Dominica quīta pꝰ paſce

doctrine. Primo a predicatore preparatur dūlegitur debent enim predicare volentes ſacrasſcripturas ſꝑ legere. quia ſunt ſicut colnbe quereſident circa fluenta pleniſſima. Debēt eniꝫ ſedere circa fluēta euangeliorū ⁊ ſacre ſcripture.Ideo dicit̉ di. xxxvj. c. Qui eccl̓iaſticꝭ. vbi dicit̉Predicatores per quos eccl̓ia circūfert̉ ſacrislitteris ſemꝑ debent inſiſtere ne tūc querant diſcere cum ex officio alios debeant docere. Secundo cibus ſpūalis maſticat̉ dum in meditation diſquerit̉. Sic maſticauit Dauid doctrineverbum cum psͣ. cxviij. dixit. meditabor ī mandatis tuis que dilexi. Et iterum in psͣ. xxxviij.In meditatiōe mea exardeſcit ignis. vicꝫ charitatis. Quia dum doctrina lecta in corde meditatur tunc charitas magis augmentat̉. Tertio in loco digeſtionis recipit̉ dum in memoriarecondit̉. Iixta illud Treū. iij. Memoria memor ero ⁊ tabeſcet in me anima mea. Quarto īliquorem mutatur dum diligenter exponitur etpopulus per ipſum doctrinatur. Quia diciturxvj. di. c. Qui eccl̓iaſticis. §. ex quibꝰ oībusꝙ non ſufficit p̄latis bona ꝯuerſatio nec morūhoneſtas niſi addatur ſcientie doctrina. Quinto in humorem conuertitur dum deuote predicatur ⁊ humiliter dicitur. Nā cibum ſpūalem p̄ponens indiget ſpūſſancti gratia. ⁊ hec non requieſcit in corde ſuperboruꝫ. ſꝫ humiliū. Iuxtaillud Eſa. vlt̓. Suꝑ quē requieſcit ſpūs meꝰ niſiſuper humilem. ideo debet eſſe humilis. Sextoper membra diſtribuit̉ dum diuerſis auditoribus ẜm eorum indigentiam predicatur. Iuxtaillud Matth̓. vlt̓. Ite docete omnes gentes. ⁊Mar. vlt̓. Predicate euangelium oī creature.Septimo tūc mēbris aſſil̓atur cū attente ⁊ māſuete ab auditoribꝰ ſuſcipitur. Iuxta illd̓ Iac̄. j.In manſuetudine ſuſcipite inſitu verbū. Octauo tunc vero incorporatur ⁊ in naturam corporis conuertit̉ dum in oꝑe ꝑficitur. de quo dicithic apl̓s. Ahariſſimi eſtote factores verbi ⁊ nōauditores tantū. Quia niſi ẜm verba dei bonafecerimus quaſi cibum non maſticatum deglutimus qui nihil nutrit. Sic nec cibus ſpūalis.Ideo eſtote factores ⁊cͣ. in quibꝰ verbis hortatur nos ad duo. primo ad verbi dei operationēibi. Eſtote factores verbi dei. ſecundo ad veritatis locutionem ibi. Si quis autem putat ¶Circa primum nota auditus verbi dei qualis eē debeat oſtendit̉ ex ipſis auribus. Primo quia ip̄eaures ſunt aperte. nō enī aliquando claudunt̉.Sicut oculi vel os in quo moraliter oſtenditurꝙ homo ſemper debet eſſe paratus ad audienduꝫ verba dei. quia dicit Aichardus de ſanctovictore. Auditꝰ verbi dei pͥncipium eſt penitentie conſolatio anime. dulcedo iocunditatis cau

