Sermoxviij.
addiſcit. ideo p̄t dicere dn̄s vſqꝫ modo nō petiſtis qͥcꝙͣ. q. d. artes ſb̓tiles leges vobis vtilesbella et negociationes petitis que tn̄ qͣſi nihilſunt. Sꝫ artē bn̄ viuēdi q̄ reꝑitur in theologiM cā doctrina q̄ aliquid ē nō petiſtꝭ Scd̓o ſunthoīes negligētes in diſcutiēdo ꝓpriam ꝑuerſitatē. Et ſil̓es ſunt cuidā optimo ſenaſcalto inordinādo familiam alienam ⁊ magnoꝝ dn̄oꝝSed peſſime ſciuit de regimine domus ſue. vtdicit Hol. lec. xxxviij. At ſubdit tales ſunt pleriqꝫ ⁊ tn̄ ſꝑ negligūt ſeipſos quātas inqͥt ſollicitudines habemus ad diſcutiēdas ꝯſcīas alienas ꝓ qͥbꝰ nō hēmus rn̄dere. niſi ſimꝰ eoꝝ p̄lati ⁊ quātā pigriciā ad diſcutiēdas ꝓprias ꝯſcientias. ꝯſcīas nr̄as diſcutimꝰ vno die in qͣdrageſima. ꝯſcīas v̓o ꝓximorū ꝑ multos annosqd̓ tn̄ nihil ē. qꝛ pctm̄ ē qd̓ ē nihil. iō dn̄s dicitnob̓ ī v̓bo p̄allegato vſqꝫ mō non petiſtis qͥcꝙͣq. d. qꝛ ſolū ꝯſcīas alioꝝ petitꝭ ⁊ diſcutitꝭ. Sꝫvr̄as diſcutere negligitꝭ. iō nolite negligere nolite ceſſare. Iudic̄. xviij. q. d. nolite negligereꝯſcīas ꝓprias. nolite ceſſare ꝓpriā ꝑuerſitatēexpurgare. Tertio negligētes ſūt hoīes ī ſufferēdo ꝓxīoꝝ neceſſitatē. ꝯtra quos dr̄ Deut̓.xxij. De oī re fratris tui ſi perierit ⁊ inueneriseā nō negligas qͣſi alienā. dic̄ enī glo. res fratris nr̄i perit ſi īcidit ī latrones. Si ē depauperatus fortuna ſi indiget ꝓ amore xp̄i. vn̄ nullomō negligere tales debēt qͥ eos iuuare poſſuntSꝫ rn̄dēt ſeculares ſe tl̓es iuuare poſſe. ſꝫ n̄ ſine dāno. Sꝫ nūqͥd deꝰ non ē potēs recōpēſaredamna? ꝯſtatqꝫ ꝙ iuſtꝰ ē. Sꝫ certe Prouer. xijQui negligit damnū ꝓpter amicū iuſtꝰ ē. gͦ talem iuſtuꝫ neceſſario deꝰ remunerabit. qꝛ dicitpsͣ. xxxvj. Nō vidi iuſtū derelictū nec ſemē eiꝰq̄rens pane̓. Sꝫ qꝛ nōnulli ſunt negligentes inſubuētione ꝓximoꝝ. q̄ aliqͥd ē et̄ apud deū magna. ideo dic̄ h̓ ſaluator. vſqꝫ mō nō petiſtis .i.deſideraſtis qͥcꝙͣ .i. vitā eternam .ſ. dando elemoſynā. qꝛ ꝑ elemoſynā ꝑuenit̉ ad vitā. qꝛ ẜmAmbro. ſola elemoſyna eſt comes defunctoꝝ¶ Quarto ſunt hoīes negligentes in reuerendodei maieſtatē. ⁊ hoc habēt timere curati ⁊ ſpecialiter p̄lati ⁊ qͥcunqꝫ alij in miniſterio dediti.cuiuſmodi ſunt oēs clerici et qͥcūqꝫ religioſi. ⁊tn̄ ſi ꝯſideremꝰ hi ſunt qͥ negligētiꝰ agunt̉. Iuxͣilld̓. ij. Paral̓. xxiiij. Leuita ⁊ ſacerdos egerūtnegligētiꝰ. iſtꝭ tn̄ p̄cipit̉. Deut̓. viij. Obſerua ⁊caue ne aliqn̄ dn̄i dei tui obliuiſcaris et negligas mādata eiꝰ atqꝫ iudicia. Negligētiam cauſat ī iſtis nimia frequētia aſſiſtēdi deo qꝛ nimiafamiliaritas ꝯtēptū parit. Attn̄ ꝯtra tales dr̄.ij. Paral̓. xxix. Nolite negligere filij mei. voselegit deꝰ vt ſtetis corā eo. Et nota ꝙ nō ſoluꝫ
