Sermo
virtuteꝫ diuine offenſe confeſſus eſt multumqꝫipſum amplectendo ſibi omnia anteꝙͣ rogaretconceſſit. Iſta virtute debemus artare mentesnoſtras. qꝛ dicit Seneca de quattuor v̓tutibꝰcardinalibꝰ. Iortitudo ſi inſit animo tuo oīavinces cū magna fiducia liber ītrepidus ⁊ alacer. ſi magnanimus ſiue fortis fueris nūꝙͣ vindicabis tibi contumeliaꝫ illatā de inimico. Nānihil nocuit quāꝙͣ nocendi animum habuerit.D Quartus planeta qui firmamētuꝫ decorat eſtmercurius iſte ſemper iuxta ſolē gradit̉ nunꝙͣplꝰ diſtans ꝙͣ ꝑ tringinta gradus. aliqn̄ enī ante ſolis ortum aliqn̄ poſt ſplendet. ⁊ ẜm Ptolomeum in libro de iudicijs aſtrorum. dat eē ſtudioſos ⁊ ſciētie numeroꝝ amatores. Per hūcplanetam ſignatur quartū donū ſpirituſſanctiſcꝫ ſciētia qua decēter fuit beatus Martinusexornatus. ſicut longe ante predixit prophetaMalach̓. Labia īquit ſacerdotis cuſtodiāt ſcientiam et legem viuendi ex ore eius requirant.Malach̓. ij. Ipſe enim ſemper per ſuā ſcientiāiuxta chriſtum gradiebatur nō declinās in ſcientias erroneas. ideo de ipſa dicit dn̄s. Malachie. ij. Lex veritatis fuit in ore eius ⁊ iniqͥtasnon eſt inuenta in labijs ſuis ⁊ in pace ⁊ eqͥtateambulauit mecum ⁊ auertit multos ab iniqͥtate. ſubaudi ꝑ ſuā ſanctā ſalutiferāqꝫ vitā ꝑ quāin preſenti ſeculo luxit ante mortem. vt dicerepoſſit illud Ioh̓. viij. Ego ſum lux mūdi. Sil̓it̓poſt mortem luxit in glorificato corpore propter ſuas ſcientias. ẜm illud Dan̄. xij. Qui docti fuerint fulgebunt quaſi ſplendor firmamenti. Et qui ad iuſticiā erudiunt multos in perpetuas eternitates. Ideo refert Seuerꝰ in quadāepiſtola. ꝙ poſt matutinas cuꝫ ipſe leuiter obdormiuiſſet vidit ſanctū Martinū albis veſtibus vultu igneo cintillātibus oculis crine purpureo tenentem librū in dextra manu ¶ Quintus planeta qui exornat celeſte firmamentumeſt venus et alio nomine dicitur ſtella matutina. quia ẜm Bedā de mane precedit ſolem ⁊ ſicdicitur lucifer. ⁊ de nocte ſequitur ⁊ ſic diciturveſperꝰ. hec ſtella ſeu planeta īter nebulas nōperdit lumen ſuum ſed lucet. ⁊ hoc dicit̉ in verbis thematis. Quaſi ſtella matutina in medionebule ⁊cͣ .ſ. lucet. Per hūc planetaꝫ ſignificat̉quintū donū ſpirituſſancti .ſ. cōſiliū quō ornatus fuit beatus Martinꝰ hoc nobile firmamētum in ſtatu militari. quia decet milites eſſe bonos conſiliarios. Nam dicit beatus Ambroſiꝰin epiſtola. Conſilioꝝ vſus maxime ꝯſiliat hominem. ⁊ qꝛ milites ſunt ī curijs dominoꝝ terrenoꝝ in qͥbus debet eſſe pax ⁊ cōcordia ſi ſalua conſiſtere debent eoꝝ regna. ideo neceſſe ēvt milites ſint boni conſiliarij vt per ſua conſi
