Sermo.xij.

Et ꝓpter qͥd tātis donis fuit expoliatꝰ. on̄dit īfra in fine eiuſdē. c. Nō inqͥt ē dubitandū hoīeꝫante pctm̄ v̓tutibꝰ fulciſſe. ſed ꝓpter pctm̄ expoliatū fuiſſe. In illiꝰ ergo penā vt dic̄ mgr̄. c. iij.eiectus eſt de paradiſo in iſtū miſeriarū locum.ſic̄ ī Gn̄. c. iij. Nūc gͦ vidēte ne forte mittat manum ſuā ⁊ comedat de ligno vite ⁊ viuat ī eternum. q. d. Cauete vos angeli ne cōmedat de ligno vite quo eſt indignꝰ. de quo ſi ꝑſtētiſſet comederet ⁊ viueret in eternū. Aꝫ modo ꝓpt̓ inobedientiā indignꝰ ē comedere. Emiſit gͦ eū deꝰde paradiſo voluptatis in locū ſibi cōgruū. ſic̄plerūqꝫ malus cū inter bonos viuere ceꝑit. Siin melius mutari noluerit de bonorū ꝯgregation pellit̉. pōdere praue ꝯſuetudinis p̄ſſus. hecmgr̄. Sicqꝫ adā pulſus de ꝑadiſo velut de pr̄iaſua. factꝰ ē exul. ⁊ in hoc mūdo ꝑegrinꝰ et nosoēs facti ſumꝰ ꝑegrini. qꝛ oēs in illo originalit̓⁊ ſeminalit̓ eramꝰ. Et qꝛ vitā nr̄a ē qͣſi q̄dā peregrinatio v̓ſus patriā nobis ꝓmiſſam neceſſe eſtvt ꝯditiōes ꝑegrinarū eūdo ⁊ redeūdo habeamus Peregrinꝰ enī tria ẜuat. tria vitat. tria reportat. Seruat enī ꝑegrinādo iſta tria. Primoenī quotidie malos ſocios vitat. qꝛ aliqui ſocitſunt ꝓditioſi. aliqͥ nimisʳ ſumptuoſi. ⁊ aliqͥ nimis accidioſi. At illi oēs īpediūt ꝑegrinuꝫ. illomodo ad lr̄am hō volēs in recto itinere ad patriā trāſcēdere debet malā ſocietatē ī pn̄ti vitaenitare ꝓpt̓ qͣttuor. Primo ne ad malū trahat̉.qꝛ filij iſrl̓ qͥ alias in terra ſua colebāt vnū deūcū eſſent cū gentibꝰ facti ſunt peſſimi idolatre.ſic̄ de hoc cōmemorat psͣ. cv. Cōmixti ſunt int̓gētes ⁊ didicerūt oꝑa eoꝝ ⁊ ẜuier̄t ſculptilibꝰeorū. ſcd̓o ne honeſtate ſpoliet ſic̄ cōtigit illi qͥincidit ī latrones qͥ etiā ſpoliauerūt eū. Iuc̄. x.Tertio ne ſil̓itudinē maloꝝ imitet̉. qꝛ dr̄. Prouerb̓. xiij. Amicꝰ ſtultoꝝ ſil̓is ei efficiet̉. Quarto ne ī bono ꝓpoſito corrūpet̉. qꝛ. j. Eoꝝ. v. dr̄modicū fermētū corrūpit totā maſſaꝫ. Sic̄ corruptꝰ fuit ille ꝑ malos ſocios. de quo legit̉ qͥdāſcholarꝭ cū die venerꝭ ſcā vellet ī pane ⁊ aqͣ abſtinere ſocijs ſuis nolētibꝰ cogitauerūt quo abhoc ꝓpoſito ip̄m retrahere poſſent. Et excogitata int̓ ſe fictiōe. qͥdā venit ad eū in cameramſuā ⁊ īcipiēs eū reſpicere diligēt̓ dixit ei qͥd voſhabetis. ⁊ ille. qͥd. cui ille. qꝛ mirabilit̓ plꝰ ſolito eſtis pallidꝰ. videte ne vigilie vl̓ aliud grauauerit vos his diebꝰ. quo dicto exiuit. ⁊ pꝰ paululū aliꝰ ſociꝰ ingreſſus dixit ſil̓ia. Ex qͥbꝰ factaſibi conſcīa ꝙ poſſet eū ledere abſtinētia. et dimiſit abſtinentiā quā cōceꝑat. mandans vt ſibicū alijs refectio ꝑaret̉. Acce ꝙ ꝑ malā ſocietaC tem in bono ꝓpoſito fuit corruptꝰ Sꝫ moralit̓tres ſunt ſocij qͥ quotidie nobiſcū volūt ſocietatem ꝯtrahere. At in via qͣ ad pr̄iaꝫ ꝑgimꝰ impe

