Sermo.x.

Nam cum caro mūdus vel diabolꝰ alliciūt adpeccatū. debet cōſciētia recalcitrare ne hō cōſentiat ⁊ anima capiatur. de hoc vide parte pͥma. dominica infra octauā natiuitatis chriſtiI. X. ⁊. K. I. Tertium eſt flagellum caſtigans⁊ hoc flagellum eſt tribulatio que p̄ſeruat aīaꝫa peccatis. Qd̓ teſtatur deuotus Amandꝰ li. j.c. xiij. loquēs de tribulatiōe dic̄. Quid hoc theſauro p̄cioſiꝰ. quaſi diceret nihil. ip̄a nāqꝫ peccatum tollit. purgatoriū minuit. repellit tēptationes. extinguit carnalitates. ſpiritū reuocatſpem roborat. vultum hilarat. cōſciētie cōfertſerenitatem. ⁊ internorū gaudiorū cōtinuam p̄ſtat vbertatē. ipſa eſt potio ſanatiua. herba ſalutifera ſuꝑ oēs herbas paradiſi terreſtrꝭ. corpus corruptibile caſtigat. Sed animam vegetat immortalē. anima deuota ſaginatur tribulatione ſic̄ lilia rōſe fecundant̉ celeſti rore. hecille. Et dicit notant̉ ꝙ tribulatio aut caſtigatioeſt potio ſanatiua ꝓpter qd̓ libenter eſt bibēdaSi enim medicꝰ manu ſua ꝓpinat infirmo potionem. ⁊ pretemptat bibendo faciēs ſibi credētiam. licet medicina ſit valde acuta. tn̄ infirmꝰacceptat. chriſtꝰ ē medicꝰ magnꝰ. qui venit decelo ⁊ calicem p̄temptauit tribulationis. ⁊ nobis ꝓ remedio infirmitatis peccati ꝓpinauit inpreſenti. ⁊ ideo caſtigatiōes eiꝰ filiali benignitate ſuſcipiamus. Si enim ſuſcipimꝰ eius caſtigationes. tunc anime noſtre ſunt in manu ipſiLuxta illud Sap̄. iij. Iuſtorum aīe in manu deiſunt. ſcilicet caſtigantis ⁊ non tanget illos torAmentum mortis QQuartum eſt baculus ſupportans. per hunc baculum intellige crucē dominiper quam tranſiuit iordanem preſentis mortalitatis ⁊ penalitatꝭ. Iuxta illd̓. In baculo meotranſiui iordanem iſtum. Gen̄. xxxij. Mediāteetiam iſto baculo debet anima fidelis ſupportari. ⁊ per tempeſtatem huius mundi ad celumnauigare. quia crux chriſti eſt pons per quemchriſtus tranſiuit. lectus in quo ipſe dormiuit.ſcala per quam aſcendit. libra in qua redēptionoſtra pependit. Primo quidem eſt pons perquē chriſtus trāſiuit fluuiū mūdane vanitatisſuꝑ quē calcare debemus pedibꝰ affectiōis. vtnos ſupportet fortiter a fluctibꝰ inūdantis peccati. Et ſicut quilibet cōtemnēs pontē periclitatur ⁊ ſubmergitur. ita qui non ſupportatur acruce nec ei innitit̉ ſaluari nō poteſt. Quia dicitur Sap̄. xiiij. Exiguo ligno credunt .i. cōmittunt hoīes animas ſuas ⁊ mare trāſeūtes ꝑ ratem liberati ſunt. Ideo dicit apl̓s .j. Corinth̓. j.Uerbū crucis quidem ꝑeuntibus ſtulticia eſt.his aūt qui ſaliui fiūt .i. nobis chriſtianis virtꝰdei eſt. Un̄ de cruce exponi poteſt Sap̄. x. Cūaqͣ deleret terrā ſanauit iterū ſapiētia. ꝑ ꝯtem-

