Sermo.x.

Et quia hos fructus putridos delectationumcōmedunt. ideo vinū deuotionis ⁊ ſpūalis ꝯtēꝑlationis eis non ſapit. Et de talibus diciturLuc̄. xiiij. Nemo viroꝝ iſtorum qui vocati ſuntguſtabunt cenam meam. Quinto ſicut idola carent tactu. quia manus habent ⁊ nō palpabūt.psͣ. cxiij. ita iſte carent virtute factiua ſpirituali. Nā duas manus habere deberent dexteramqua reuerenter tractarent myſteria ſacramentorum. Et ſiniſtram. qua ſuauiter curarent vulnera peccatorum. Prima manus debet eē mūdiſſima qua tractare debent filium dei. Iuxtaillud. j. Ioh̓. j. Manꝰ noſtre cōtrectauerūt dev̓bo vite. Sed iſta manus in multis eſt leproſa⁊ imꝑfecta libidine vt merito vnicuiqꝫ dicatura chriſto. Ioh̓. xx. Noli me tangere. qͣſi diceretNoli me tangere celebratione diuinorum. adminiſtratiōe ſacramētorū. ꝓpter īmundiciā vite tue. Et Iob. xiij. Manum tuam longe fac̄ ame. Secundo manus debet eſſe ſuauiſſima quatractare debent vulnera peccatorū. de hac manū dicitur. iiij. Reḡ. v. Putabam ꝙ egrederet̉Matth̓. viij. Extendens manum ſuaꝫ tetigit leproſum dicēs. volo mundare. Multi aūt curati ſunt his diebus vt canes qui ſola lingua lingunt vlcera lazari. Sed manu nō tangūt quiaopera miſericordie non impēdunt. nec operibꝰꝓprijs exemplū p̄bēt ſubditis vel penitentie vl̓virtutis. Iuxta illud Matth̓. xxiij. Super cathedram Moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei ⁊cͣ.Alligant eniꝫ onera grauia ⁊ importabilia ⁊cͣ.Ideo tales ſacerdotes ⁊ prelatos comꝑat beatus Gregꝰ. ī omel̓. xvij. aque baptiſmatis. quealios mūdat ⁊ ſeipſam non mūdat. dicit ſic. Ingrediuntur electi ſacerdotum manibus expiati celeſtem patriam. ⁊ ſacerdotes chriſti per vitam reꝓbam ad inferni ſupplicia feſtinant. Cuirei ſil̓es dixerim ſacerdotes malos niſi aqͣ baptiſmatis. que peccta ceteroruꝫ deluens illosad regnum celeſte mittit. ⁊ ipſa in cloacas deH ſcēdit. Spūaliter aūt quilibet homo paſtor ſingularis habens vnicam ouiculaꝫ .ſ. animā quādeus creando corpori infudit. ⁊ infundēdo creauit. ẜm Augͥ. ⁊ non ſolum eam creauit. Sꝫ cūperdita eſſet queſiuit eam. ⁊ precioſo ſanguineſuo in ara crucis redemit. de hoc precio quō eūredemit loquitur beatus Bern̄. in ſuis meditationibus. c. iij. Sublimius eſt anime preciumq̄ non niſi ſanguine chriſti redimi potuit. Quāergo cōmutationem dabis pro anima tua quipro nihilo das illam? Nlam filius dei cū eſſet inſinu patris a regalibus pro ea deſcendit. vt eāa poteſtate diaboli liberaret. Quam cum vidiſſet peccatorum funibus irretitam. ⁊ iam demo