lia ꝯſilient dn̄is. ⁊ ſic legit̉ ꝙ rex Alexāder voluit in ſua curia habere ſenes milites in quibꝰvigent conſilia. illud habetur ſupra ẜmone. ij.de omnibus ſanctis. Ideꝫ refert Seuerus. Iulianus imperator voluit habere beatuꝫ Hartinum in quo viguit bonū conſilium in ſua militia per quem ⁊ ipſe cum hoſtibus ſuis barbaricis eſt ſine effuſione ſanguinis ꝯcordatꝰ. ideode ipſo pōt exponi illud psͣ. poſuit fines tuospacem. Quia hoſtes ad Iulianū venerunt ⁊ ſeſuaqꝫ poteſtati ſue dederunt. ita vt finibꝰ eorūpax fieret. Sic facere deberēt alij domini ſecūlares ſi eſſent pacis ⁊ ꝯcordie amatores. vt videlicet ſibi eligerēt bonos cōſiliatores ⁊ eoꝝconſilia ſequerentur ⁊ non propriam voluntatē. ẜm ꝙ docet Salomon ph̓s. Cū qͥd inqͥt volueris non ſequaris voluntatē ſed queras conſilium per quod ſcias veritatem. ⁊ illud quidēdebet precedere in omnibꝰ arduis rebus. Recte ſicut venus precedit ſolem ſic conſiliuꝫ voluntatem. Neo dicit ſapiens. Ante omnē actūtuum p̄cedat ꝯſilium ſtabile. Ecc̄i. .xxxvij. ⁊ debet precedere mane. qꝛ dicit Socrates ī ſentētijs ſuis. Oriente ſole ꝯſilium ſed occidēte cōuiuiū. Sextus planeta qui fulſit firmamentuꝫeſt luna q̄ cum clare ſplendet in firmamēto hoſtes manifeſtat ⁊ cū habuerit dominiū ſuꝑ hominem reddit ipſum caſtum. Ite planeta ſignificat ſextuꝫ donum ſpirituſſancti qd̓ dicitur intellectus ⁊ eſt lumen quod deꝰ anime infunditvt habet̉. iij. rhetorꝭ. Ilo fuit beatꝰ Martinꝰornatꝰ ī ſtatu monachali. ⁊ qꝛ ille ī firmamētomētis ſue claruit ꝑ ipſuꝫ inſidias hoſtis antiqͥcognouit. Dicit enim Seuerus ſuus diſcipulꝰꝙ multe ſubtilitatis fuit erga demones cognoſcendos. nam interdum demon ſe iniouis perſonā plerūqꝫ mercurij aliquando veneris trāſfigurauit ⁊ ſe eiꝰ vultibꝰ obtulit quos ille oēsſuis nominibꝰ increpabat. Sed ꝑ quid hoc ſciuit? certe ꝑ donum ītellectus quo tanꝙͣ plenaluna in ſua mēte lucebat. vnde demonis verſutias noſcere poterat. Aecitat p̄dictus diſcipulus ꝙ qͣdam vice diabolus in forma regis purpura indutꝰ ⁊ diademate ⁊ caligꝭ aureis ornatus ſereno ore letaqꝫ facie ſibi apparuit. cū ambo diu tacuiſſent. Agnoſce inqͥt diabolꝰ Martine quem colis chriſtꝰ ego ſum qui de celo deſcendi ⁊ me tibi manifeſtare volui. Cuꝫ adhucbeatus Martinꝰ admirans taceret rurſus aitMartine cur credere dubitas cuꝫ me videaschriſtꝰ ego ſuml. Tunc ille a ſpūſancto doctusqui aperuit ſibi intellectuꝫ ait. Dn̄s ieſus xp̄snō ſe purpuratū aut diademate coronatū venturum eſſe predixit niſi xp̄m in eo habitu ⁊ forma qͣ paſſus eſt niſi crucis ſtigmata p̄ferentem