Dominica quīta pꝰ paſce
ſiue malum. preſto erit etiā aduerſarius noſterdiabolus ⁊ recitabit oīa v̓ba ꝓfeſſiōis ⁊ obijciet nobis in faciē qͣ in die peccauimꝰ. ⁊ in quo loco ⁊ qͥcqͥd boni oꝑis tūc tꝑis facere debeamus⁊ ſi tales inuēti fuerimꝰ exultabit aduerſariꝰ ille in ꝯſpectu pijſſimi iudicis ſuꝑiorē ſe eē nobisdeclaras. agēs talē cām apud talē iudice̓. habꝫenī dicere ille diabolus. Eqͥſſime deꝰ iudica illūmeū eē ob culpā qͥ tuꝰ noluit eē ꝑ grām. tuꝰ eſt ꝑnaturā meꝰ ꝑ miſeriā. tuꝰ ob paſſionē meꝰ ob ſuaſionē. tuū inobediēs ⁊ mihi obediēs. Accepita te īmortalitatis ſtolā a me pannoſam qua indutus eſt. tunicam tuam veſteꝫ amiſit. qꝛ in tuaveſte huc venit. ideo iudica illum meū eſſe ⁊ mecum damnandum. hec Augꝰ. Scd̓o iudiciū deieſt euitandū ꝓpter appellationis ineuitabilitatem. iſte enim iudex eſt a quo non poteſt appellari. quia altiſſimus. coram illo nulla fiet reuocatio. nulla excipitur excuſatio. nulla ꝑſone acceptio. ideo dicit Abryẜ. Oꝑis imꝑfecti. omel̓.xix. Ii illa die qn̄ in maieſtate ſua veniet iam nemo eſt auſus garrula contentione ſermonū; autmendacioſe ſe defendere aut veritati ꝯtradicere. Nō qn̄ os loquit̉ ⁊ opus abſcondit̉. ſicut inhoc tꝑe. Sed ecōtra oꝑa ſinguloꝝ loquuntur⁊ ora tacebunt. nō qn̄ ꝑſona interrogat ⁊ ꝯſcīanon videt̉. Sꝫ ecōuerſo cōſcīa diſcutit̉ ⁊ ꝑ oīacōfundit̉. qn̄ nemo excuſat pctōrem. ſꝫ oēs accuſant. nec alter ꝓ altero interuenit. Sꝫ ſinguli ſibijp̄i timebūt. qꝛ ī illo iudicio nō erūt teſtesadulatiōis. ſꝫ angeli veraces. Nō erūt iudicantes ꝑſonarū acceptores hoīes. ſꝫ deꝰ qͥ iuſtꝰ eſtreddet vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. hec Chryẜ. Narrat Ouidiꝰ xv. li. meth̓. ꝙ mors erat antiquitꝰſententiā ꝓferre. nō voce ſed ſigno. qꝛ ſi accuſatus debebat abſolui fundebant̉ de vrna corā toto populo lapilli albi. Si debuit damnari nigriEodē modo ī iudicio generali qͥlibet fundet devrna ſua .i. de ꝯſcīa ꝓpria lapides qͣles ip̄emetīmiſit .i. oꝑa dura ⁊ in ꝑpetuū ꝑſeuerāda ꝙͣtuꝫad meritū vel reatū. Et ſi fundet oꝑa alba ſaluabit̉. ſi nigra cōdemnabit̉. nam Naum. ij. dicitur de damnatis. facies oīm ſicut nigredo olleTTertio ꝓpter iuſticie inflexibilitatem. Sic̄ eniꝫdicit Iſid̓. d̓ ſum. bo. ⁊ ponit̉. xj. q. iij. quattuormodis. vbi dicit̉. Quattuor modis humanū ꝑuertit̉ iudiciū. timore. cupiditate. odio. ⁊ amoredeꝰ aūt nullo illorū corrupi pōt modorū nō timore. qꝛ oīpotēs ē ⁊ nulliꝰ habet mētū. Iuxta illud Iob. xxij. nūqͥd timēs arguit te. ⁊ venit tecum ad iudiciū. q. d. nō. Sꝫ ꝙͣto potētiores tāto ꝯtra eos ſnīam ꝓfert duriorē. Iuxͣ illd̓ Sap̄.vj. Potētes potent̓ tormēta patient̉. Et ibideꝫfortioribꝰ fortior inſtet cruciatꝰ. Iingit̉ eniꝫ ꝙ
