Vlij.bermo

eādē potētiā noticiā cordis poſſumꝰ appellareqꝛ cogitatiōes cōiter cordi aſcribūt̉. vt Gen̄.viij. cogitatiōes generꝭ hūani ꝓne ſūt ad malūEt Mat. xv. De corde exeūt cogitatiōes Sicgͦ cor ē ſcd̓m hoſtiū in quo intrat̉. Nam poſtꝙͣſpēs alicuiꝰ rei intrat ꝑ oculos vel aliū ſenſuꝫexteriorē adhuc ſtat an̄ hoſtiū cordis Et ſi hōſpēꝫ illā n̄ recipit cordi nl̓ obeſt. iō dr̄ Proueriiij. Omni cuſtodia cuſtodi cor tuū. Et quō dꝫcuſtodiri cor. dixi sͣ. ꝑte pͥma dn̄ica in lxx. ſer.ij. ꝘM. vn̄ nota qn̄ qͥs vidit mulierē vel aliāſpēm allectiuā. ſi cor auertit. ne de ea cogitet.tunc lꝫ aꝑtū fuerit hoſtiū ſenſuū. hoſtiū tn̄ cordis manet clauſuꝫ. Si gͦ hō aꝑit hoſtiū cordiſ⁊ ꝑmittit ītrare ꝑiculoſum eſt. qꝛ dicit Gregꝭꝰſpēs cordi ſemel ꝑ ocl̓os alligata manet. ⁊ vixmagni luctamīs māu ſoluit̉. Sꝫ diſtinguēdū ēde ꝑfectis ⁊ imꝑfectis. qꝛ ꝑfecti ꝓ exercitio luctaminis vt magis in eis virtꝰ ꝑficiat̉. interdūpn̄t aꝑire cor. ⁊ ꝑmittere ſpēm ꝯcupiſcibilē intrare. Sꝫ nll̓o mō hoc facere dn̄t imꝑfecti. Nālegit̉ ī vitaſpa. ꝙ abbas paſtor int̓rogauit abbatē ioſeph dicens. Quid ſaciā qn̄ mihi appropinquāt aliq̄ tēptatiōes. an̄ reſiſtā ill̓ an̄ ꝑmittā ītrare?; rn̄dit. ꝑmitte ītrare. ⁊ pugna cū illispoſtea veniēs ad eūdē abbatē aliꝰ frater īterrogauit hoc idē. an deberet tēptatiōi in primocurſu reſiſtere. an ꝑmittere eā ī cor ītrare? cuirn̄dit. oīno nō ꝑmittas ītrare cor. ſtatī abſcinde eā. Cū aūt veniſſet h̓ ẜmo ad abbatē paſtorem. qꝛ alit̓ rn̄dit ſenex illi fratri ꝙͣ ſibi. reuerſus ad eū int̓rogauit cām diuerſitatis ẜmonisſui. Ad quem dixi tibi ſicut ⁊ ipſi. Etenī ſi ītrauerint ī te tēptationes ⁊ dederis eis locū atqꝫreceꝑis eas ꝓbatiorē te faciūt. Sūt ⁊ aliqͥ qͥbꝰnec appropinqͣre expedit. Sꝫ ſtatī dn̄t abſcindere eas. Sꝫ. d. a. cor hoīs difficult̓ ē regēdū.gͦ nō poſſum abſcindere ſtatim cogitatiōes. qꝛNdic̄ Gregꝰ. iiij. moral̓. Iacile ē ꝑuerſa oꝑa ītrare. ſꝫ nimis difficile ē ab illicita cogitatiōe corregere. Et Uern̄. dicit ī cogitatiōibꝰ tuis nihilcordi meo fugatiꝰ. ꝙ quotiēs me deſerit. ⁊ perprauas cogitatiōes defluit. totiens deū offendit. cor meū cor vagū ⁊ inſtabile dū ſuo ducit̉arbitrio. ⁊ diuino caret cōſilio. ī ſemetipſo nōp̄t ꝯſiſtere. Sꝫ oī mobili mobiliꝰ ꝑ infinita diſtrahit̉. hec Ber. Quid gͦ faciā vt cor meū ſtabiliā ⁊ cogitatiōes ab eo abſcindā ne ſubintrēt?Ad hoc rn̄dent doc. ꝙ hō libent̓ dꝫ imaginaripenas inferni. qꝛ ē de corde hūano ſic̄ de argēto viuo qd̓ ſꝑ ē ī motu ⁊ mirabilit̓ inſtabile ſiſtitur tn̄ aliqͣlit̓ ⁊ mortificat̉ ꝑ odorē ſulphurꝭ.vt dic̄ Ariſ. iiij. metheo. Sic moralit̓ ꝑ odorēſulphurꝭ intelligit̉ imaginatio pene infernaliscuiꝰ vna portio dr̄ ſulphur. Iuxͣ illd̓ psͣ. x. Ig-