ſa oīs actiōis ſacre. origo totiꝰ felicitatꝭ btītudiniſqꝫ eterne At nota ꝙͣuis verbum dei ſemꝑ ēaudiendū. actn̄ dn̄icis diebus ad audiendū illd̓ex p̄cepto obligamur. ideo tūc debet audiri cuꝫreuerētia ⁊ auiditate. Nā cū magna reuerentiaac deſiderio iret infirmus ad reliquias ſanctorum ꝑ quas crederet ſe ſanari. Tales enim reliquie ſunt v̓ba dei. q̄ expellūt ⁊ ſanant oēm languoreꝫ .ſ. vij. pctōꝝ mortaliū. Sic̄ habes ſuꝑiꝑte pͥma dn̄ica Iudica. ſer. ij. A. A. A. ideo dr̄Sap̄. xvj. Neqꝫ herba neqꝫ malagma ſanauiteos dn̄e. Sꝫ ẜmo tuꝰ qͥ ſanat vniuerſa. Sed qꝛv̓bū dei nō eſt minoris efficacie ꝙͣ ſcōꝝ aliquereliquie. mirabile eſt quō aliqͥs infirmus in aīoremaneret a ẜmone niſi curaret̉. qꝛ qͥ ex deo eſtv̓ba dei audit. Ioh̓. viij. Scd̓o aures ſunt cartilaginoſe. quia duabꝰ de cauſis fuit hoc neceſſarium. Primo ꝓpter defenſionē. defēdit eniꝫ nenocumen decidat in auditū. Scd̓o ꝓpter iuuamen qꝛ vox ꝑcuſſi aeris cum ad cartilaginem ꝑuenerit fortiter adiuuat̉ intra foramina auditꝰMoralit̓ per hoc ꝙ aures ſunt cartilaginoſe ſignificat̉ ꝙ illud qd̓ audit hō in ẜmone ne poſtea ꝑ obliuionē ꝑdat̉ dꝫ in charta ſcribere ſi lr̄atus eſt. Quia dic̄ metriſta. Uox audita perit littera ſcripta manet. Stultū eſt enī ꝓpter ꝯfidētiam memorie non ſcripture cōmendare. ideo dic̄ſapiēs. Scribe ſapīam in tꝑe vacuitatis. Ecc̄i.xxviij. Si aūt auditor v̓bi dei eſt illr̄atꝰ debetea ſcribere in libro cordis ſui. Iuxͣ illd̓ qd̓ caniteccl̓ia. Audi iſrael p̄cepta dn̄i. ⁊ ea in corde tuoqͣſi in libro ſcribe ⁊ dabo tibi terrā fluentē ſac ⁊mel. Sic̄ v̓go maria ſcripſit oīa v̓ba hec conferens in corde ſuo Luc̄. ij. Ita etiam iſte ſcpͥſit incorde ſuo v̓ba dei. de quo legit̉ in vitaſpa. li. iij.c. clvij. ꝙ fuit multo tꝑe fornicatiōibꝰ deditꝰ mēte ⁊ corꝑe ⁊ īgreſſus eccl̓iaꝫ audiuit v̓ba Iſa. j.Lauamī mūdi eſtote auferte malū cogitationūab ocl̓is meis ex qͥbꝰ cōpunctꝰ eſt ingemiſcēs ītra ſe dixit. Dn̄e ieſu qͥ veniſti ſaluare pctōresecce amodo ex toto corde ꝯfitebor. ⁊ vlteriꝰ mala nō faciā ſꝫ ẜuiā tibi ī ꝯſcīa mūda. Et qꝛ hec v̓ba ī corde ſuo īſeruit ⁊ ꝓpter illa penituit. ideopaulꝰ abbas ip̄m cū clara facie egredi eccl̓iamꝯſpexit licꝫ an̄ niger ītraſſet de hoc vide exemplū clariꝰ .j. ꝑte poſitum. dn̄ica. lx. ſer. ij. B. A.¶ Tertio aures ſunt ꝑforate. ſꝫ ſunt hec foramīa Cſic tranſfuſa ne frigidꝰ aer nimis cito intrās interiores pāniculos ledat. ⁊ ne nociuū aliqd̓ accedat. qd̓ auditū impediat. vt dicit Cōſtantinꝰin quo ſignificat̉ moral̓r ꝙ qͥ v̓ba dei audiūt debēt ſe tranſuertere meditādo. ⁊ ea frequent̓ recitando vel v̓ba dei audita trāſuertūt. qꝛ ea corde ꝑ̄ſcrutando diſcernūt. ⁊ in affectū oꝑis ꝑducunt̉ vicꝫ ẜm ea faciendo. Nam qui verba dei