ptibile lignum iuſtum gubernas. Eſt tamen notandum ꝙ crux chriſti materialis in qua pepēdit nō ſolum nos ſupportat per mare huiꝰ mūdi. Sed etiā crux aut baculus penitentie que ēcrux ſpūalis. de qua dicit Maximꝰ in ſermōede martyribus. crux non ſolū intelligit̉ lignum⁊ patibulum. Sed pie vite virtutiſqꝫ ꝓpoſitumQuoniam omnis chriſtiani vita qui ſcd̓m euāgelium vixerit crux ē atqꝫ martyriū. iſte ē ponſpenitentie qui nō eſt fixus ⁊ immobilis. Sed ēpons qui leuāt̉ de die ⁊ ſubtrahit̉ in nocte. ideoqui voluerit ſuꝑ iſto ponte tranſire oportet ꝙveniat de die. Dies eſt vita noſtra. Nox aūt eſtmors. Pons crucis penitentie eleuatur et ſubtrahit̉ a pedibus noſtris in morte. ideo hortat̉ſapiens. Ecc̄i. xvij. Ante mortē confitere dn̄o.a mortuo quaſi nihil parit confeſſio. Et iterumEcc̄i. xvij. Ante obitum tuum operare iuſticiāqm̄ nō eſt apud inferos cibum inuenire. Eſt enīhoc figuratiue lignū quod dn̄s oſtendit. Moyſi Exod̓ .xv. vbi legitur. Cum populus veniſſetin maſphat. ⁊ inueniſſet aqͣs ita amaras ꝙ easnullo modo bibere potuerūt. clamauit Moyſes ad dn̄m. qui oſtendit ei lignū qd̓ cū miſſumfuiſſet in aquas dulcorate ſunt aque. atqꝫ factepotabiles. Iſto modo moralit̓ ſi quecūqꝫ penitentia in hac vita nobis amara videtur. īmittatur lignum crucis. ⁊ recogitet̉ quid ibi paſſusſit chriſtꝰ. dulce fiet nobis quicquid ꝓ eo bibemus. Ideo dicit Iid̓. li. de. ſum. bo. Si paſſiochriſti redemptoris ad memoriā reducat̉. nihileſt tam durum quod nō equo animo tollereturꝑua enī videbunt̉ q̄ tolleramꝰ. Si recordemurqͥd biberit ad patibulū qͥ nos inuitat ad celumille enī obꝓbria irriſiones cōtumelias alapasſputa flagella ſpineā coronā crucemqꝫ ſuſtinuit. ⁊ nos miſeri ad noſtrā cōfuſionē vno ſermōefatigamur vno verbo deijcimur. Secūdo crux Lchriſti eſt lectus in quo chriſtus dormiuit. Qn̄enī dn̄s in meridie reclinat ſe ad dormiendū ineſtate ſolē̓t feneſtre ſui thalami claudi. vt quietius dormiat. Iſto modo qn̄ chriſtꝰ fatigatꝰ demiſeria dormire volebat ī lecto crucis feneſtremundi videbant clauſe. quando facte ſunt tenebre ſuper vniuerſam terram. Matth̓. xxvij. Aſexta hora vſqꝫ ad nonā hōraꝫ. De hoc lectulohabetur. ij. Paral̓. xxiiij. Occiderūt eū in lectulo ſuo ⁊ mortuus eſt. ibi fuerunt duo in lectulovno. Matth̓. xxiiij. Diuinitas vero ⁊ humanitas vna aſſumebat̉ ad penā. alia libera relinq̄bat̉ .ſ. diuinitas. qꝛ pati non potuit ⁊ bene pōtcrux chriſti vocari lectulꝰ. ⁊ nō cōplete lectus.nā ita ſtrictꝰ fuit ⁊ breuis ꝙ nec habuit vbi caput reclinaret. nec vbi genua potuit collocareUnde de eo poteſt exponi illud Geneẜ. xlix.