nis ſulphur ſpūs ꝓcellaꝝ. Et Apoc̄. xxj. ꝑs illoꝝ ē in ſtagno ardēti igne ⁊ ſulphure. Si enīhō imaginet̉ de hac pena. ſtatim ꝯcipiet timorē. ⁊ ꝑ timorē ꝯtinebit cor ſuū. Iuxͣ illd̓ Acc̄i.xxx. Cōtine ⁊ ꝯgrega cor tuū in ſtabilitate. vl̓alio mō ſtabilit̉ cor hoīs ꝑ v̓bū dei. ꝙ ꝓbat̉ ſicAefert ginrardus cambien̄. in li. ſuo d̓ topogͣnia hybernie. Qd̓ quōdā ī mare ꝓpe hyberniāſb̓ito apparuit q̄dā īſula. iuueneſ v̓o d̓ hyb̓niaaſcēdētes in ſchaffas ⁊ naues nitebāt̉ ad iſtaꝫinſulā nauigare. cū aūt ita ꝓpe inſulā nauigaſſent. ⁊ ꝙ eoꝝ iudicio in eā deſcēdendo īmediate ponere poſſent pedes ſuos. ſtatim inſula abeis fugit. ⁊ ſe ad aliū locū mouit. Cū gͦ hoc mirabile frequēter tēptaſſent. ⁊ ſꝑ modo p̄dictodeluſi fuiſſent. Tandē dixit eis qͥdā ſenex. Audiui ꝙ ignis valet ꝯtra fantaſmata. accipiat gͦsͣ ſagittā ignitaº. ⁊ ſagitet ī inſulā et ſtatimfantaſmata ceſſabūt. ⁊ factū eſt iuxͣ ꝯciliū eiuſdem ſenis ⁊ inſula ſtabilita eſt. q̄ ꝓpter ſuā mirabilē fugaꝫ vocata eſt. deinde inſula fugitiua.Moral̓r īſula iſta ⁊ fantaſtica cor deſignat humanu qꝛ ſꝑ mutabilę varijs fātaſijs fatigat̉ niſi diuina gr̄a ſtabiliat. iuxͣ illd̓ Ccc̄i. xxxiiij. ſic̄ꝑturiētꝭ cor tuuꝫ patit̉. niſi ab altiſſimo emiſſafuerit viſitatio. nō ſtabilit̉. iō ꝯſilio dei qͥ ē ſenex dierū. Dan̄. vij. Debet p̄dicator emittereſagittā ignitā v̓bi dei. d̓ qͣ dr̄ psͣ. cxix. Sagittepotētꝭ acute cū car. deſo. Quia illa ſagitta v̓bidei ē optimū ſtabilimētū cordis hūani. Iuxͣ illud Heb̓. xiij. Optimū ē enī cor ſtabilire. et ſicptꝫ ꝙ cor ē ſcd̓m hoſtin̄ mētis aūt aīe. Et quōimaginatiōibꝰ pene infernalis ē claudendū necogitatiōes noxie ſubintrēt. Tertiū mētis hoſtiū ē ratio. ⁊ ē qͣſi intimū ꝑ qd̓ intrat̉ ad aīe cubiculū. ⁊ hoc hoſtiū dꝫ eē anguſtū ⁊ firmūNā Opoſtꝙͣ ſpēs rei delectabilis ītrat ꝑ hoſtiū ſenſus aut etiā ꝑ hoſtiū cordis nl̓ nocet īterdum.Sꝫ īterdū ꝓdeſt vt ī viris ꝑfectis. Si nō aꝑit̉ei hoſtiū mētꝭ. pͥus enī rō diſcurrit. ⁊ diſcernitillud ei obfirmat̉. Si aūt rectū iudicauerit rōſi ſpēs illa ſit bona vl̓ mala. ſi mala tūc hoſtiūillud vel rē bonā. tūc ſine difficultate hoſtiumaꝑit̉. vn̄ pulchre illd̓ hoſtiū mētꝭ figuratū ē ī illa porta ferrea. ꝑ quā angelꝰ duxit petꝝ Act̉.xij. vbi legit̉ ꝙ trāſeūtes pͥmā ⁊ ſcd̓aꝫ cuſtodiāꝑuenerūt vſqꝫ ad portā ferreā q̄ ducit ad ciuitatē q̄ vltro aꝑta ē eis. Hic ꝑ pͥmā cuſtodiā intellige hoſtia qͥnqꝫ ſenſuū corꝑis. Sꝫ ꝑ ſcd̓amſcd̓ꝫ hoſtiū imaginatiōis ſiue cogitatiōis. qd̓alias dr̄ cor q̄ duo hoſtia .ſ. ſenſuū ⁊ cordis facilit̓ trāſeūt̉. qꝛ cor d̓ facili īmittit furorē rixasſuꝑbias. fraudes. ⁊ alias malas cogitationesꝓpt̓ qd̓ dic̄ Gregꝰ. xviij. moral̓. c. xxiiij. qͥd eſtinqͥt mare niſi cor nr̄m. furore turbiduꝫ. rixis