Tu ſolus oculos aꝑtos ſuꝑ me habuiſti. Ecce qͣliteriſte ſanctus vir ꝓfuſus aqua deſpectiōis et irriſionis luxit eum irridētem ſe amplexans ſinQ cere dilexit. Tertius optime dixit. qꝛ aurum īigne non minuitur aut ꝯſumitur aut fumat. ſedſplendidiꝰ efficitur. Sic bonus hō ſub igne tribulationis et paſſionis non minuitur in bonisv̓tutibꝰ deficiēdo nec ꝯſumitur impatiētie v̓badicendo. nec fumat v̓ba blaſphemie euomēdoſed ſplēdidior efficitur. Si quid habet peccati expurgando. Sicut patet de viro ſancto invitaſpa. qui dum iniuſte damnatꝰ eſſet ad mortem fuſtigaretur dixit. ꝑcutite bene hāc paleāvt granū purum inde exeat. Ideo dicit ſapiēsſalomonon Sap̄. iij. Tanꝙͣ aurum in fornaceꝓbauit illos .ſ. electos et quaſi holocauſti hoſtiam accepit illos. Quāto enī aurum frequentius liqueſit et tranſit per ignem tanto puriuschariꝰ et acceptabiliꝰ. Aribulatio enī ⁊ paſſiovita pn̄tis eſt ſicut fornax vel caminus in quohomīes depurātur. et quāto magis in illa fornace ponūtur. tanto purius efficiunt̉ vt adfuturam gloriaꝫ recipiātur. Quia dr̄ Ecc̄i. ij. Inigne ꝓbatur auruꝫ et̄ argentū. homines v̓o receptibiles in camino humiliationis. Argo iuſti ꝙͣto magis ꝓ xp̄o tribulātur ⁊ patiūtur. tāto ſunt magis precioſi ⁊ acceptabiles. Tertiepaſſiones ſunt aſſumpte voluntarie. vt ſunt vi

gilie. ieiunia. et orationes. et alie corꝑis caſtigationes. de vigilijs dic̄ beatꝰ Imbro. ſuꝑ beti īmaculati. ſuꝑ illo v̓bo. memor fui nocte nominis tui dn̄e. Si ſtudētes doctrinis ſecularibus ꝑ parū ſomno indulgēt. quāto magꝭ qͥ deūcognoſcere cupiūt ſomno corꝑis. niſi ꝙͣtū nature ſit ſatis impediri non debent. nō ergo totam noctem dormiamꝰ. Sed maximā partemeius lectioni ⁊ orationi deputemꝰ. de ieiuniodicit Hieroꝰ ſuꝑ psͣ. xviij. Tales milites qͥ ieiunio vacant diligit xp̄s. quia in ieiunio victoria ē. ⁊ in victoria triumphus. Et Iſid̓. li. iij. d̓ſum. bo. Iacilius ꝑ ieiuniū oratio penetrat celum. Tunc enī homo ſpūalis effectus angeliscōiungitur. et deo liberiꝰ copulat̉. Pro cōcluſione huius ſermonis h̓ oritur vna dubitatiovtruꝫ homo etiā adiutus gratia poſſit mererivitam eternā? ⁊ videt̉ ꝙ non. per v̓buꝫ apoſtoli ꝓ themate allegatum. non ſunt ꝯdigne paſſiones ⁊cͣ. Et qꝛ ſanctoꝝ paſſiōes ſunt maximemeritorie. et ſi ille non ſunt condigne. gͦ nullaopera hominis ſunt condigna ad vitā eternāAt ad hoc dicit Hol. ſuper li. ſapi. lec. xxxv. ꝙhominē adiutū gratia mereri vitam eternā excondigno pōt intelligi dupliciter. Uno modoꝙ merita homīs tm̄ valeant naturaliter. putaꝙ tanta ſit bonitas et valor ī natura ⁊ ſubſtantia meriti. ꝙ ei debeatur vita eterna. Alio mōꝙ tm̄ valeat legaliter ex inſtitutiōe legis ſicutparua pecunia cupri natura ſui ſiue naturalivalore non valet tātū quātū vnus panis. Sedex inſtitutione principis tm̄ valet. Iſto modoopera noſtra ex ſuo naturali valore ⁊ bonitate non merentur vitam eternam de condigno.ſed de congruo tm̄. quia congruū ē ꝙ hominifacienti bonum ẜm ſuam finitam potentiā. deꝰretribuat p̄mium eterne vite ẜm potētiam ſuāinfinitam. Nam Alex. cuidam pauperi petētidenarium tribuit ſibi cinitatē dicens. ꝙ ſibi cōueniebat facere tale donum. licet non recipienti ſic in ꝓpoſito. Sed ſecūdo modo poſſumꝰ dicere ꝙ oꝑa noſtra ſunt cōdigna vite eterne exgratia. nō ex ſubſtātia actus. ſtatuit enī deusꝙ bn̄ operās ī gr̄a habeat vitā eternaꝫ. ⁊ ideoꝑ legē ⁊ gratiā pͥncipis noſtri meremur de cōdigno vitam eternam. Iuxta illud Hiere. xxjErit merces operi tuo. Et Gech̓. vij. Scd̓ꝫ vias eorum faciam eis. Ex quibus autoribꝰ ptꝫꝙ homo adiutus per gratiaꝫ de condiguo meretur vitam eternam. que incomꝑabiliter maior eſt merito. qꝛ multo melior et maior eſt ibigloria ꝙͣ h̓ labor. vt dicit magiſter Petrꝰ lombardus ſuper v̓bo thematꝭ. Ideo dicūt doctores. ſicut punit deus malos citra cōdignū. itabonos p̄miat vltra condignum. Ad dictū aūt