vnaqueqꝫ ī ſemeipſam ꝓclamare de culpis ſuiscoram leone. Aſinus ait. Sequebar inqͥt domine aliquando plenum plauſtrū feno et feni manipulus cecidit de plauſtro queꝫ accepi ⁊ comedi. Cui leo. male inquit egiſti ⁊ contra legem fidelitatis feciſti. debebas ei qui perdidit reddidiſſe. ergo de precepto leonis aſinus v̓beraturad mortem. Acceſſit lupus ⁊ ait. domine circūiui aliquando greges ouium ⁊ armentorum etrapui aliquando agnum tenerum ⁊ ſtrangulauialiquādo pinguem vitulum quando eum attingere potui. quandoqꝫ ouem. quandoqꝫ hedumCui leo. dimittaſ inquit talia ponderare chariſſime nimis ſtrictam cōſcientiā habes. naturaleeſt tibi hoc facere. Et nemo faciens qd̓ naturadictat peccat. ⁊ ſic a falſo iudice lupus iuſtificatur. ⁊ aſinus innocēs condemnat̉ ⁊ v̓berat̉. itaetiam interdum dn̄i ⁊ iudices terreni iuſtificātimpios ⁊ damnāt pios. Nō aūt ſic eſt de iudicechriſto qui nullū timet. Sꝫ iudiciū duriſſimumin his fiet qͥ p̄ſunt Sap̄. lvj. Nec poterit cupiditate corrūpi. qꝛ ditiſſimꝰ. Nā ẜm psͣ. cxj. Al̓ia ⁊diuitie in domo eiꝰ. nec odio. qꝛ optimꝰ eſt. necamore. qꝛ iuſtiſſimꝰ eſt. ideo dicit Iob. xxxiiij.Uere enī deꝰ nō ꝯdēnabit fruſtra. nec oīpotensſubuertet iudiciū. Et ꝓpter illa tria iudiciū illd̓comꝑat̉ arcui. ſic̄ dic̄ glo. ſuꝑ illud psͣ. lix. Dediſti metuentibꝰ te ſignificationē vt fugiāt a facie arcus Primo enī arcꝰ anꝙͣ feriat timores ī Ycutit. vn̄ glo. iſte arcꝰ iā extenſus ē iā minat̉ ſednōdū ferit. qꝛ nos iudiciū terret. ſed nōdū damnat. Sic terruit dauid qui ait psͣ. cxviij. A iudicijs enī tuis timui. Et dicit notant̓ iudicijs. qꝛ ēiudiciū ſpeciale vniuſcuiuſqꝫ hoīs in morte ſua⁊ eſt generale in quo oēs apparebūt. ⁊ hec ambo ſunt timēda. Et hec timebant illi de quibꝰ. sͣdn̄ica. ij. ſer. ij. vij. L. ꝙ duo milites ex deuotione iuerunt vltra mare loca ſancta viſitare. accidit aūt ꝙ intrauerunt vallem Ioſaphat. vnꝰ eoruꝫ aūt ex ſolatio poſuit ⁊ aptauit magnū ſilicē⁊ ait ſocio ſuo. volo mihi preparare ſedem ꝓ iudicio generali ⁊ volens ꝓbare ſi aptus eſſet ſeſſioni. poſuit ſe ad ſedendum. Sedens ergo ⁊ adcelum vn̄ iudex apparere debꝫ aſpexit. cui ſubito tantus timor ⁊ tremor ī eiꝰ membris miſſuseſt ꝙ vix ꝑ ſocium potuit eleuari ⁊ adduci aſſerens poſtea ꝙ extunc velut antea audito iudicio generali tremor in oſſibus eius nō irrueret.Scd̓o ſimilat̉ arcui iudiciū qꝛ ꝙͣto chorda arcꝰfortius trahit̉. tanto magis ꝑcuſſus leditur. ſicꝙͣto iudiciū dei magis differtur a peccatore. etꝙͣto ipſe diutiꝰ expectat̉. tanto duriꝰ ferietur.Sicut ꝓbat Bern̄. li. medi. c. ij. Quanto diutius nos expectat deus vt nos emendemus. tanto iudex diſtrictiꝰ iudicabit. Si neglexerimus