perdit ppl̓m ſuū. Acc̄i. ix. ideo hāc ſapientiā didicit a pͥmo etatis ſue exordio. ſicut refert Iaco.ianuen. ⁊ nō ſegniter agens in aggreſſis cito ſuꝑſenes ⁊ ſe docentes intellexit. ita vt dicere poſſitcum propheta. Super ſenes intellexi. quia mandata tua cuſtodiui. Similiter potuit dicere illudSap̄. viij. Puer ingenioſus ⁊ ſortitus ſum aīambonam. quia omnia lecta cū ſenſu myſtico commendauit. Hanc ſapientiā oſtendit in hoc ꝙ noluit idola ſurda ⁊ muta adorare. ideo huiꝰ ſanctipueri Uuenceſ. p̄ceſſit figura in Tobia. de quolegit̉. Tob̓. j. cū oēs irēt ad vitulos quos Hieroboam rex iſrael fecerat ſolꝰ Tobias fugit ꝯſortia hoīm pergens in hieruſalē ad templū dn̄i iſrl̓humilit̓ orauit. Ia btūs Uuēceſ. cū oēs irēt adimolandū idolis que colebat mr̄ eiꝰ neqͥſſima cūſibi adherentibꝰ ſolus fugebat ꝯſortia eorum etpergebat occulte ad eccleſias qͣs pater eius cōſtruxerat noīe vratiſlanꝰ ⁊ adorauit dn̄m Ieſuꝫchriſtū. vt dicit p̄fatus Iaco. ianuen. in legendaIdcirco ſua ſapientia longe lateqꝫ exceſſit ſapiētiam Salomonis. de quo legit̉. iij. Leḡ. iiij. Euꝫſenuit Salomon dedit dn̄s ſapientiā Salomoni⁊ ſcientiam ⁊ precedebat eiꝰ ſapientia ſapientiāomniū orientaliū qui ẜm glo. ſtudebant in curſuaſtrorū ⁊ egyptiorū .ſ. qui ſtudebant in phiſicisSed tn̄ hac ſapientia ipſe eſt abuſus. qꝛ ſicut habetur. iij. Regͣ. xj. Cū ſenuit Salomon deprauatum eſt cor eius ꝑ mulieres ⁊ templa idoloꝝ fabricauit ⁊ ea ſimiliter adorauit ne offenderet mulieres. Sꝫ non ſic beatꝰ Uuenceſ. qui maluit habere iram maledicte ſue mr̄is ⁊ idolatrie ꝙͣ deſerere cultum dei veri ⁊ opprobria ab ea ſuſtinuitideo dicere potuiſſet cū psͣ. qm̄ ꝓpter te dn̄e ſuſtinui opprobriū opperuit confuſio faciē meā extraneus factus ſum fratribꝰ meis. ⁊cͣ. quia frater ſuus iniquꝰ Boleſlanꝰ alt̓ Cayn ip̄m ob hocodiuit ⁊ occidit. Scd̓o btūs Uuenceſ. habuit liberalitatē que debet eſſe innexa pͥncipibus. quēadmodū on̄dit Tytꝰ imꝑator. de quo refert Suetoniꝰ ꝙ ꝯuiuiū fecit ⁊ nullū an̄ ſe in liberalitateſil̓em habuit neminē an̄ ſe ſine mūere diſcedere ꝑmiſit ⁊ cū moreret̉ ml̓ta ſuis domeſticis remiſit.Nō inquit a principe oportet quēꝙͣ triſtē recedere. Sic beatus pͥnceps conuiuia fecit pauꝑibus⁊ nullū a ſe ſine munere abire ꝑmiſit. quia fuit alter Ib de quo legit̉ Iob. iij. Si nō negaui ſemꝑvolebāt pauꝑes ⁊ oculos vidue expectare feci. ſicomedi buccellam panis ſolus quia mecū ab infantia creuit miſeratio. Ipſe enim indigentiaspauperū ſuis diuitijs ſupplebat. Infirmos in ꝓpria ꝑſona viſitabat nudos tegebat peregrinosſuſcipiebat inſepultos manu ꝓpria ſepeliebat.De nocte etiam ſurrexit lignaqꝫ collegit in dorſo ſuo ante domos pauperum collocauit. vt de

