xV.Sermo

mite et ſine impedimento procedit directe. Sꝫper obſtaculum lapidis rupti de monte ipſa impeditur ne recte procedat. Sic ⁊ ip̄a ratio libebera non impedita obſtaculo alicuius affectionis vel paſſionis recte iudicat. Si autem afficitur rupe affectionum impeditur in iudicio veritatis et bonitatis. Uel aqua currens de altismontibus. id eſt. ſacra ſcriptura que de celo eſtſanctis doctoribus iuſpirata. hec quidem finealiquo obſtaculo currit in cor hominis qd̓ nō ēimpeditum paſſionum obſtaculis. Ideo concludit Boetiꝰ. Tu vero ſi vis lumine claro cernere verū. tramite recto carpere callem. gaudiapelle. pelle timorē ſpeciēqꝫ fugato. nec dolor aſſit nubila mēs ē vinctaqꝫ frenis. hec vbi regnātS hec ille Item patitur animus ex nimia exinanitione vel repletione. Moraliter nimia exinanitio fit reſpectu pauꝑtatis. Sed nimia repletioex diuitiaruꝫ collatione que duo retrahunt ml̓tos ab auditu verbi dei. Impoſſible enī eſt īdigentem operari bona. inquit philoſophꝰ ⁊ idēj. methaph̓. Sacerdotes inquit in egypto. id ē.antiqui philoſophi habitis neceſſarijs vite īceperunt philoſophari ꝓpter quod petit ſalomondn̄m. Prouerb̓. xxx. Mendicitatem ⁊ diuitiasne dederis mihi .i. nimiā paupertatē et ſuꝑfluas diuitias. tribue tantū victui meo neceſſaria.Quidam etiam ſunt quibus ⁊ ſi aſſit ſollicitudodeficit tamē vigor ad illud quando audiūt opere ad implendum. Ilij vero ad audiendum verbis dei cum magna deuotione auditis dum cōtrarie temptationes inſurgunt. quia in virtuteexpulſiua ipſarum temptationum deficiunt. ſicvenit diabolus ⁊ tollit verbum dei de cordibuſeoruꝫ vt dicit̉ Luc̄. viij. Et fortaſſis ſignū eſt ꝙtales cibum verbi dei appetebant. Quādo enīhomo habet appetitum ad cibum corporalemtunc talis cibus ſumptus manet ī ſtomacho adcorpus confortandum. Sic cibus verbi dei appetitus aut deſideratus ab homine vtiqꝫ manet in corde ad animam nutriendam. Sic appetebat Daniel cibum ſpūalis doctrine. quia propter appetitum vehementem ſciendi vocatꝰ eſtvir deſideriorum. Dan̄. ix. Et ſponſa in canticꝭCan̄. ij. Hunc cibum ſpiritualem appetebat cūdicehat. Sonet vox tua in auribus meis. voxenim tua dulcis. Sic appetijt hunc cibum dauid qui dicit psͣ. cxviij. Quam dulcia faucibusmeis eloquia tua ſuꝑ melori meo. Sed ſic nosnon hunc cibum appetamus. neqꝫ cum faſtidiocapiamus. Et certe qui hunc cibum faſtidit admortem tendit. ẜm illud psͣ. cvj. Omnem eſcaꝫabominata eſt anima eorum. ⁊ appropinquauerunt vſqꝫ ad por. mortis. Suꝑ quo dicit Augꝰ.Sicut noxium eſt corpori corporeas eſcas non

poſſe ꝑcipere. ita periculoſum eſt anime ſpirituales eſcas faſtidire. ⁊ tantū de ſecundo.¶ De eadem dominica. Sermo ſecundus.Ale arguet̉ muduꝫ de peccato de iuſticia ⁊ de iudicioIoh̓. xvj. Dicunt experti de agricultura SSi ar Abor que facit fructum acetoſum vel amarum ꝑforetur. ita ꝙ foramen per arborem tranſit ⁊ ipſum foramen aqua mollificata perfundatur. etcum clauo qui ſit eiuſdē generis vicꝫ arboris ipſum foramen obſtruatur. tales inquiūt arboreſfaciunt fructus bonos ⁊ dulces. Moraliter ꝑarborem ad preſens intelligo peccatorem quifacit fructum acetoſum peccati. Ieo Anſhel̓.li. ix. c. xvij. exponens hoc de arbore naturalidicit. Quid ē arbor faciens fructum acetoſumvel amarum niſi peccator faciens opus malū?qd̓ tandem amarā conſcientiam ⁊ amare penereatum inducit. hec inquit arbor vicꝫ peccatorhomo perforari debet cum clauo aſpere correctionis. ⁊ ſtatim debet infundi aqua mellita lenitatis. quia dicit idem vbi ſupra. Supra eiusforamen tunc aqua mellita perfunditur cū blāda eius auri correptio adhibetur. Que tūc clauo obſtruitur cum terrore pene et cōminationecohibetur. Ideo beatꝰ Augꝰ. de confli. vi. c. ix.Inducit manſuetudinem proteruie reſpondentem. Proteruia enim dicit nunquid ſtultis nunquid inſenſatis hominibus ac ſi brutis aīalibꝰlenia verba ⁊ non magis aſperrima vt tales decet ſunt obijcienda dum delinquunt ⁊ reſpōdetmanſuetudo. non tua in his ꝑſuaſio. Sed apoſtoli ſequēda eſt p̄ceptio. que de hac ſententiadiſcipulum ammonet dicēs. Seniorē te ne īcrepaueris. Sed obſecra vt patrē. iuuenes vt fratres. anus vt matres. iuuenculas vt ſorores inoī caſtitate. j. ad Timo. v. Et rurſum. ij. Timo.ij. Seruū inquit dn̄i nō oportet litigare ſed māſuetum eſſe ad oēs docibilē. id eſt. ad docenduꝫabilem patientem cum modeſtia corripientemeos qui reſiſtunt veritati. Et rurſum inquit. ij.Timo. iiij. Argue obſecra increpa in omni patientia ⁊ doctrina. q. d. argue peccātes ex ignorantia. obſecra peccantes ex infirmitate ſcꝫ vtabſtineant propter reuerentiam rei ſacre .ſ. dominice paſſionis eis in baptiſmo communicateincrepa verbis duris peccantes ex certa malitia quia talis correptio arborem. id eſt. hoīemimmutat. vt que primo faciebat poma acetoſavel amara. id eſt. opera praua vl̓ corrupta ꝓducat ecōuerſo ſuauia ⁊ dulcorata .i. de cetero faciat opera gratioſa ⁊ honeſta. ⁊ illo modo ſpūs