Sermo.ij.
et euchariſtie ſacramentum ſumere. vt ſe obedientem oſtendat eccleſie. et verum chriaſtianum. Cum illo tamen ſtat ꝙ totiens quotienspeccat aliquis mortaliter ſtatim cum poterithabere copiam ſacerdotum ſuum confiteri tenetur peccatum. quia valde periculoſum ē taꝫdiu ſtare in mortalibus peccatis. Idcirco tales ita procraſtinantes deliberant ⁊ circūſpicientes. aut non confitentes propoſitum ſuuꝫtardant. et continget eis ſicut columbis. ꝙ ſepe ſagitta mortis vel diuine vindicte ſubitoeos non ſolum in corpore. ſed etiam in animamultotiens perforant. quia nullus eorum dieꝫconfeſſionis expectat. Ideo conſulitur cuilibet peccatori Acc̄i. v. Ne tardes conuerti addominum. et ne differas de die in diem. ſubitoenim veniet ira illius. ⁊ in tempore vindicte diſperdet te. Sicut illi de quo in vitaſpatrum lileqtt/ bro quarto. capi. cxxiiij. uit temporibus Tācredi regis in prouincia merciorum miles quidam qui pro induſtria exteriori placebat regi.Sed tamen pro negligentia interiori diſplicebat ſibi. Igitur rex ſedule eum monebat vt cōfiteretur et redimeret peccata vel ſcelera antequā morte preuētus tempus perderet penitēdi. Ile verba ſalutis ſpernebat. ⁊ ſe temporeſequenti penitētiam acturum promiſit. Hic tādem infirmitate tactus decidit in lāctū. ⁊ acridolore cepit torqueri. Ad quem rex ingreſſushortabatur vt antequā moreretur penitentiāageret peccatoruꝫ. Ile reſpondit non ſe tuncvelle confiteri peccata. ſed cum ab infirmitatereſurgeret. ne hoc exprobrarēt ſibi fodales ꝙtimore mortis hoc feciſſet. Cūqꝫ morbus conualeſceret. rex ad euꝫ denuo ingreſſus eſt. quēvt ille vidit. miſerabili voce clamauit. Quidvis modo. quare huc veniſti. non enim poteſmihi aliquid vtilitatis aut ſalutis vltra conferre. Cui rex. Noli inquit ita loqui. vide vt ſapias ſanum. non inquit loqui inſanio. Sed peſſimam mihi ſententiam pre manibus habeo.Et rex. Quid īqͥt hoc ē. ⁊ dixit. Paulo an̄ ītrauerunt duo iuuenes. et reſiderāt circa me. vnꝰad caput ⁊ alius ad pedes. ⁊ protulit vnus libellum pulcherrimū ſed valde modicum ſcriptum. ⁊ nihil dedit ad legendum. In quo omnia bona que feceriꝫ ſcripta repperi. ⁊ hec erātpauca et modica. Receperunt codicem. et nihil mihi dixerunt. Tunc ſubito ſuperuenit exercitus malignorum ſprituum. ⁊ domum interius et exterius obſedit. Et ille qui primus videbatur. proferebat codicem horrende viſio-
nis et magnitudinis et iuſſit vni ex ſatellitibusſuis vt mihi ferret ad legendum. Quem cum legiſſem omnia ſcelera mea. non ſolum que opere. ſed etiam verbo. nec non leuiſſima cogitatione peccata tetris litteris ſcripta inueni. Dicebātqꝫ ad illos iuuenes mihi aſſiſtētes. Quidhic ſedetis ſcientes certe quia noſter eſt? Reſponderunt illi dicentes. verum dicitis. Accipite euꝫ ⁊ in tumulum veſtre damnationis ducite. quo dicto diſparuerunt. Surgentes itaqꝫmaligni ſpiritus habentes in manibus vomēres ardentes percuſſerunt me. vnus in capiteet alius in pede. qui modo cum magno tormēto in interiora mea irreꝑunt. et mox vt ad ſeinuicem peruenerint moriar. ⁊ ad inferni clauſtra protrahar. Et non multo poſt miſer defūctus eſt. Ecce ꝙ iſte ad inſtar columbe ſemperpenitere deliberauit. nec perfecit qualiter vindicta et ſagitta mortis ipſum perforauit et dānauit. Ideo chariſſimi mei dum tempus habemus vetus fermentum peccatorum mortaliuꝫexpurgāsͣ. vt in hoc leto tempore paſcali corpus chriſti noſtri redemptoris feliciter ſuſcipere valeamus. nec cum illis qui penitere procraſtinant inſerabiliter pereamus.¶Sermo ſecundus de paſca.N reſurrectione tua chriſte celum et terra letentur.Ita canit eccleſia icūt naturales. ꝙ ſerpēsiu duo vel in tria fruſta deciſus. ſi ſub fimo ponitur. reintegratur et reſurget. vt vult Ariſto.vij. animalium. Et huius rationem ponit commentator Auerrōis dicens. Animalia annuloſa deciſa viuunt poſtmodum viceuerſa. Ipiritualiter per ſerpentem intellige chriſtum. quifiguratus eſt per ſerpentem eneū. Nume. xxj.vbi dicitur. Cum filij iſrahel profecti eſſent demonte hor per viam que ducit ad mare rubrūet circūirent terram Edom. tedere cepit populus itineris ac laboris. Locutuſqꝫ eſt contradominum et Moyſen. et ait. Cur eduxiſti nosde t̓ra egypti vt moreremur in ſolitudine. Deē panis. non ſunt aque. Anima noſtra iam nauſeat ſuper cibo iſto leuiſſimo. Quamobrem miſit dominus in populuꝫ ignitos ſerpentes. adquorum plagas et mortes plurimorum vene-