Sermoxxxvj.

hyemis fuerūt mortificata. Sil̓iter v̓tualis īfluentia huius ſacramenti oīa in anima viuificat que per peccati gelicidiū fuerunt arefactaquod intelligendū eſt de bonis oꝑbꝰ an̄ pctm̄in gr̄a perpetratis que reuiuiſcūt. Secus ē deiſtis que in peccatis geſta ſunt qm̄ non reuiniſcunt que nunꝙͣ viua fuerunt. Sicut habet̉ dehoc in glo. ſuper decretali. Quod qͥdam de penitentia ⁊ remiſ. Illa reuiuiſcūt que mortificata fuerūt. viuere nō poſſunt q̄ mortua nata fuerunt. vt magiſter in. iiij. di. xiiij. c. j. dic̄. Quartum ferculum eſt bonoꝝ opeꝝ et v̓tutum fructificatio. Sunt enī mēti rationabili ml̓ta v̓tutum ſemina naturaliter cōplantata que ꝓpterdeſideria hominū non pullulant foris ad oꝑisexercitiū. vnde xp̄s cuꝫ in hoc ſacr̄o ē cōparatur ligno quod plantatum eſt ſecus decurſusaquarum qd̓ fructum ſuum dabit in temꝑe ſuopsͣ .j. qui pſalmꝰ ad litterā exponitur de xp̄o qͥbene comꝑatur ligno ꝓpter lignum crucis inquo ſalutem nr̄am cōſtituit. Hoc lignuꝫ plātatum eſt ſecus decurſus aquaꝝ .i. defluētiā omnium gratiaꝝ que in eo pleniſſime exuberant.⁊ ideo dedit fructum ſuū in tēpore ſuo. ſcꝫ tempore paſſionis reſurrectionis aſcēſiōis et ſpirituſſancti miſſionis. ⁊ adhuc ī omni temporecōmunionis dat fructu ſuū largiendo fidelibꝰcorpus ſuū in edulium. quo fructu mēs digneſumentis ita fecundatur vt v̓tutum et bonoꝝopeꝝ ſemina pullulet ad effectū. Quē fructuꝫguſtauit ſponſa. Fant̓. ij. cum dixit. Fructꝰ ettutum operadulcis gutturi meo. plerūqꝫ enīque pͥus homini erāt inſipida et faſtidioſa ſumpta communit̓ fiunt ſapida et delitioſa. UndeSen̄. xlix. dr̄ de aſer qui figuraꝫ geſſit xp̄i. pinguīs eſt panis .ſ. xp̄i et p̄bebit delitias regibꝰPanis enim xp̄i in hoc ſacramēto pinguis dr̄ꝓpter omnium v̓tutum et donorum exuberantias ⁊ hic p̄bebit delitias regibus. id eſt. deuotis hominibus regnum anime debite regentibus. talibus enim ſapit delitioſe fructus huiꝰſacramenti. Quintum ferculum eſt deuotiōis⁊ gratie augmentatio. Nunꝙͣ enī hoc digne ſumitur quin aliqua ſpūalis gratia etiam perceptibiliter inſtilletur. Quod figuratum eſt Iumeri. xj. vbi dicitur. ꝙ deſcendente manna deſcendebat pariter et ros. Quia ad ſumptiōeꝫeuchariſtie accreſcit homini ros gratie. Iuxͣillud Prouer. iij. Nubes rore cōcreſcunt. Nubes ſunt viri deuoti qui vt nubes volāt. hi rore gratiarum concreſcunt quotienſcunqꝫ huiꝰſacramenti manna accipiunt. Sextum eſt chriſti myſtica incorporatio. Nō quidem cibus ille cōuertitur in ſumentem ſicut cibꝰ naturalisSed potius ip̄m ſumentē in ſe cōuertit. ꝓpter