dire. Primꝰ ē diabolꝰ cuiꝰ ſocietatē cauere debemꝰ. qꝛ eſt ꝓditioſus. ⁊ deducit de via bona inlatrones. ⁊ ſic hoīes ꝓdit. Sic̄ fecit illi de quo īvitaſpa. Quidā ītrauit ī ſolitudinē ad agendāpnīaꝫ. rogauitqꝫ dn̄m vt on̄deret locū quo maneret. ⁊ ecce aqͥla q̄dā quā ſecutꝰ qͣſi angelū duxit eū ad locū vbi erat palma cū fonte. Cū autēidē pnīaꝫ ml̓tis ānis egiſſet bibēs d̓ fōte ⁊ d̓ fructu comedēs. diabolꝰ īuidēs ei aſtitit ī ſpē curſoris nūcij incipiēs āmirādo intueri dicēs. nōne iſte ē quē q̄ro? imo ē. ⁊ aggreſſus ē eū. ſociauit ſe ei. Ecce ꝙͣdiu q̄ſiui te ⁊ nūc īueni. veni addomū patris tui qͥ mortuꝰ ē. tibi cōpetit hereditas ꝓ qͣ ml̓ti īcipiūt pugnare. ⁊ niſi cito venerisīſtat magnū ꝑiculū. te aūt veniēte ceſſabūt ⁊ poteris illā diſtribuere ꝓ deo ſi volueris. ac qͥeuitille. ⁊ cū ſecutꝰ fuiſſet nūciū vſqꝫ ad domū pr̄isille diſparuit. ⁊ ip̄e pr̄eꝫ īueniēs viuū ꝯfuſus ēin ſe cū ip̄o remaſit. ⁊ ml̓tis ſceleribꝰ ſe īplicansfine miſerabili vitā finiuit. Scd̓s ſociꝰ mundusē cū quo ſociari nō debemus ꝓpt̓ hoc qꝛ nimisſumptuoſus ē. Tertiꝰ ē caro qͥ ē ſociꝰ nimis accidioſus. vult enī cū aīa coronari. ſꝫ nō vult cūea decertare. vt dic̄ Augꝰ li. ſoli. c. vlt̓. Scd̓o ꝑegrinꝰ oī die nūerat̉ ſiue cōputat quot miliariatrāſiuit. ⁊ quot hꝫ adhuc ad eūdū. Sic ⁊ qͥlibetqͥ oī die tēdit ad t̓minū ad quē vicꝫ btītudinemdebet nūerare ſeu computare. Primo mūdanegl̓ie vanitatē. ⁊ certe videbit ꝙ ip̄a paꝝ ē app̄cianda gͦ nō amāda. ꝙ vicꝫ ꝓpt̓ ip̄aꝫ vellet ab itinere ad futurā btītudinē retardari. qꝛ dic̄ btūsIugꝰ ſuꝑ psͣ. lxix. Inanis ē gl̓ia hꝰ ſcl̓i. fallax ēſuauitas. īfructuoſus labor. ⁊ ꝑpetuꝰ timor. etꝑicl̓oſa ſb̓limitas. īitin̄ ſine prudētia. finis cumpnīa. Nāc pnīaꝫ cōputauit ille rex d̓ quo dic̄ valeriꝰ li. vij. c. ij. Rex inqͥt ille ſb̓til̓ indicij ꝙͣ fecerūt traditū ſibi diadema pͥuſꝙͣ capiti īponeretretētū diu ꝯſideraſſe ⁊ dixiſſe. O nobilē magisꝙͣ felicē coronā quam ſi qͥs penitꝰ agnoſcat ꝙͣml̓tis ſollicitudinibꝰ ꝑicul̓ ⁊ miſerijs ſit refertavt hāc iacētē tollere velit. Scd̓o cōputare debꝫtꝑis breuitatē ⁊ poſtꝙͣ eā cōputauerit. īueīet ꝙſit modica l̓ null̓a. iuxͣ illd̓ psͣ. xxxviij. Ecce mēſurabiles poſuiſti dies meos. ⁊ ſb̓a mea tāꝙͣ nihil an̄ te ē. Itaꝫ breuitatē bn̄ cōputauit xerſesqͥ alexādro ſuadēte rex nll̓o mō fieri voluit Uniſtiꝰ tn̄ tꝑis breuitate. tria magna negocia opor Etet quēlibꝫ hoīeꝫ ẜuare .ſ. obediētiā p̄ceptorū.pnīaꝫ pctōꝝ. ⁊ beniuolētiā ꝓxīoꝝ. in cꝰ figurādr̄ apoc̄. xxj. ꝙ āgelꝰ qͥ muros ciuitatꝭ irl̓m mēſurauit hēbat mēſurā arūdineā. ⁊ mēſꝰ ē muroſciuitatꝭ. cxliiij. cubitoꝝ. Moral̓r aīa nr̄a ē ciuitas dei ſūmi ī qͣ ꝑ grāꝫ inhītare dignat̉. Murꝰeiꝰ corpꝰ corruptibile. iſtos mēſurare dꝫ rō cōputādo quotidie vite b̓uitatē ⁊ mortꝭ vicinitatē