Dn̄ica ſcd̓a poſt trinita.

mo velit credere eis. Zales aſſimulantur Dionyſio tyrāno. De quo narrat Ualeriꝰ. li. j. c.j. Iſte ingreſſus templa deorum aureū amictudeo ioui abſtulit ⁊ pannum ei laneum circumdedit et mirantibus alijs qui aderant ꝙ ſic ſine timore deos ſuos ſpoliare p̄ſumeret. reſpōdit ꝙ ad dei ſui cōmodum hoc faceret. nam dixit aureum amictum grauem fore in eſtate ⁊ īhyeme frigiduꝫ. laneum quoqꝫ pro vtroqꝫ tempore aptum. Idem refert ꝙ eſculapeo qui fuitbarba aurea redimitus iuſſit demi et auferricuiꝰ rōneꝫ aſſignauit ꝙ appollo pater ſuus imbarbis eēt ⁊ nō deceret patrē carere barba ⁊ filium apparere barbatum. Idem etiam dicit ꝙvictorias aureas et coronas quo ſimulacraꝝporrectis manibus ſuſtinebātur tollebat ⁊ ſeeas accipere ⁊ non auferre dicebat. Stultumeſſe affirmans a quibus bona p̄camur ab hisporrigentibus nolle ſumere. Iſto modo prudentes ſeculi quātumcunqꝫ flagicioſa habuerint contra deum et eccleſiam ſemꝑ coloratisrationibus ſe excuſabant. Et tales etiaꝫ miniR me ad cenam dei perueniunt ¶ Tertio quidā ſeexcuſant per carnalem fragilitatem. et dicuntplane blaſphemantes ſe non poſſe a libidinibꝰabſtinere complexionem ſe talem habere dicētes. Contra quos dicit beatus Hieronymꝰ inexplanatiōe fidei ⁊ allegat̉ per magiſtrum. li.ij. di. xxxvj. c. iiij. Execramus inquit eoꝝ blaſphemiam qui dicunt. impoſſibile aliquid hoī adeo eſſe preceptum et mandata dei non a ſingulis ſed ab omnibus in cōmuni poſſe ſeruari. Et paulo poſt. Et tam illos errare dicimusqui cum manicheo dicunt hominem peccatumvitare non poſſe ꝙͣ illos qui cum louiniano aſſerunt hominē non poſſe peccare. Et dicit magiſter. Ecce hic Hieronymus dicit erroreꝫ eſſeſi quis dicat hominem vitare peccatuꝫ nō poſſe. Sed diceret aliquis. tamen Auguſtinus dicit. Quedam neceſſitate fidei non poſſe vitari ergo et libidinem. quidam non poſſunt vitare. et cum illud Auguſtinus dicit. videtur illud eſſe erroris quod tradit aut non eſſe verum quod Hieronymus ait. reſpondet magiſter vbi sͣ. ad quod poteſt dici ꝙ Auguſtinusdicit ẜm ſtatum huius miſerie ad quem ꝑtinētignorantia ⁊ difficultas. vt idem ait in li. de libero arbitrio que ex iuſta damnatione deſcenderunt illud tradidit vbi et venialia incluſit.Hieronymus vero tm̄ de mortalibus peccatisloquitur que vnuſquiſqꝫ gratia illuminatus vitare poteſt ſeu valet. nam peccata venialia vitare non poſſunt. propter quod dicit beatꝰ Ihannes ī perſona apoſtoloꝝ .j. canon̄. c. j. Sidixerimus ꝙ peccatū non habemus noſipſos

ſeducimus ⁊ veritas in nobis non eſt. ideo dixit Auguſtinus. quedam vitari non poſſe. nōautem dixit. hoc de libidine fornicationis qd̓eſt peccatum mortale et damnabile. Iuxta illud apoſtoli. j. Corꝭ. vj. Nolite errare fratresqm̄ neqꝫ fornicarij neqꝫ adulteri neqꝫ mollesreguū dei poſſidebunt. Et ad Heb̓. xiij. Iornicatores ⁊ adulteros iudicabit dominus. id ē.condemnabit ẜm glo. Ideo ſi dicis te non poſſe abſtinere a libidine ſcias te propter hoc penas eternas pati debere nec ad cenam celeſtēpoſſe peruenire ¶ Quarto quidam ſe excuſant Sper finalem vtilitatem. ⁊ tales inueniunt̉ nonnulli predones raptores et iniuſti perquiſitores qui auferunt a diuitibus bona ſua ſine cōſcientia colligunt et recondunt et elemoſynasdare pretendunt. vel illi qui inimicis vt iudeis vel gentilibus bona ſua auferunt et cauſam finalem elemoſynam conſtituunt. Contraquos dicit Hugo de ſancto victore. Tantumpeccat qui rapinam infert in deo ꝙͣtum ſi cuilibet chriſtiano. et iuſtinianꝰ in decreto veterinon excuſabitur quis a delicto lꝫ rapiat a maligno. Et ſubdit. Sicut enim quis peccat ſi rapit ſubſtantiam pauperis ſic et peccat ſi quisabſtulerit qd̓ fuerit peccatoris. hec ille. Suntetiam diuerſi qͥ diuerſas in peccatis excuſationes inueniunt. vt cum peccatores exiſtāt ſe tn̄ꝯtra deū a peccatis defendunt. De qͥbus dicitGregꝰ. xxij. moral̓. Uſitatuꝫ generis humanivitium eſt libido. peccatum cōmitterecō miſſum negando abſcondere et conuictum defendendo excuſare Ced dicit Hol. lec. clxxvj. ꝙtria ſunt que reddunt homines peccatores inexcuſabiles et pena dignos oſtendunt et ꝑ cōſequēs a cena celeſti excludūt videlꝫ magnitudo ſcīe in peccāte. ſil̓itudo culpe in iudicāte. etineptitudo cauſe in allegāte. Primo gͦ reddethoīeꝫ inexcuſabilem magnitudo ſcīe in peccāte. quāto enī aliqͥs maiorē et clariorē d̓ deo hꝫnoticiā. tāto magꝭ peccat ceterꝭ paribꝰ. Et iōd̓ ph̓is dic̄ apl̓s Roma. j. ꝙ inuiſibilia dei eisper ſcripturas innotuerunt et tamen ſuis cogitationibus euanuerūt et obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ in tm̄ vt idola colerent nec ſuperhoc ī aliquo excuſant̉ qͣſi de deo nullā noticiāhabuiſſent. qꝛ īuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciūt̉. ſempiterna quoqꝫ v̓tꝰ ⁊ diuinitas ita nec ſunt excuſabiles. Quid autem dexp̄ianis qͥ nūc de deo clariorē habēt noticiamex p̄dicationibꝰ quas quotidie audiūt et tn̄ addeū venire negligūt. Sic excuſatiōes p̄tēdūt.Sꝫ d̓ ip̄is dic̄ ſaluator Ioh̓. xv. Si nō veniſſeꝫet locutus eis fuiſſem .ſ. per me et p̄dicatoresmeos pctm̄ nō haberēt. nūc aūt excuſationeꝫ