Sermo
opprimens v̓gines moniales ita ꝙ vna ex eisaliqͣ nō remāſit. Fuit etiam beatꝰ Hieroꝰ. amarus ꝯtra hereticos. qꝛ ẜm Euſe. fuit malleꝰ hereticoꝝ. Et in eadem epl̓a dicit de morte eiusHic certe pͥnceps pacis iuſticie dux doctor veritatis ⁊ eqͥtatis armiger. ⁊ ītegritas fidei cōtra hereticos. bellator fortis cuiꝰ ſagitta nūꝙͣdeclinauit retrorſū nec declinauit clepeꝰ in bello. Refert Cirillꝰ in epl̓a ad Auguſti. Quidaꝫhereticꝰ arrianoꝝ reſpōdit cuidā qͥ autoritatēHieronymi ī ſua diſputatiōe induceret dixit ꝙmētiret̉. ſubito fuit diuina vltiōe ꝑcuſſus an̄ ꝙverbū finieret clamare totū diē nō deſijt. Miſerere miſerere glorioſe heronyme. qꝛ a tuispenis duriſſimis torqueor ⁊ hoc ꝑ totuꝫ diemquātis vocibꝰ poterat clamās hora cōpletorijmiſerabiliter cūctis qͥ ad hoc ꝯcurrerūt cernētibꝰ expirauit. Fuit etiā ⁊ ē glorioſus Hieroꝰ.ꝯtra luſores amarꝰ vltor. ſicut refert idē beatꝰCirillꝰ in epl̓a. Nuꝑ in ſamaria dū miſer qͥdaꝫluderet ⁊ quaſi oīa q̄ habere poterat cōtēpſitHieronymi cepit nomen temerarie blaſphemare cunctis videntibus fulmen de celo cecidit ⁊ipſum īteremit. Tres etiā alij ludētes dixerūtQuantā tu vis exercere Hieronyme ptāteꝫ. qꝛte inuito ludū iſtū alacriter finiemꝰ. his dictisinceperūt ludū. elapſo igit̉ vno inſtāti ſe terraaperiens illos ſic abſorbuit vt ex eis ampliꝰ niE hil viſuꝫ fuit Eſt etiā glorioſus doctor amarꝰnobiliū maloꝝ redargutor Teſte beato Aufe.de laude Hiero. Uulate inqͥt o vos miſeri nōbiles ⁊ potētes vēto inſtabiles fortuna elati qͥalios ꝯfunditis ⁊ tāꝙͣ ignobiles cōculcatꝭ. qꝛhuiꝰ vite vanitatibꝰ obcecati tp̄s vr̄e vite breuiſſime celeri morte velut a texēte tela ſuccidit̉forte hac nocte ſuccidet̉ ⁊ ī inferno ſine terminō pre alijs cruciabimini moriendo ꝯtinue viuentes ī laboribꝰ hoīuꝫ in mūdo nō eſtis. imonon ſolū cū hoībus nō fertis ſed ⁊ laborantesviuere nō ꝑmittitis. Idcirco nō cuꝫ hoībꝰ ſedcū demonibꝰ flagellabimini. qͣnto enī in mūdomaior fuit gloria ⁊ leticia tāto ī inferno maiorerit pena. Et ſubdit vn̄ qͥd dicam .xij. xp̄s apoſtolos habuit quoꝝ oīuꝫ ſolus Bartholomeꝰorigine fuit nobilis Mattheꝰ diuitijs an̄ꝙͣ apoſtolatū reciperet inſiſtebat. ceteri v̓o erāt pauperrimi piſcatores cur hoc retuli audiatꝭ. Sixp̄s verax ⁊ ſi vera oīa q̄ ex ore eius audiui etmēdacia nō ſunt hmōi hoīuꝫ vix vnꝰ aptus regno reperit̉ ex mille. qꝛ v̓o multi eoꝝ mihi nōcredūt poſt modicū tempꝰ poſiti in tormentisſentiēt. Hec ille. Un̄ Grego. Oculos quos cul
ſit amara tamen eſt morboꝝ cōfortatiua. v̓tute enim ipſiꝰ nerui ⁊ alia ſenſibilia membra cōfortant̉ ⁊ humores in iūcturis ⁊ articulis exiſtentes. vt dicit magiſter in proprietatibus. liro. xvij. Sic glorioſus doctor Hieronymusꝙͣꝙͣ fuit amarus malis in corrigēdo fuit tamēbonus et dulcis bonis in cōſulendo. Sicut dehoc refert beatꝰ Euſebius in epiſtola de laudeeius dicens. Cum viderit vultus diſcipuloruꝫſuorum ex morte ſua graues ꝯfortauit eos dicens. Ceſſet modo luctus ſit omnium vox gaudens quoniaꝫ nunc tempus acceptabile. Accenunc dies ſalutis ⁊ leticie pro omnibus diebꝰvite mee. in quo fidelis dominus ī verbis ſuis⁊ ſanctus in operibus ſuis aperuit manū ſuaꝫvt exulem animam meā reuocaret ad ſupernagloriaꝫ. Nolite filij dilectiſſimi quos habui inviſceribus pietatis impedire gaudiū meuꝫ neprohibeatis reddere terre quod ſuū eſt. Ideohuius conſolationis ⁊ confortationis idē beatus Euſebius nō īmemor in eadem epiſtola dicit. Uox certe ſua dulcis ⁊ iocunda quia chriſtifidelium erat mel dulciſſimum. Heu qualemeccleſia amiſit conſolatorem ⁊ adiutorem. Extincta eſt lucerna ī medio eccleſie micās vt nōnobis ſed ſibi luceat. non mundo ſed celo ſplēdeat Qefert etiam beatus Cirillus in epiſtolaad Auguſtinuꝫ. ꝙ poſt obitum beati Hieronymi quedā hereſis inter grecos ſurrexit que adlatinos vſqꝫ deuenit que negabat purgatoriuꝫ⁊ ſimiliter dicebant ꝙ anime beatoruꝫ vſqꝫ addiem iudicij non haberēt gaudium. nec animedamnatorum interim paterentur tormentum.Et ratio eorum erat. Sicut anima cum corpore metuit vel peccat. ita cuꝫ corpore reciperetpremia ⁊ tormenta. Creſcente igitur hac ſectatantus dolor irruit in chriſtifideles vt pigereteos viuere. Indicens igitur epiſcopus Cirillus ieiunium trium dierum vt ſuam fidem diuina bonitas ſic non permitteret agitari. Expletis igitur his diebus Hieronymus ſuo dilectofilio apparuit Euſebio orationi incūbēti benigna cū locutione ꝯfortās dixit ei. In hac peſtemortifera minime formidare debes. qꝛ finis ſibi iam imponēdus eſt. Uidēs igit̉ Euſe. tantoeū mō fulgēte ſplēdore. ita vt oculis humanisin eū reſpicere non valeret clamās pre gaudiodulces fundēs lachrymas ait. pr̄ mi Hieronyme. Et hec verba pluries reiterās ait. Cur medeſerꝭ cur meā ſanitatē ſpernis certe teneā necte dimittā. Ad quē Hieroꝰ. Nō te inqͥt dilectiſſime fili deſerā ꝯfortare. viceſima enim die meſequeris ⁊ ſimul in gaudio ꝑmanebis ſine fine.