imo ⁊ laici. ideo negligētiam talē expellit dn̄saliqn̄ flagello ꝑcuſſionis. aliqn̄ ſb̓tractiōe ſubſtātie tꝑalis. dicit enī Ariſ. li. vj. aīaliuꝫ ꝙ aqͥla pullos ſuos iā adultos ꝓuocat ad volāduꝫſuꝑ eos volitādo. ⁊ ſi ad exeūdū pigritauerinteos roſtro ꝑcutit cibū ſubtrahēdo ⁊ exire eosdeinde ſic expellit. Sic aquila xp̄s qͥ ꝓuocatad volanduꝫ pullos ſuos. Deut̓. xxxij. Pullienī ſui ſunt hoīes a ſe creati vel fideles baptiſmate regenerati. quos tam v̓bis ꝙͣ exemplisꝓuocat ad volandū .i. ad deū reuerēdū ⁊ amādum. v̓bis qͥdem cū dicit. vſqꝫ mō non petiſtisqͥcꝙͣ. q. d. vſqꝫ mō nō reueriti eſtis patrē meū.⁊ hoc etiā nob̓ obijcit pr̄. Malach̓ .j. Si gͦ pr̄ego ſum. vbi ē honor mēꝰ; ⁊ ſi dn̄s ego ſum vbiē timor meꝰ? Qd̓ aūt negligentes hactenꝰ fuimus ī reuerēdo dei patrꝭ maieſtatē. ptꝫ ex illoꝙ dicit nō petiſtis qͥcꝙͣ Nā reuerētia qͥd eſt .i.aliqͥd qꝛ gl̓ificatiōeꝫ nō acqͥrit ẜm illd̓. j. Reg.ij. Quicūqꝫ honorificabit me gl̓ificabo eum. ⁊qͥ ꝯtēnit me erit ignobilis. ⁊ hac gl̓ificationemverēdo patrē hucuſqꝫ nō petiuimꝰ. iō xp̄s nosinterduꝫ flagello infirmitatꝭ vel aduerſitatisꝑcutit ⁊ bona tꝑalia ſb̓trahit vt qͥ deū ī ꝓſperitate reuereri noluimꝰ ſaltē ī aduerſitate reueresmur. Quīto hoīes ſūt negligētes ī petēdo neceſſariā ſalubritatē. Cuꝫ ſeruꝰ aliqͥs ẜuit alicuidn̄o liberali qͥ ē ꝓnus ad petita audiēda talisnō dꝫ eē negligens ī petendo. ⁊ p̄cipue dꝫ hocfacere in meridie. poſtꝙͣ dn̄s prādiderit ⁊ iamqͥeuerit iocūdiqꝫ animi fuerit. qꝛ talis hora eſtꝯgruētior ad petēdū. ⁊ ſi tūc nō petierit. ſꝫ negligēter ſe habuerit ī damnū ſuū cedit. Moraliter qͥlibet hō a deo creatꝰ ē ẜuus dei factꝰ addeo ẜuiendū. Sic̄ de hoc dic̄ mgr̄ li. ij. diſ. j. Etſi inqͥt q̄rit̉ ꝓpt̓ qͥd .i. ꝓpter quā cauſaꝫ finalemcreata ſit rōualis creatura? rn̄det̉ ad laudādūdeū. vel ad ẜuiendū ei. vel ad fruendum eo. Etinfra factꝰ angelꝰ ſiue hō ꝓpt̓ deū dr̄ eſſe. Nonqꝛ creator deus ⁊ ſumme bonꝰ alterutriuſqꝫ .i.angeli vel hoīs indiguerit officio. qꝛ bonorumnr̄oꝝ nō eget. ſꝫ vt ſeruiret ei et eo frueret̉ cuiſeruire regnare eſt. ī hoc enī ꝓficit ſeruiēs nonille cui ſeruitur. ⁊ dauid hoc perpendens ait inpsͣ. cxviij. Seruus tuus ego ſum da mihi ītellectū dn̄e. Ite inꝙͣ ſeruꝰ videlꝫ hō ẜuit largodn̄o videlꝫ deo glorioſo. d̓ quo loquēs Chryſo. xxvj. q. vij. Alligant. vbi pater familias largus ē. diſpēſator nō dꝫ eſſe tenax vbi ꝑ patrēfamilias poteſt ītelligi deꝰ pater. Sꝫ ꝑ diſpēſatorem xp̄s ieſus. q. d. Ex quo pater largus eſt⁊ filius largus ē. qꝛ ſequitur patrem ſua ꝓles.Hodo quia ille dn̄s eſt largus ſequitur ꝙ addandū ē ꝓnꝰ ⁊ certe ꝓnior ad tribuēdū ꝙͣ nosad petendū. qͣre non debemus eſſe negligētesI1 5