In die pentecoſtes.
HaenaToma. v. Tribulatio cōpatientem operatur.Patientia v̓o ſpem. Spes autem non confundit. quia charitas dei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpiritūſanctū qͥ datus ē nobis. ideo dauid orat in psͣ. Spiritu pͥncipali confirma mepsͣ. l. Secundo cōſolatur eos vitam eternamipſorum eſſe teſtificando. Iuxta illud Roma.viij. Ipſe ſpūs reddet teſtimoniū ſpiritui nr̄oꝙ ſumus filij dei. Si autē filij ⁊ heredes Tertio ꝯſolatur eos celeſtes eis delectatiōes immittēdo. ideo dicit haymo ſuꝑ Apoc̄. v. Mihi conſolatio aduenerit per aduentuꝫ ſpūſſancti et influxum hoc nunꝙͣ mea lingua expͥmere nec mens concipere poterit in eternum ¶ SeIcundo ſpirituſſanctus miſſus eſt ſicut ignorantium informator. xp̄s enī filius dei p̄dicaueratiudeis verba ſapientie ſue ita ꝙ fatebāt̉. Ioh̓vij. Nunꝙͣ ſic locutus eſt homo ſicut h̓ homoloquitur. Fecerat etiam inter eos opera potētie ſue. Ioh̓. xvj. Si opera non feciſſem in eisque nemo aliꝰ fecit peccatū non haberent. dederat inſuper exempla eis ſanctitatis et bonevite. Matth. xj. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊humilis corde. Et iſtis nō obſtātibus v̓ba deiſapientie dicebāt iudei eſſe falſa. Ioh̓. viij. Tude teipſo teſtimoniū dicis. teſtimoniū tuū noneſt veꝝ. Miracula ſue potentie dicebant fierivirtute diabolica. Mat. xij. Hic non eijcit demonia niſi in beelzebub pͥncipe demonioꝝ. exempla ſue ſanctitatis dicebant facta eſſe hoīspeccatoris. Ioh̓. ix. Nos ſcimus. qꝛ homo h̓peccator ē. Iſtis ergo viſis qn̄ xp̄s dixit diſcipulis. Marc. vlt̓. Euntes ī mūdū vniuerſuꝫ ⁊p̄dicate euāgeliuꝫ omni creature. poterāt ipſirn̄dere. domine quō nos derelinquis et ad iudeos trāſmittis. qͥ v̓ba tua falſa dixerunt qͥ miracula tua demonibus aſcripſerunt. qui tuamſanctitatē in ſcandalum ꝑuerterūt. Quid ītereos facere poterimus nos ignari qͥ habemusparuam ſapientiaꝫ. nos infirmi qui habemusparuā potentiā. realiter peccatores qui habemus leſam cōſcientiā. et ideo miſſus eſt ad eosſpūſſanctus ꝓ omnibus iſtis. ſicut ignorātiuꝫinformator Ioh̓. xiiij. Paraclytus ſpūſſanctquem mittet pater ī noīe meo ille docebit vosomnia ⁊ ſuggeret vobis omnia q̄cunqꝫ dixerovobis In huius figuraꝫ miſſus eſt ſpūſſanctꝰī trina ſpecie. ignis lingue et colūbe. In ignecōſiſtit relucentia claritatis. in lingua eloquētia veritatis. in columba patientia ſuauitatisIuxta illud Sap̄. xij. O ꝙͣ bonus ⁊ ſuauis eſtſpūs tuus in nobis. In igne igitur deſignaturpotentia. quia inter omnia elementa nullum ēita actiuum. et hoc patet per calorem qui ī igne deſignatur ⁊ ſplendore. In lingua deſigna-
