In feſto corporis chriſti

vt īmolemus domino deo noſtro. Exo. iij. adſignificandū ꝙ hec tria ſunt penitus dimittenda quaſi tres dies mundi que lucent vniuerſoorbi. Quarto debet conuertere amaritudineꝫſue crucis et paſſionis in oblectamentū. ⁊ hocfiguratum fuit in filijs iſrael qui venerunt inmarath ad potum amariſſimum quem cuꝫ preamaritudine ſumere non poſſent. iuſſit deus illuc mittere lignum et conuerſe ſunt aque ī dulcedinem. Exo. xv. Sic ⁊ tu ſi angariaris in penitentia ⁊ abſtinentia ⁊ bonorum operum frequentia mitte lignum crucis in memoriam tuāet ſtatim reuertentur tibi in dulcedinem. Namvbi crux xp̄i ibi et xp̄s. quia ipſe eſt vera cruxviuens et precioſa quam adoramus quam deſideramus in qua ſatiamur. vnde Augꝰ li. ſol̓.c. xij. hoc inquit ſcio domine deus meus vbicunqꝫ ſum ſine te malum mihi eſt preter te nonſolum extra me ſed in me. Et omnis copia quedeus meus nō eſt egeſtas mihi eſt. ſatiabor cūapparuerit gloria tua. Quarto qͥdam nec māducant ſacramentaliter nec ſpūaliter. vt qͥ necrem nec ſacramentum accipiūt. vt ſunt quidāſacerdotes qui nunꝙͣ vel raro celebrant. velhoc ſacramentuꝫ manducant. nec ſe ad hoc vtſpūaliter manducent p̄parant. ⁊ dicunt ꝙ poſſunt ſe licite abſtinere a ſacramēti celebratiōeContra quos dicit Merkelinus ī tractatu deinſtructione ſimplicium ſacerdotuꝫ. c. xcv. Siſacerdos legitimum impedimentū non habēspoſſet licite a celebratione miſſe abſtinere. tūcſacerdos ꝙͣtumcūqꝫ ſanctus poſſet ſemꝑ a celebratione abſtinere. cum non ſit maior ratioquare ſacerdos nō impeditus rationabiliterpoſſet ꝓ vna die abſtinere ꝙͣ ꝓ alijs. et quia nōpoteſt licite ſemꝑ abſtinere. videt̉ ꝙ ſacerdosnon rationabiliter impeditꝰ nō pōt ſine culpaa celebratiōe miſſe abſtinere. Quia dic̄ Gregꝭꝰin omel̓. Cū creſcunt dona creſcūt et rationesdonoꝝ. Et cum ſacerdoti donum nobiliſſimūſit a deo datum videlicet ptās conſecrandi panem in corpꝰ et vinū in ſanguinē domini noſtriieſu chriſti merito negligētie reus erit. Si iſtanon vtitur poteſtate ad honorē dei ſalutēqꝫ ſuam et aliorum viuoꝝ atqꝫ mortuorum vtilitatem. ẜm illud. j. Pet̓. iiij. Unuſquiſqꝫ ſicut accipit gratiā ſcꝫ a domino liberaliter in alterutꝝillā adminiſtrantes ſcꝫ alijs cōmunicādo gratis ſicut boni diſpenſatores. Ex quo patet ꝙmale dicunt qui excuſant ſacerdotē a peccatoqͥ ſine rationabili impedimento dimittit miſſecelebrationē vbi populū habeat ſibi ſubiectuꝫ⁊ cōmiſſum vel ex obedientia tenetur celebrare. cuꝫ iuxta illud Mat. xxvj. et Luc̄. xx. Hocfacite in meaꝫ cōmemorationē. p̄cipitur ſacer

dotibꝰ celebrare ſi non habuerint rationabileimpedimentū. vt qͥdā magni doc. tradiderūt.Sed cōtra hoc quidā ſic arguunt. Sacerdosaccipit a xp̄o maximaꝫ poteſtatē videlicet abſoluēdi. Matth̓. xvj. ⁊ Ioh̓. xx. Similiter baptizandi. Marc̄. vlt̓. ⁊ populū docendo a quibus pōt licite abſtinere. Si nō tenetur ex obedientia vel ratione beneficij. ergo celebrare p̄tetiā ſine culpa et licite abſtinere a celehratione. Preterea in vitaſpa. legitur ꝙ quidam ſanctus pater in ſacerdotē ordinatus nunꝙͣ celebrauit. Sil̓iter apoſtoli raro legūtur celebraſſe. ergo a ſimili videtur ꝙ ſacerdos quādo voluerit poteſt licite a celebratiōe abſtinere. Adpͥmum dicitur ꝙ non eſt ſimile de alijs actibꝰpro quibus exercendis ſacerdos a deo recipitpoteſtatem et de celebrationē. Naꝫ alij actusſicut eſt baptizare abſoluere docere ſic ꝑtinētad corpus myſticū ꝙ ſi ſacerdos non teneturad eos exercendos vel ex p̄latura vl̓ ex obedientia poteſt ab illis actibus licite abſtinere niſi ī neceſſitate. quia tūc obligaretur baptizareſoluere et docere euchariſtiāqꝫ miniſtrare niſialiqͥs iſtoꝝ ab eccleſia eſſet interdictus. ſicutreligioſis mendicātibus p̄cipitur ne ſine licentia curati ſacramētum alicui cōferre p̄ſumuntvt in clemen. de pͥuil̓. et exceſ. pͥuilegiatorum.Religioſi qui clericis vel laicis ſacramentumvnctionis extreme ⁊ euchariſtie miniſtrare vl̓matrimonia ſolēnizare p̄ſumpſerint excōmunicationis incurrāt ſententiā ipſo facto dūtaxatper ſedem apl̓icam abſoluēdi. hec ibi. Celebrare v̓o ideo tenetur ſacerdos vt deo ſacrificiuꝫreddat etiam ſi nulli hominū teneatur. Ad ſecūdum de illo patre ſancto qui nunꝙͣ celebrauit dr̄ ꝙ hoc fecit ex ſingulari inſtinctu ſpūſſancti. ⁊ ideo celebrare non debuit. quia dicit Urbanus papa. Qui lege pͥuata ducitur nulla ratio exigit vt a publica lege cōſtringatur. xix. qij. c. Due. Et dr̄ ibidē ꝙ lex pͥuata eſt q̄ inſtinctu ſpūſſancti in corde ſcribitur. Et ꝑ hoc pōtreſponderi ad illud de apoſtolis ꝙ nūꝙͣ obmiſerunt celebrare niſi rationabiliter impediti ⁊ex ſpūſſancti inſtinctu ſpeciali. In pͥmitiua enīeccl̓ia raro miſſe celebrabāt̉ qꝛ apoſtoli inſtinctu ſpūſſancti magis circa doctrinam fidei etconuerſionē infidelium ꝙͣ circa celebrationeꝫmiſſarum inſiſtebāt. Sed poſtꝙͣ per doctrināfidei fideles fuerant inſtructi tanta fuit deuotio fidelium ꝙ omni die ſacramētū acceperūtde manibus apoſtoloꝝ vel alioꝝ deuꝯtoꝝ ſacerdotum. Quia apoſtoli pͥus populum docebant et baptizabant̉. et ſic hoſtiam ſalutaremofferebāt et populo miniſtrabant. Sicut factulegitur Act̉. ij. Ipſo die pente. quando multi