quod dictum fuit Iug. li. j. confeẜ. Non tu memutabis ī te ſicut cibum corporis tui. Sed tumutaberis in me. ⁊ hec incorꝑatio fit per amoris tranſformationē. Amor enī ẜm Diony. hꝫv̓tutum tranſformatiuā. tranſformat enī amātem in amatuꝫ. ⁊ hanc tranſformationē myſticam mētis in xp̄m innuit illa tranſformatio ſupernaturalis q̄ fit in hoc ſacr̄o in quo .ſ. virtute v̓borum vna ſubſtantia ī aliam tranſuertit̉realiter videlicet panis in corpus xp̄i. ita mēsdeuota v̓tute huius ſacramēti per amorem ſicxp̄o intime incorꝑatur vt fiat vnum corpꝰ xp̄iſpiritualiter ita vt viuat amodo vita xp̄i et deſpū xp̄i. Quia dicit Augꝰ de ſpū xp̄i. non viuitniſi corpus xp̄i. Tunc aūt quis viuit d̓ ſpū xp̄iqn̄ in ſuis actionibus mouet et agitur ſpū xp̄i⁊ totam vitam ſuam ꝯformat exēplis vite xp̄i.Sicut apl̓us qui ait ad Gal̓. ij. Uiuo autē iamnon ego. viuit autem in me chriſtꝰ. Ideo dixitIoh̓. vj. Qui manducat meam carnem ⁊ bibitmeum ſanguinem in me manet ⁊ ego in eo. Septimum ferculū qd̓ datur in hac cena ſacramētali ē vite eterne acqͥſitio. Ioh̓. vj. Qui māducat meam carnē et bibit meum ſanguinē habetvitam eternā. nō dicit habebit. ſed habet vitāeternā quaſi in pn̄ti ⁊ hoc ꝓpter certitudinemSicut alibi dr̄ Matth̓. v. Beati pauꝑes ſpiritu qm̄ ipſoꝝ eſt regnum celoꝝ. non ait erit. ſꝫeſt ꝓpter certitudinē. qꝛ tales ita certi ſunt deregno celoꝝ ac ſi iam haberent. Uel aliter dic̄habet. quia iſti in pn̄ti inchoant vitam eternaꝫ.fecti enī homines v̓tute huiꝰ ſacramēti qn̄qꝫtanto dulcore diuine ſuauitatis perfundunturꝙ ab omnibus naturalibꝰ deſiderijs abſtrahātur. Qd̓ innuit̉ in tranſmutatiōe ſuꝑnaturaliq̄ fit in hoc ſacr̄o in quo facta puerſione remanet ſola apparētia prioris ſubſtātie ſine eiꝰ reali ſubſiſtentia. ſicut in ꝓpoſito mēs deuota ꝑinternum dulcorē huiꝰ ſacramēti plerūqꝫ ita īdeum rapitur ⁊ tranſformat̉ amore vt extrinſecus ſolū habeat apparētiā hoīs. ſed intrinſecus habet exiſtentiaꝫ diuinitatis. hoc eſt lꝫ ꝓpter neceſſitatē corꝑalis indigentie appareatducere vitam humanaꝫ. in ſpū tamen ⁊ menteducit vitaꝫ ſpūalem celebe̓ ⁊ diuinā vt vere dicere valeat cuꝫ apl̓o. noſtra conuerſatio eſt incelis. Ad Phil̓. iij. Exemplū d̓ ſancta monicaſancti Aug. matre. de qua legit̉ ꝙ quadam diepoſt ſumptionem huius ſacramenti ad cubitūvnū a terra eleuata in ſpū rapta clamauit. Uolemus ad celum volemꝰ ad celum xp̄ifideles q̄poſtea reuerſa ad ſe īterrogata ab Aug. et abalijs qui aderant qͥd naͣ ei acciderit tacuit. Sꝫdemum quaſi compulſa reſpōdit. cor meū ⁊ c̓aro mea exultauerūt in deū viuum. Tertio iſtaAr 2