tur eloquentia per vocē ⁊ clangorem. Modoſ9ita fuit ꝙ lꝫ apoſtoli habuerunt predicare pͥncipibus qͥ fidem impugnabant per potentiamph̓is qui eam impugnabant per ſapientiam. ⁊populis qui apoſtolos non intelligebant propter ideomatis differentiaꝫ. ideo chriſtꝰ dediteis ſpiritūſanctū ī ſpecie ignis vt vincerēt eosꝑ ſpūſſancti potētiā. In ſpecie columbe vt vincerent eos per patientiaꝫ. In ſpecie lingue vtinſtruerēt eos ꝑ ſapiētiaꝫ. ⁊ haberēt oīs ideomatis differentiaꝫ. Nam dr̄ Act̉. ij. Ceperuntloqͥ varijs linguis ꝓut ſpūſſanctꝰ dabat eloqͥillis. De iſta etiā informatione dixit xp̄s Ioh̓.xvj Cum aūt venerit ille ſpūs veritatis docebit vos omnem veritatem Eſt autem triplexveritas quam docet ſpūſſanctus. Prima ē ve Lritas iuſticie quaꝫ credimus. ⁊ hec eſt ipſe deꝰqui dixit Ioh̓. xiiij. Ego ſum via veritas et vita. hanc veritatē qͣliter credere debeamꝰ ignoramus niſi ꝑ ſpirituſanctū doceamur. ideo deſpirituſancto dixit xp̄s Ioh̓. xvj. Ille me clarificabit. qꝛ de meo accipiet ⁊ annūciabit vob̓Scd̓a veritas eſt doctrine quā loquimur quecōſiſtit in adequatione ẜmonis ad intellectuꝫvt ſcꝫ q̄ ſentimus in corde ꝓferamus ore. Iuxta illud Mat. v. Sit ſermo veſter eſt eſt. nonnon. hāc veritatē doctores habere nō poſſuntniſi eis a ſpūſancto infundatur. ideo doctoribus eccleſie conuenit illud Mat. x. Non enimvos eſtis qui loquimini. ſed ſpūs patris veſtriqui loqͥtur in vobis. Sed hunc ſcꝫ ſpm̄ veritatis non habent heretici falſam doctrinā ſeminantes. Sicut de qͥbuſdā dicit apl̓s. j. Timo.iiij. Attendētes ſpiritibꝰ erroris et doctrinisdemonioꝝ. hunc etiam ſpiritū non habent hypocrite ſanctitatem ſil̓antes. Quia dr̄ Sap̄. j.Spiritus enim ſanctus diſcipline fugiet fictūHic incidentaliter incidit vna dubitatio. anſpūſſanctꝰ fugiat oēꝫ fictionē. ⁊ videt̉ ꝙ nō. qꝛdr̄ Luc̄. vl. ꝙ finxit ſe lōgiꝰ ire. ⁊ tn̄ ꝓpoſuit cueis manere. gͦ ſimulauit vnū exteriꝰ ⁊ aliud p̄tēdebat īteriꝰ. Ad oppoſitū ē ſacͣ ſcpͥtura h̓. adiſtā q̄ſtionē alit̓ rn̄dendum ẜm vſum loquendimodernoꝝ. ⁊ alit̓ ẜm modū loquendi ſctōꝝ.Apud modernoſ enī ex cōi vſu loquēdi iſte terminꝰ fictio deordinatiōeꝫ īportat ⁊ falſificationē ⁊ ẜm hoc notū ē ꝙ ſpūſſctūs effugiet oēꝫ fictionē Sꝫ ẜm vſū loquēdi ſctōꝝ ille terminꝰ fictio nō neceſſario īportat ſiue cōnotat falſitatē ſiue deordīatiōeꝫ. ſꝫ poſſibile ē ꝙ fictio ſignificat ſicut ē. nūc fictio nō ē falſum. Et ẜm hūcmodū dic̄ Augꝰ li. de q̄ſtionibꝰ euāgelij. Nonoē qd̓ fingimꝰ mēdaciū ē. ſꝫ qn̄ illd̓ qd̓ fingimꝰnihil eſt tunc ē mēdaciū. Cū autē fictio noſtrareferat̉ ad aliā ſignificationeꝫ nō ē mēdacium