nibus tradendam vt morte perpetua damnaretur. fleuit ſuper illam .ſ. qui flere neſciebat. necſolum ⁊ fleuit. Sꝫ ⁊ ſe occidi ꝑmiſit. hec Bern̄.Hec inꝙͣ anima eſt oīs illa de qua loquit̉ dominus Luc̄. xv. Quis ex vobis hō qui habet centum oues. ⁊ ſi perdiderit vnam ex illis. nonnedimittit nonagintanouem ī deſerto. ⁊ vadit adillam que perierat donec inueniat illam? qͣſi diceret vtiqꝫ. Et quia deus intantū eam dilexit ꝑditam queſiuit ⁊ redemit. redemptamqꝫ cuſtodie tue o hō tradidit. Et ideo ſi velles eam caute cuſtodire debes ſicut bonꝰ paſtor hec ſex habere. Primū panis confortās. ⁊ ē triplex. Primus eſt materialis. qui datus pauꝑibus multum prodeſt animabus. Ideo dicit Augꝰ. li. v.omel̓. iiij. Da panem dum poteris. qꝛ nemo eſuriet in inferno. non habebis poſt mortem frumentum illic. nec aliquem mendicum quia nonerit tempus miſerendi. Secūdus panis eſt ſpiritualis. ⁊ hic eſt verbum dei. ⁊ hunc panē debet homo ſꝑ ꝯcupiſcere. Quia vt dicūt medici.Concupiſcentia nutrimentū eſt ſignū ſanitatisad me. ⁊ tangeret manu ſua locū lepre. de hac ⁊ diſpoſitionis in corꝑe. Et ꝑ oppoſitū abominatio cibi ⁊ potus ē ſignū grauis infirmitatisMoraliter verbum dei eſt cibus chriſtiane aīede quo Matth̓. iiij. Non in ſolo pane viuit hō.Sꝫ ī oī v̓bo qd̓ ꝓcedit de ore dei. De hoc panedic̄ b. Amb̓. ī quodā ẜmōe qͣdrageſimali. Quiſqͥs v̓bis dei paſcit̉. t̓renū ꝑabulū nō reqͥrit. necenī pōt ſcl̓i panē caꝑe qͥ pane reficit̉ ſaluatorisNegligit famē corꝑis. qͥ pabulo intendit lectionis. Nec vētris curā habere poterit qͥ alimentū v̓bi celeſtis acquirit. ipſa enī ē refectio. q̄ ſatiat aīam. q̄ īpinguat viſcera. cū de diuinis ſcripturis cibū eloquij ꝑhēnis accepimꝰ. hec Ambro. Qn̄ gͦ ſic ē ꝙ ꝑſona q̄cūqꝫ legere vel audire ẜmones deſiderat. ⁊ cū delectatione ſibi incorꝑat. Sic̄ btā maria magdalena q̄ ſedēs ſecꝰpedes ieſu audiebat v̓ba illiꝰ. Et ſic̄ ille ē qͥ ait.psͣ. cxviij. Quā dulcia faucibꝰ meis eloqͥa tua.Auc ſignū ē ſanitatꝭ ꝯſcīe vl̓ ſaltē bone diſpoſitiōis ad ſanitatē ī hoīe. Et p̄t apte dicere cū hiere. xv. Inuēti ſunt ẜmōes tui. ⁊ comedi eos. etfactū ē mihi v̓bū tuū in gaudiū ⁊ leticiā cordisEt ꝑ oppoſitū qͥ nullū ſaporē in ſermonibꝰ diuinis expͥiunt̉. nec aliquā dulcedinē ſentiunt. ſignuꝫ ē ꝙ ſtomachꝰ eorū repletꝰ ē malis hūoribus ⁊ ꝙ gͣuit̓ īfirmāt̉. Et tl̓es fuer̄t hi d̓ qͥbꝰ dic̄psͣ. cvj. oēm eſcā aboīata ē aīa eorū ⁊ apppinqͣuerūt vſqꝫ ad portas mortis. Idcirco Sap̄. vjhortat̉ nos ſapiēs ī ꝑſona xp̄i dicēs. ꝯcupiſciteẜmōes meos. ⁊ diligite eos ⁊ hēbitꝭ diſciplinādiligere eī ẜuare ē. iuxͣ illd̓ Ioh̓. xiiij Si qͥs diligit me ẜmonē meū ẜuabit. qꝛ ẜm Gre. ī omel̓.ſignū dilectōis exhibitio ē oꝑis. Nō eī ſufficit