ipſo exponi poſſit illud Prouerb̓. vlti. Hanumſuam opperuit inopi. ⁊ rurſum de nocte ſurrexit⁊ dedit predam domeſticis ſuis. Sic aūt nō faciunt nūc moderni nr̄i pͥncipes qͥ rapiunt ⁊ opprimunt pauꝑes quos tn̄ ille nobiliſſimꝰ pͥnceps cōſolabat ⁊ alebat. ideo audiāt illd̓ Aſa. xxxiij. Ueqͥ predaris qꝛ p̄daberis. qꝛ demōēs rapiūt eorūaīas. ſicut teſtat̉ Haymo ſuꝑͣ Apoc̄. opprimunt⁊ demones eiꝰ mentē qui nūc pauꝑem oppreſſerit ⁊ egentem. Oppreſſio enim pauꝑis eſt offenſio chriſti. Aertio beatus Uuenceſ. more leonisfuit mitis ⁊ miſericors que etiam bn̄ conueniūtprincipi. ẜm illud Prouerb̓. ij. miſericordia ⁊ veritas cuſtodiūt regē̓ ⁊ roborabit̉ clemētia thro­ Dnus eius. ipſe enim fuit alter Moyſes qͥ erat virmitiſſimus. Lumeri. xij. ꝙͣuis enī btūs Uuēceſ.erat excell̓entior reſpectu aliorum tn̄ eorum iniurias ſuſtinuit patiēter ⁊ p̄ maxīa mititate multos captiuos liberauit recte imitans naturā leonis. de quo refert Iid̓. li. xij. ꝙ captiuos reparare ꝑmittit qn̄ enī obuiā habuerit aliquē de captiuis hunc vt fert̉ non ledit ſed libere in patriamire ſic ꝑmittit. Ita btūs Uuenceſ. cū ad huc in p̄ſenti foret multos de carcere eripuit ⁊ libere abire ꝑmiſit carceres deſtruxit ⁊ oīa patibula. aīaduertens illud Matth̓. vij. Nolite iudicare etnon iudicabimini. Et illd̓ Luc̄. vj. Nolite ꝯdemnare vt non condemnemini. Refert̉ in legendaꝙ poſt mortem eius p̄cioſam plurimi rei vinculati in fetore cuiuſdam carceris iacuerunt conſtricti ⁊ nullius ſolatij ſpē habuerūt. ſꝫ mortis horrorem ſemꝑ cū gemitu expectabant ⁊ quadā nocte inter anguſtias poſiti venit eis in menteꝫ vtſanctū Uuenceſ. ꝓ auxilio ſibi dando implorarent. Idcirco dicebant. Dn̄e deꝰ ꝑ merita ⁊ orationes ſancti amici tui Uuenceſ. nos in pn̄ti tribulatione digneris liberare. Ecce affuit eis p̄ſidium martyris inuocati. nā nocte ſequēti dū oēſforis placida quiete pauſarent. ⁊ hi ſolum miſeri qͥd reqͥes eēt neſcirēt. primū qͣſi ſonū tintinnabulum in auribꝰ eoꝝ inſonuit. deinde lux cunctꝭmiranda ī carcere refulſit ⁊ ſubito vinculū quoomnes incluſi tenebantur velut arcus ſe incuruauit ⁊ mox omnes pedes ſuos a neruo extraxerunt. ꝯfortati igitur clamabant. Dn̄e deꝰ noſter Ieſu chriſte aſſis nob̓ ẜuis tuis in te ꝯfidentibus per merita ſancti Uuenceſ. ꝓ tui honorenoīs ab impiorum eſt manibus interemptꝰ moxaffuit virtus chriſti ⁊ vniuſcuiuſqꝫ torques cecidit ꝯfracta de collo ad terrā. ⁊ exeuntes de carcere nullo obſtaculo retinente ambulantes pergirū dei mirabilia ⁊ ſancti Uuenceſ. enarrabātex qͣ qͥdē narratiōe gl̓ia martyris vndiqꝫ eſt ditata q̄ etiā gētibꝰ minime latuit. Icirco ꝯtigitquēdā paganū in carcere detineri qui ſciens mi-

De ſcō inauritis