Sermo.iiij.
qualem poterint ſuſtentationeꝫ impendāt. Eſttamen notandum ꝙ ſunt nōnulli qui tantū habent de bonis parentum ⁊ proprijs que ſufficere eis poſſent competenter. ⁊ tamen de rebꝰ eccleſiaſticis viuere volunt q̄ ad pauperes clericos ſpectare merito deberent. ⁊ quō tales ornati ſunt charitate. certe nullo modo. Ideo dicit Hiero. vbi. sͣ. ⁊. j. q. ij. Clericos āt illos cōuenit eccleſie ſtipendijs ſuſtentari. quibꝰ parētum ⁊ ꝓpinquorū nulla ſuffragant̉ bona. Quiv̓o bonis parentum ⁊ oꝑibus ſuſtētari poſſuntſi quod pauperum eſt accipiunt. ſacrilegium ꝓfecto incurrunt ⁊ cōmittunt. ⁊ ꝑ abuſionem talium iudicium ſibi māducant ⁊ bibūt. hec Hiero. ad Damaſum papā. Qd̓ btūs Hiero. videt̉loqui de illis clericis qui eccleſie non ſeruiūt. ſiv̓o ſeruirēt eccl̓ie poſſent de rebꝰ eccleſie ſatisviuere. Idem dicebat Innoc̄. Non credimꝰ ꝙqui habet beneficium viuere debet de patrimonio. ſed de altari. extra de preben. cum ẜm. nōobſtante ca. illo clericos. quia ibi auctor canonū intēdit ꝓhibere ne quis de patrimonio auare theſaurizet. ⁊ bona eccleſie expēdat. Aliasaūt licet bene ſua bona cōẜuare heredibꝰ. ⁊ bona eccleſie expendere. Et hoc Innoc̄. notat extra de p̄be̓. ep̄s. Et. j. q. ij. clerici oēs. Per hocſignū vniuerſale dicebat Ioh̓es de deo. ꝙ clerici viuentes de matrimōialibꝰ dūmodo deſeruiunt eccl̓e iuſte recipiūt ſtipendium ab eccl̓ia.Qui enī ad onꝰ eligit̉. nō debet repelli a mercede. extra de p̄ben. cū ẜm. nec iā dicta ſunt ꝯtrahiero. vbi. sͣ. qꝛ ipſe vult. qͥ ſua auare cuſtodiunt. ⁊ de rebꝰ eccleſie viuūt ſacrilegiuꝫ cōmittunt. qꝛ qui ſua ſic reẜuāt cupiditatis vitio reiconuincunt̉. Et dicit glo. ſuꝑ. c. clericos. Si excupiditate reſeruent mortaliter peccant. Secꝰautem ſi pauperibus amicis ſuis ſeruent. Iteꝫſunt nonnulli clerici qui tantum habent de beneficijs. ꝙ forte tres vel quatuor. aut interduꝫdecem clerici pauperes poſſent ſuſtentari de illis. ⁊ quō eminens charitas hos adornat nequaꝙͣ. Et vt clarius hoc intelligatur. Quidaꝫdicunt ꝙ habere poſſunt plura beneficia eo ꝙſunt nobiles. quibus dicenduꝫ. Si filij dei ſunt⁊ eccleſie vtiles non volentes excedere menſuram nobilitatis ſue. forſitan iuſtum eſt vt delbeneficijs eccleſiaſticis pͦ ceteris accipiāt. ſi pōtfieri abſqꝫ iactura aīarū. Sꝫ ſi filij diaboli ſuntqua rōne de bonis dei p̄ ceteris accipiant. Nūqͥd debet dn̄s nobilitatē filiorū diaboli honorare qui nihil proſunt. Certe nequaꝙͣ. Nā dic̄lombardus ꝙ ipſe nō vult habere accipitreꝫ qͥcapiat alaudā. ⁊ comedat gallinam. Sic dominus non vult habere in eccleſia ſua qui multuꝫei conſtent. ⁊ nihil ꝓſint. Quidā etiaꝫ dicūt ꝙ
