Druckschrift 
2 (1485) De tempore pars aestivalis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica quīta pꝰ paſce

Si enim hoc pones ſuper aures interiores anime tue vtiqꝫ tunc curaberis ab odio ⁊ rancore.Scd̓o auris patit̉ ex vermium intratione. ⁊ ẜmmedicos cura eſt vt imponantur amara ⁊ acetoſa. nam colloquintida que ē herba amara debet coqui in aceto cum eleboro. ⁊ debet fieri vaporatio in aurem ⁊ necātur oēs vermes. ꝑ vermes moraliter intelliguntur diabolice cogitationes vel concupiſcentie carnales qui vermeshic non moriuntur. Iuxta illud Eſa. vlt̓. v̓miseorum non moritur. quia ꝙͣdiu homo viuit inhoc mundo a diabolo temptatur et a carne ſuaimpugnatur. Iſti vermes ſpirituales impediūtverbi dei auditores. quia dicit̉ Auc̄. viij. ꝙ diabolus venit ſcꝫ ꝑ temptationē. ⁊ tollit verbumde cordibꝰ eoꝝ ne credentes ſalui fiant. de carnalibus aūt dicens. Sapiēs audiuit ſcꝫ luxurioſos .ſ. verbum dei de caſtitate ⁊ diſplicebit ei⁊ proijciet illud poſt dorſum ſuū. Acc̄i. xxj. Siergo vis vt hi vermes aliqualiter moriantur recipe colloquintidam ꝑ quā intellige mortē ration amaritudinis de qͣ Ecc̄i. xlj. O mors quaꝫamara eſt memoria tua. hanc decoque in acetoſupplicij infernalis. ⁊ euapora per meditationēin aurē mentis. quia dicit Amandus li. j. ca. x.Auxurioſi ⁊ qui in delitijs ſuis carnem nutriūt⁊ in obſtinationę ſua perdurauerint. a ſerpentibus deuorabunt̉. a buffonibus ignitiſqꝫ aculeiſvſqꝫ ad viſcera torquebunt̉. Tertio auris patitur ex mala nerui contractione ſeu diſpoſitiōe.⁊ hoc fit quādo aliquis volens audire verbumdei retrahitur a malis ſuggeſtionibus aliorumvt ſic a bono propoſito deſiſtat. ⁊ cū eis ad tabernam ⁊ iantacula vadat. ⁊ deo ſuo ſcꝫ ventridiligens miniſterium faceret. Eſt enim tabernatemplū iſtiꝰ nephandi dei turpiſſimi. in quo cultores ventris inueniuntur aſſidui a mane vſqꝫad meridiē in cōmeſſationibus. in pudicitijs occupati. de quo templo verificatur illud. ij. Hachab̓. vj. Templuꝫ luxuria cōmeſſationibꝰ eratplenum ⁊ ſcortantium cum meretricibus. nō ſolum autem a mane vſqꝫ ad meridiem. ſed etiamvſqꝫ ad mediā noctem. iſti deo ſeruit̉ in temploſuo vt verificat̉ illud Apoc̄. vij. Seruient ei dieac nocte in templo ſuo. Quis fructus vt queritHolcot lectiōe. cxl. ꝓuenit eis inde? certe diſtrictiſſime contrariū illius qd̓ intendunt. Nā ꝑ cibum potū ludū ꝓlongare reputant vitaꝫ ⁊ cummanibꝰ vel oꝑibus ꝓprijs ſe occidunt. Iiguraiſtius habetur. iiij. Reḡ. xix. vbi legitur. Sennacherib dum adoraret in templo deum ſuuma ꝓprijs filijs occiſus fuit. Sennacherib interp̄tatur alleuans defectionem ⁊ ſignificat potatorem quemlibet qui timet ſi intraret die dominica ad eccleſiā ad verbū dei audiendū et diuina

officia in corꝑe ſuo deficeret. dicunt enī p̄dicator diu p̄dicat ⁊ miſſe ꝓtrahunt̉. quare ob illamdefectionē reuelandum ad tabernas vadunt etibidē a ꝓprijs filijs .i. oꝑibꝰ ſuis malis occiduntur tam in corꝑe ꝙͣ in anima. quia plures propter crapulā gulam ⁊ ebrietatē pereunt. ꝙͣ gladio fame ſiue peſte. vt dicit Galienꝰ. Ecce illudeſt templum inſolentie qd̓ deus venter habet.Scd̓o deus iſte habet altare affluentie quod inmenſa ſua de qua exponitur illud psͣ. lxviij. Fiat menſa eorū coram ipſis in laqueū. Eſt enī dediabolo ſicut de aucupe. hic enī vbi maiorē copiam cibi ſpargit. ibi laqueum abſcondit. vt dūaues auidius comedant citius capiant̉ per pedem vel per collum. Eodem modo inter fercula ⁊ pocula que ſuper menſam ponunt̉ collocatdiabolus laqueum gule vt exceſſiuos ⁊ voraceſſimiliter comp̄bendat. Iuxta illud Ecc̄s. ix. ſicut comp̄hendunt̉ aues laqueo. ſic capiunt̉ homines aliqui per caput. quia forte loqui nō poſſunt. nec ſenſibus alijs bene vti. aliqui per pedes qui licet garrulare valeant inceſſu tamē priuantur. vt de hoc altari verificetur illud psͣ. l.Tunc imponent ſuper altare tuū vitulos. Tertio iſte deus habet ſabbatuꝫ ſomnolentie. Sabbatum idem eſt ꝙ requies et certe cultores ventris cum in templo deo ſuo ſeruierūt fatigati aceruiſia vel vino neceſſe habent ꝓfunderi dormire ⁊ craſtino die tarde ad eccleſiam dei venire ſabbata eius cuſtodire vt ſic de quolibet exponatur illud Ioh̓. ix. Nō eſt hic homo a deo.qui ſabbatum non cuſtodit. Quarto habet deꝰiſte ſacrificia ſuꝑfluitatis. que ſunt diuerſa fercula ſumptuoſe ⁊ curioſe parata. q̄ magꝭ noce̓tꝙͣ ꝓficiunt. nam nocent aīe. qꝛ ipſam damnantqd̓ ꝓbatur. xliiij. di. c. non liceat. §. ſi gͦ. vbi dr̄Si cōmeſſationes damnabiles ſunt laicis ml̓tomagis ſacerdotibus imputant̉ ad gehennam. Cvbi dicit glo. cōmeſſationes facere .ſ. de ꝯfectispeccatum mortale eſt qd̓ credit Pugo quādoqꝫnon vero ſemper ſcꝫ tunc ſolum cum deducunt̉in conſuetudineꝫ. vt ait Hiero. xxxv. di. c. ab exordio. ⁊ de conſe. diſ. v. ne tales. Item nocentnature. quia infirmitatem cauſant. quia paucisminimiſqꝫ natura contēta eſt. Cuius ſacietateꝫſi ſuꝑfluis vrgere velis quicqͥd ſuꝑinfūdere velis aut iniocundū fiet aut noxiū. dicit enī Boetius li. ij. ꝓſa. ij. Multos morbos multa fercula fecere. de iſtis ſacrificijs dr̄. Eſa. j. Ne auferatur vltra ſacrificiū fruſtra. Quinto habet oblatiōes iniqͥtatꝭ. iſte oblatiōes ſunt ſcortatiōesſimbolizationes qͣs libentiꝰ faciūt in tabernaꝙͣ oblationes in eccleſia. de hac oblatione dr̄Ecc̄i. xxiiij. Inmolantis ex īiquo oblatio ē maculata. Sexta habet incenſum voluptatis. fec̄