pn̄t hr̄e plura bn̄ficia. quia ſapiētiores ⁊ potētiores ſunt quo ad ſeculum. Quibus dicenduꝫꝙ cupiditas ⁊ auaricia docet eos in hac parteIi doloſa enim ſtatera cupiditatis nihil ponderant ſpūalia. ſed ſolum temporalia. Ideo loquens Bern̄. de auaricia in prelatis dicit. Optimi diſpenſatores rerū qui de maximis minimam curam gerunt. Qd̓ autem damnabile ſitplura habere beneficia refert Apiarius. c. xx.Cum quidam clericus valde litteratus agonizans fratrem de ordine predicatorum aduocari mandaſſet. ⁊ conſiliū quereret qͣſi in ꝓximomigraturus reduxit ei ad memoriam diſputationem illā ſolennem que facta fuit pariſius annō domini. M. cc. xxxviij. a Guilbelmo epiſcopo pariſienſi ⁊ multis doctoribus ⁊ magiſtrisin qua probatum fuit ꝙ duo beneficia dūmodo vnum valeret. xv. libras pariſienſes tenerecum ſalute nō poſſe. Sed quia iſte clericꝰ duasp̄bendas habuit. quarū vna ad omnē vite cōpiam oī hoī clerico ſufficere potuiſſet. Conſuluitigit̉ vt vnam prebendarum illarum reſignaretTunc ille facie conuerſa diſſimulās. hoc tm̄ dixit. Orate dominuꝫ vt inſpiret. Nec diu poſteacū frater receſſiſſet expirauit. Poſt illius obitūcū dictꝰ frater ſtupefactꝰ nimiū cogitaret. curtantus hō ⁊ tātus clericus ſi mortale pctm̄ eētplura beneficia retinere. in tali ſtatu mortuꝰ extitiſſet. Mox quaſi ſemi vigilanti defūctꝰ apparens dixit. Hec ſola p̄bendarū cā ē ꝓ qua infelix ego eternaliter ſum damnatꝰ. Tertio de p̄latis ſecularibus .ſ. pͥncipibus. nobilibus. ⁊ militaribus videndum ſit. an ſtatus eorū ꝯgruatſtatui antiquoꝝ. Et ſi ſolerter inſpicit̉ videturin multis valde inclinatus. nam in primis ſtatus talium herodio ſimilabat̉. Eſt enī herodiẜm mgr̄m .xij. ꝓprie. auis regia ⁊ pia. nā eodeſedulitatis officio quo ꝓprios fetus paſcit. pari miniſtratione pullū ab aquila eiectū ſibi nōagnituꝫ ſuſcipit ⁊ nutrit. Sic ante tempora noſtra fuerunt nobiles regij atqꝫ pij. ⁊ magna ſedulitate ſubditos ſuos paſcebant. in eo ꝙ eis⁊ ſubſtātie eoꝝ ꝑcebāt. Et de ml̓tis exempliscā breuitatis dutaxat illud ponaꝫ quod refertSuetonius de Tiberio ceſare. Cui dum ſuaderet̉ vt tributa augeret regionū. rn̄dit. Boni paſtoris ē pecudes nutrire nō deglutire. vt ī glo.cle. ad noſtrū de cen. Refert etiā Ioſephus deipſo. ꝙ cum quereret̉ ab eo. quare ꝓcuratoresfrequēter nō mutarent̉. rn̄dit ī hoc ꝑcere plebicule ſue. Scientes enī ꝓcuratores ſe breuē hr̄eꝓcurationē emungunt vſqꝫ ad ſanguineꝫ. Et qͥrecentes ſuperueniunt diſſipāt quicqͥd inueniunt. Et ꝓbat illd̓ ꝑ exēplū cuiuſdā vulneratiqͥcū iaceret in via. ⁊ nō ammoueret multitudinē